MATIEΣ Mε ποιότητα

Το έχω πει και άλλες φορές: οι περισσότεροι (πάνω από 80%) Έλληνες δεν
διαβάζουν, δεν πηγαίνουν στο θέατρο, βαριούνται τις συναυλίες και τη…
μόρφωσή τους την έχει αναλάβει η εμπορική τηλεόραση, με τα πρωινάδικα, τα
κουτσομπολιά, τα διάφορα τηλεπαιχνίδια, τα σίριαλ, τα ριάλιτι και τα ημίγυμνα
«μωρά», που κρατάνε ένα μικρόφωνο στο χέρι και παριστάνουν τις γλάστρες.
Πίστευα και πιστεύω ότι η δημόσια τηλεόραση έχει τη δυνατότητα, με καλό και
όχι βαρετό πρόγραμμα, να γίνει κυρίαρχη στη «μάχη των καναλιών και να
προσφέρει στους τηλεθεατές και γνώση, και σωστές ειδήσεις, και άριστη
ψυχαγωγία. H φιλοσοφία του Στάγκου, που πίστευε σε μια δημόσια τηλεόραση με
μπόλικες διαφημίσεις, ώστε να βγαίνει και παραδάκι, με έβρισκε και με βρίσκει
– το έχω γράψει κατ’ επανάληψιν – απολύτως αντίθετο. H EPT οφείλει να μη
διεκδικεί διαφημίσεις. Την πληρώνει και με το παραπάνω ο ελληνικός λαός.
Φαίνεται πως η σημερινή διοίκηση της EPT κινείται σ’ αυτήν τη λογική. Δεν
κυνηγάει διαφημίσεις. Κυνηγάει πρόγραμμα. Που θα ικανοποιεί τον κόσμο.
Πρόγραμμα με πολλούς πολιτιστικούς άξονες. Από τη συμφωνική μουσική έως την
αρχιτεκτονική και από τη λογοτεχνία έως το τραγούδι.
Μαθαίνω, συγκεκριμένα, ότι με πρωτοβουλία του γνωστού δημοσιογράφου Χρ.
Παναγόπουλου (πρόεδρος) και του άμεσου συνεργάτη του, Κώστα Σπυρόπουλου
(διευθυντής προγράμματος), επανέρχεται στην τηλεόραση το «Θέατρο της
Δευτέρας». Κάθε Δευτέρα, δηλαδή, θα παρουσιάζονται οι καλύτερες παραστάσεις,
τόσο από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό, με ρεπορτάζ, αναλύσεις και
συνεντεύξεις.
Κάθε Τρίτη θα γίνονται συζητήσεις για διάφορα θέματα, στις οποίες θα παίρνουν
μέρος προσωπικότητες του πολιτισμού, της επιστήμης κ.λπ. Οι συζητήσεις θα
συνοδεύονται από προβολές βίντεο και ντοκιμαντέρ. H Τετάρτη προορίζεται για
ειδικά αφιερώματα (χιούμορ π.χ.). H Πέμπτη θα είναι μία ημέρα γεμάτη
κινηματογράφο. Την Παρασκευή – πάντοτε σύμφωνα με τις πληροφορίες μου – «τον
λόγο» θα έχουν η ζωγραφική, η γλυπτική και η αρχιτεκτονική.
Φυσικά, πολλές ώρες θα δοθούν και στη μουσική αλλά και στο τραγούδι, ειδικά το
έντεχνο των σχολών Θεοδωράκη, Χατζιδάκι, Ξαρχάκου, Μαρκόπουλου Λεοντή, Μούτση,
Λοΐζου, Σπανού, Κουγιουμτζή κ.λπ., όπως και στην ποίηση, στο τραγούδι. Να
δούμε…













