ΓNΩMH Aτελείωτη αγωνία

Λένε ότι η αγωνία του τερματοφύλακα είναι πριν από το πέναλτι και την άποψη
αυτή την ασπαζόμαστε οι περισσότεροι που ασχολούμαστε με το ποδόσφαιρο. Μήπως
κάνουμε λάθος;

Οι ίδιοι οι τερματοφύλακες το δηλώνουν συχνά-πυκνά ότι η μεγαλύτερη λαχτάρα
τους είναι πριν από κάθε… σουτ. Διότι από τα 11 βήματα οι φύλακες της εστίας
δεν αισθάνονται και μεγάλη ευθύνη για το μοιραίο που διαγράφεται για την ομάδα
τους. Μάλιστα βλέπουν και το πέναλτι ως μία ευκαιρία να αρπάξουν τον χαρακτήρα
του ήρωα. Κι αν πάλι η μπάλα καταλήξει στο πλεκτό, ποιος θα τους καταλογίσει
την ευθύνη; Κάπως έτσι θα αισθάνθηκε την προηγούμενη αγωνιστική ο
τερματοφύλακας της Καλλιθέας Παναγιώτης Μπαρτώκας όταν αναδείχθηκε νικητής στο
χτύπημα πέναλτι του σπεσιαλίστα Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς.

Ο συνάδελφός του της AEK Διονύσης Χιώτης προφανώς δεν θα ένιωσε άνετα στο
χθεσινό ματς Κυπέλλου όταν απέτυχε να σταματήσει τη μάλλον ακίνδυνη σέντρα του
Μπασινά και ο Κωνσταντίνου πέτυχε το γκολ του Παναθηναϊκού.

Ξέρετε, το λάθος του τερματοφύλακα δύσκολα διορθώνεται αφού στην πλάτη του
υπάρχουν – τις πιο πολλές φορές – μόνο τα δίχτυα. Ο επιθετικός μπορεί να
αστοχήσει αλλά ο τερματοφύλακας απαγορεύεται να χάσει την (κάθε) φάση. Μήπως
θα περίμενε και ο Στέφανος Κοτσόλης τον «λεκέ» που άφησε στη θετική
επανεμφάνισή του η κεφαλιά του Λυμπερόπουλου στις καθυστερήσεις του αγώνα;

Συνεπώς, η αγωνία του τερματοφύλακα φαίνεται ότι σταματά στο τελευταίο
σφύριγμα του διαιτητή. Μέχρι το επόμενο παιχνίδι…