MATIEΣ Πολιτισμός

Στη λαμπρή εκδήλωση που οργάνωσε το περασμένο Σάββατο στη Ρόδο (κατάμεστο το
Εθνικό Θέατρο) η Νομαρχία Δωδεκανήσου, για να τιμήσει τη «Γυναίκα της Ευρώπης»
Αλίκη Μοσχή (και όχι… Μπόση, όπως έγραψα, από λάθος), ο εκ των ομιλητών,
καθηγητής Αδαμ. Πεπελάσης, έριξε μια ιδέα, που την βρίσκω εξαιρετικά
ενδιαφέρουσα, αλλά και πραγματοποιήσιμη. Είπε, συγκεκριμένα:

«…Πιστεύω, ότι εδώ, στη Ρόδο, που έριξε όλο το βάρος της στον Τουρισμό,
μπορεί να ιδρυθεί ένα “κέντρο”, μια “Ακαδημία”, ένα “Κολέγιο”, πείτε το όπως
θέλετε, διεθνούς εμβέλειας, και ιδιαίτερα μεσογειακού προσανατολισμού. Σ’ αυτό
το “Κέντρο”, θα διδάσκονται και θα θεραπεύονται ο πολιτισμός, οι τέχνες, η
ιστορία, τα γυναικεία κοινωνικά θέματα, οι ανθρωπιστικές όψεις του πολιτισμού,
με έμφαση τη μεσογειακή τους διάσταση.

Αυτά, σε κάποια τους μορφή μπορούν να γίνουν, αν μπορέσουμε να ξεφύγουμε από
τη μιζέρια, την απληστία μας και την ψευδαίσθηση του εύκολου πλουτισμού.
Πρέπει να το θέλετε εσείς, πρώτα απ’ όλα, για να το στηρίξει το κράτος και,
φυσικά, η Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα χρειασθεί, λοιπόν, μεγάλη προετοιμασία, μεγάλη
σοβαρότητα και αίσθημα δέσμευσης».

Παρεμφερές, αλλά με κύριο άξονα την Τέχνη – θέατρο, λογοτεχνία, μουσική,
ζωγραφική, γλυπτική, κινηματογράφος – είναι και το «Ευρωμεσογειακό Κέντρο
Σύγχρονης Τέχνης και Πολιτισμού», που οραματίζεται η Αλίκη Μοσχή. Θα το
εγκαταστήσει σ’ ένα υπέροχο κτίριο – παλιό τουρκικό σχολείο – μέσα στο οποίο
θα μένουν, θα εργάζονται, θα συνεργάζονται και θα παρουσιάζουν έργα τους
δεκάδες καλλιτεχνών από όλη τη Λεκάνη της Μεσογείου.

Πρέπει να πω εδώ, ότι η «Γυναίκα της Ευρώπης» έχει δώσει ήδη χειροπιαστά
δείγματα της δουλειάς της, οργανώνοντας, προ διετίας, στη Ρόδο, με το δίκτυο
FAM (Γυναίκα, Τέχνη, Μεσόγειος), που βρίσκεται υπό την αιγίδα της Ουνέσκο,
μεγάλη έκθεση, με συμμετοχή 51 ζωγράφων από μουσουλμανικές χώρες.

ΥΓ: Μου ζήτησε προχθές, ο συνάδελφος Γ. Σαραντάκος, να του κάνω δηλώσεις για
τη μηνυτήρια αναφορά του πρωτοψάλτη Θ. Ακρίδα, εναντίον της Δόμνας Σαμίου, για
μια εκπομπή με «άσεμνα» αποκριάτικα τραγούδια, στην ET3. Του απάντησα ότι
αφιέρωσα ολόκληρο χρονογράφημα σ’ αυτό το θέμα, πριν από έναν μήνα.
Χρονογράφημα, το οποίο ασφαλώς δεν διάβασαν ο Γ. Παπαδάκης και η X. Ποντίδα,
που έγραψαν ολοσέλιδα κομμάτια γι’ αυτή την ιστορία, το Σάββατο
(«Ελευθεροτυπία» ο πρώτος και προχθές «NEA» η δεύτερη).