ANAΛΩΣIMA Σόπινγκ θέραπι

Πήγα για σόπινγκ θέραπι χτες, την πιο καταθλιπτική ημέρα της χρονιάς, σύμφωνα
με επιστημονικές έρευνες. Μπήκα σε πολυκατάστημα άδειο, πολυτελέστατα άδειο,
μπορούσες να ψωνίσεις με την ησυχία σου, αν ήθελες. Οι πωλήτριες
μελιστάλαχτες, «να εξυπηρετήσουμε, τι θέλετε, να βρούμε το νούμερό σας;».
Πέντε πωλήτριες για μια πελάτισσα. «Εκπτώσεις κάνετε;» ρώτησε κάποια άλλη
πελάτισσα, στο απέναντι τετραγωνικό χιλιόμετρο. Αλλά το μαγαζί ήταν μεγάλο, οι
πωλήτριες υπάλληλοι, δεν μπορούσαν να κάνουν εκπτώσεις. Και των μικρών
μαγαζιών οι ιδιοκτήτριες βγαίνουν περίλυπες στα ρεπορτάζ. «Πέρυσι τέτοιον
καιρό, λένε, ήταν γεμάτο κόσμο το μαγαζί μου, είχα ξεπουλήσει». Πέρυσι τέτοιον
καιρό όμως όλα ήταν καλύτερα, αυτό είναι βέβαιο, και στα μαγαζιά γίνονταν
εκπτώσεις. Φέτος, χρονιά δύσκολη και σφιχτή, τα μαγαζιά αποφάσισαν να
συμπλεύσουν με το σεμνό και ταπεινό πνεύμα και να μας υποβάλλουν σε
υποχρεωτική εγκράτεια. Παράξενα σκέπτονται οι έμποροι. Μας θεωρούν μαζοχιστές;
Λεφτά δεν έχει ο κόσμος, ας μην κάνουμε εκπτώσεις, αποφάσισαν. Είναι στη
λογική των νόμων της αγοράς και της ζήτησης αυτό το σκεπτικό ή σε κάποια δική
τους λογική; Και μετά παραπονούνται για τους Κινέζους που πουλάνε φτηνά και
τους παίρνουν την πελατεία. Δεν ψώνισα. Είχα ακούσει πολλές φορές τη διαφήμιση
περί των «αληθινών εκπτώσεων» στο ραδιόφωνο, για να ξεχαστώ και να παρασυρθώ.
Θα ξαναπάω τον Φεβρουάριο με τον χαμό, αν ξαναπάω. Αν δεν ξεχαρμανιάσω με τα
κινέζικα στο μεταξύ. Μπορεί να αλλάξει ο καιρός ώς το Φλεβάρη, να μη θέλουμε
πια χειμωνιάτικα. Ας μείνει στις αποθήκες το εμπόρευμα, μήπως ξανασκεφτούν και
οι έμποροι την πολιτική τους. Εκτός αν αποφασίσουν να δράσουν δυναμικά και
πάνε με τίποτα κοντέινερ να κλείσουν κι αυτοί τα Τέμπη.