Σαπουνοπερικός «φεμινισμός»

Όπως σε όλες τις σαπουνόπερες, οι γυναικείοι ρόλοι έχουν σημασία που μοιάζουν τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους και στην ουσία τους τόσο ίδιοι

Ένας πλούσιος, κατά προτίμηση σκληρός, που επιβάλλει την ηθική του ισχυρού και
γύρω του πολλές γυναίκες, οι οποίες σχεδόν όλες υποφέρουν εξαιτίας της
σκληρότητάς του. Αυτός είναι ο καμβάς κάθε σαπουνόπερας που σέβεται τον εαυτό
της και τους κανόνες της τηλεόρασης.

Και η σειρά «Βέρα στο δεξί» (Mega) αντιγράφει απολύτως τη συνταγή,
εμφανίζοντας ωστόσο ενδιαφέρουσες τροποποιήσεις των ρόλων-προτύπων, που
αντανακλούν επιφανειακές αλλαγές του ρόλου των γυναικών στην κοινωνία.

Οι γυναίκες είναι εργαζόμενες και επιτυχημένες στον τομέα τους. H μία
εκδότρια, η άλλη γνωστή δικηγόρος, η τρίτη λαϊκή τραγουδίστρια. Κάθε μία
αναλόγως με την εργασία της αντανακλά και τα παραδοσιακά στερεότυπα του
μοντέλου γυναίκας που εκπροσωπεί.

H λαϊκή τραγουδίστρια ερωτεύεται νεαρό, γόνο πλουσίας και ισχυρής οικογενείας
και μέσω του γάμου της με αυτόν θα αλλάξει κοινωνική τάξη.

Το γεγονός το αντιμετωπίζουν με τρόμο οι εργαζόμενες φίλες της, εκδότρια
(Κάτια Δανδουλάκη) και δικηγόρος (Μαριάννα Τουμασάτου), αφού αντιδρά ο
ζάπλουτος και πανίσχυρος μπαμπάς (Κώστας Καζάκος) του μέλλοντος γαμπρού
(Κωνσταντίνος Καζάκος) – το αρσενικό επιβάλλει με την εξουσία του τους όρους
των σχέσεων. Και έχουν δίκιο. Την ημέρα του γάμου η όμορφη νύφη συλλαμβάνεται
με την κατηγορία του φόνου. Έχουν σκοτώσει, και όπως αποκαλύπτεται τον φόνο
«παραγγέλνει» το πρωτοπαλίκαρο του πλούσιου μπαμπά, το αφεντικό της
τραγουδίστριας.

Εκείνη φυλακίζεται και η ιστορία ξετυλίγεται κατόπιν μαζί με πολλές
παράλληλες, όπως συμβαίνει στις σαπουνόπερες.

Το σύγχρονο και ενδιαφέρον στοιχείο τής εν λόγω σειράς είναι ότι διαμορφώνεται
ένα πλέγμα συμπάθειας γύρω από τους γυναικείους χαρακτήρες, αν και
αποκαλύπτεται πολύ νωρίς ότι οι φίλες είναι ενωμένες με το τρομερό μυστικό
ενός φόνου. Έγιναν φόνισσες από φόβο και απόγνωση – έτσι θέλει η παράδοση της
πατριαρχικής κοινωνίας να σκοτώνει η γυναίκα, από επίγνωση της αδυναμίας της
να αντιδράσει με άλλον τρόπο.

Στη συνέχεια αποκαλύπτεται ότι η μία από τις τρεις, η δικηγόρος, είχε ερωτικές
σχέσεις με αυτόν που σκότωσαν. Ανάμεσά τους κινείται ένας άνδρας-τιμωρός. Ο
μικρός αδελφός τού σκοτωμένου, που είδε τον φόνο και βρέθηκε από «καραμπόλα»
να είναι το δεξί χέρι του ισχυρού Αμιρά, του πεθερού που δεν δέχεται τον γάμο
του γιού με την τραγουδίστρια.

Ο έρωτας τις καθιστά ευάλωτες. Ενώ ένας άνδρας χρησιμοποιεί τη γοητεία
του για να τις εκδικηθεί – συνήθως γυναικείο χαρακτηριστικό αυτό στις
σαπουνόπερες.

«Θυματοποιούνται» την ίδια στιγμή που η ιστορία τις θέλει να είναι θύτες.
Σκότωσαν. Έστω και νομίζοντας ότι βρίσκονται σε άμυνα, ότι προστατεύουν τη
φίλη τους και τον εαυτό τους.

Όσο για τη δικηγόρο, η οποία έχει επιπλέον μυστικό, ότι δηλαδή τα γυναικεία
της θέλγητρα παγίδευσαν και οδήγησαν στον θάνατο τον άντρα εκείνο, αφού τον
γνώριζε και δεν ήταν ένας τυχαίος βιαστής όπως νόμισαν οι φίλες της, το
πληρώνει με το να ερωτευθεί τον σκοτεινό τιμωρό. H αίσθηση ότι το κοινό
γνωρίζει αυτό που καμιά τους δεν ξέρει, αυτομάτως τις καθιστά τρωτές, άρα πολύ
«θηλυκές». Όλα αποτελούν τη βασική συνταγή της σαπουνόπερας.

Κατά παράβαση των «κανόνων»

Εξαίρεση ο ρόλος της Κάτιας Δανδουλάκη, η οποία εμφανίζεται αυτόνομη και
ισορροπημένη, να αρνείται να εξαρτηθεί με ένα γάμο από τον αγαπημένο της.
Ενδίδει, αισθάνεται ευτυχής, μέχρι που στην πρώτη αντίδραση του ανεξάρτητου
χαρακτήρα της δέχεται χαστούκι, υφίσταται την κακοποίηση από τον άνδρα που
αισθάνεται απέναντι στο ολοκληρωμένο θηλυκό αδυναμία. Όλα ισχυρά στερεότυπα
ανδρικών και γυναικείων χαρακτήρων. Ωστόσο στις παραδοσιακές σαπουνόπερες, η
ανεξάρτητη και δυναμική γυναίκα είναι ταυτοχρόνως και η «κακιά». Αυτή που
επιδιώκει εξουσία ανδρικού τύπου, χρησιμοποιώντας τη θηλυκότητά της.
Αντιθέτως, ο ρόλος της Κάτιας Δανδουλάκη έχει τα στοιχεία μιας γυναίκας η
οποία διεκδικεί απλώς τον σεβασμό γι’ αυτό που είναι και το πληρώνει με την
«απάτη» εις βάρος της εκ μέρους του συζύγου και αγαπημένου της. H σειρά έχει
ενδιαφέρον για τους «σύγχρονους» γυναικείους χαρακτήρες, που συνδυάζονται με
πιο παραδοσιακούς, π.χ. η νοικοκυρά φίλη που προδίδεται από τον σύζυγο, αλλά
είναι και η μόνη που δείχνει να ερωτεύεται ο «τιμωρός» ­ η αγνή και αθώα
θηλυκότητα κερδίζει τον έρωτα κ.λπ.