Eκπλήξεις στην Eπίδαυρο

Με τον ρόλο του Δικαιοπόλιδος στους «Αχαρνής» επανέρχεται ο Λάκης Λαζόπουλος στην αριστοφανική κωμωδία συνεργαζόμενος για πρώτη φορά με το Εθνικό Θέατρο. Θα τον ντύσει και θα τον μακιγιάρει ο Άγγελος Μέντης, με την εμπειρία των κοστουμιών για το άρμα της πομπής στην Τελετή Έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων. Ενώ η Λυδία Φωτοπούλου, μετά τη «Μήδεια» που ερμήνευσε στην Επίδαυρο με απροσδόκητη δύναμη, επανέρχεται φέτος στην τραγωδία, με τον ρόλο της Αγαύης στις «Βάκχες»

Το Εθνικό Θέατρο ετοιμάζεται για την καλοκαιρινή του εξόρμηση. Οι «Βάκχες» του
Ευριπίδη και οι «Αχαρνής» του Αριστοφάνη είναι τα δύο έργα που θα παρουσιάσει
το καλοκαίρι του 2005, τόσο στο Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος στην Επίδαυρο όσο
και σε περιοδεία στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Ο καλλιτεχνικός διευθυντής Νίκος Κούρκουλος, προσπαθώντας να εξισορροπήσει
ανάμεσα σε ανανεωτικές προσπάθειες και σε θεάματα ευρείας λαϊκής απήχησης,
επέλεξε για τη σκηνοθεσία των φεστιβαλικών παραγωγών δύο σκηνοθέτες της νέας
γενιάς και έναν δημοφιλή κωμικό. Ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος θα σκηνοθετήσει τους
«Αχαρνής» με πρωταγωνιστή τον Λάκη Λαζόπουλο στον ρόλο του Δικαιοπόλιδος και ο
Σωτήρης Χατζάκης θα σκηνοθετήσει τις «Βάκχες» με πρωταγωνίστρια τη Λυδία
Φωτοπούλου στον ρόλο της Αγαύης. Για τον μεν Θεοδωρόπουλο, θα είναι το
ντεμπούτο του στο αρχαίο δράμα και στην Επίδαυρο, για δε τον Χατζάκη αυτή θα
είναι η τρίτη σκηνοθεσία του – μετά τις «Εκκλησιάζουσες» και τους «Βατράχους».

Το περίεργο είναι πως το Εθνικό Θέατρο, παρά την διαρκή παρουσία του στο
Φεστιβάλ Επιδαύρου – από την ίδρυσή του το 1954 – ασχολήθηκε με το ανέβασμα
των δύο έργων μόλις την τελευταία εικοσαετία.

Οι «Βάκχες» ανήκουν στις παραστασιακά δυσερμήνευτες τραγωδίες. Από το Εθνικό
πρωτοανέβηκαν μόλις το 1985 (σε σκηνοθεσία Γιώργου Σεβαστίκογλου) και
ξαναπαρουσιάστηκαν ύστερα από πέντε χρόνια, το 1990 (σε σκηνοθεσία Γιώργου
Θεοδοσιάδη). Για τρίτη φορά ανεβαίνει από το Εθνικό και η αριστοφανική κωμωδία
«Αχαρνής», που πρωτοανέβηκε το 1980 (σε σκηνοθεσία Κώστα Μπάκα) και τελευταία
το 1995 (σε σκηνοθεσία Διαγόρα Χρονόπουλου). H πρόκληση αυξάνει το ενδιαφέρον,
καθώς οι νέοι σκηνοθέτες θα αναμετρηθούν με έργα «δύσκολα» που για πρώτη φορά
θα σκηνοθετήσουν.

Ο Σωτήρης Χατζάκης θα αντιμετωπίσει τις «Βάκχες», στη μετάφραση του K. X.
Μύρη, προσπαθώντας να αποδώσει σκηνικά την απέραντη χαρά της Βακχείας και την
έσχατη φρίκη της ωμοφαγικής παιδοκτονίας. H μεταφυσική, άγρια ομορφιά με τα
τραγούδια του χορού, οι βακχικές γιορτές, η αυθεντική λατρεία του θεού
Διονύσου, η ύβρις του πεισματάρη βασιλιά Πενθέα και η μεγάλη τραγική σύγκρουση
θεού και ανθρώπου θα φτάσει στην κορύφωση με την Αγαύη να σκοτώνει τον γιο
της, νομίζοντας πως σκότωσε λιονταράκι. Είναι η μοίρα των ηρώων που τιμωρούν
με τα ίδια τους τα χέρια εκείνους που αρνήθηκαν τη λατρεία του μεταμορφωμένου
σε άνθρωπο θηλυκόμορφου θεού.

Ειρήνη και «εδώδιμα αποικιακά»

Για τον σκηνοθέτη Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο, οι «Αχαρνής» είναι μια μεγάλη
πρόκληση, καθώς καταπιάνεται για πρώτη φορά με αριστοφανική κωμωδία, η οποία
μάλιστα έχει γράψει ιστορία με την γοητευτική, αισθητική, χυμώδη παράσταση του
Κουν και του Λαζάνη. Στο έργο, που υπερασπίζεται μαχητικά την ειρήνη
ονειροπολώντας τα αγαθά της, ο ουτοπικός αλλά και πρακτικός Δικαιόπολις, όταν
διαπιστώνει πως οι καρβουνιάρηδες Αχαρνής και οι Σπαρτιάτες δεν πρόκειται να
κάνουν ειρήνη αποφασίζει να την κάνει μόνος του! Έχει την ιδιοφυή πρωτοβουλία
να ανοίξει ελεύθερη αγορά, «εδώδιμα αποικιακά», ανάμεσα σε Αθηναίους,
Μεγαρίτες και Πελοποννησίους.