MATIEΣ Οι γιορτές…

Υπάρχει ένα παλιό γαλλικό τραγουδάκι, που λέει ότι «τα παιδιά βαριούνται τις
Κυριακές». Κι εγώ βαριέμαι. Γι’ αυτό κάθε Κυριακή δεν κάνω τίποτ’ άλλο από το
να διαβάζω εφημερίδες και να βλέπω στην TV ποδόσφαιρο και μπάσκετ. Βαριέμαι,
όμως, και τις γιορτές. Τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά, ιδίως. Βεβαίως,
κάνω τις βόλτες μου στο φωταγωγημένο κέντρο της Αθήνας, στέκομαι στις
βιτρίνες, μιλάω με υπαίθριους οργανοπαίχτες, αλλά ώς εκεί.

Παλιά, στην ακμή της νεότητάς μου, τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά ήταν
μέρες-θησαυρός. Πιάναμε τη χαρτοπαιξία στις 23 Δεκεμβρίου και σηκωνόμαστε, που
λέει ο λόγος, από τις καρέκλες μας, των Φώτων! Και ο μακαρίτης ο Βαγγέλης ο
Μπίστικας έλεγε και ξανάλεγε: «Οι γυναίκες στη ζωή μας είναι απαραίτητες, για
πολλούς λόγους. Οι κυριότεροι: όταν “στρώνεται καρέ”, μας φτιάχνουν καφέδες
και αδειάζουν τα τασάκια από τα αποτσίγαρα…».

Πάει απ’ το καρέ ο Μπίστικας, έφυγε κι ο Δημήτρης ο Ρούσσος, έφυγε κι ο
Αντώνης Καλαμαράς, έφυγε και ο Λυκούργος Κομίνης. Κάτι λίγοι έχουμε απομείνει
από την παρέα της τσόχας και οι περισσότεροι δεν γουστάρουμε, πια, πόκα. Ούτε
άλλο τυχερό και… απαγορευμένο παίγνιο. Κι ας έλεγε ο μέγας Δαλαμάγκας –
ξέρετε πολλούς που ενέπνευσαν τον Τσιτσάνη να τους γράψει τραγούδι; – πως δεν
υπάρχει τίποτα ωραιότερο στον κόσμο από… τον τζόγο!

Είπα για τραγούδι και θυμήθηκα τον Γιάννη Πετρίδη: είναι ο άνθρωπος που, επί
30 ολόκληρα χρόνια, βγάζει στον αέρα, κάθε μέρα, μουσική εκπομπή! Κανείς δεν
ξέρει το τραγούδι, ελληνικό και ξένο, όσο ο Πετρίδης και ο συνεργάτης του
Κώστας Ζουγρής. Που, σημειωτέον, έχει μία από τις μεγαλύτερες ιδιωτικές
συλλογές δίσκων στον κόσμο! Καταλαβαίνετε τι ψώνιο και μαμούνι είναι…

Πετρίδης και Ζουγρής έβγαλαν, μόλις, ένα βιβλίο με τίτλο «Τα τραγούδια των
Ελλήνων» (Εκδόσεις Ανατολικός). Πρόκειται για το πληρέστερο και εγκυρότερο
έργο γύρω από το ελληνικό τραγούδι που έχει κυκλοφορήσει ώς τώρα! Σ’ αυτό
ανθολογούνται 1.500 τραγούδια, από το 1910 ίσαμε σήμερα και δίνονται πλήρη
στοιχεία για το καθένα: συνθέτης, στιχουργός, τραγουδιστής, εταιρεία δίσκων,
χρονολογία ηχογράφησης.

Γι’ αυτά τα τραγούδια, που αποτελούν το soundtrack της ζωής μας, μού είπε ο
Πετρίδης: «Είναι τραγούδια που ακούσαμε από το ραδιόφωνο, από τα τζουκ μποξ
της γειτονιάς μας, από 45άρια, από άλμπουμ και σημάδεψαν την εξέλιξη του
ελληνικού τραγουδιού. Τραγούδια σημαντικά, που έγιναν μεγάλες επιτυχίες, που
αγαπήσαμε». Θα πρέπει να πω ότι ο Πετρίδης έχει έναν ραδιοσταθμό (Πόλις 88,6)
που παίζει συνεχώς και μόνο ελληνικά τραγούδια! Και είναι μια παρηγοριά η
ύπαρξη ενός τέτοιου σταθμού – όπως και του Μελωδία – για τις άγριες
τραγουδιστικά εποχές, που ζούμε, εδώ και μερικά χρόνια.

Καλές γιορτές, πάντα.