ΓNΩMH H AEK είναι ακόμα εδώ

«Χαιρόμεθα διότι η AEK κατόρθωσε και έφθασεν εις την ηλικίαν των 80 ετών. Όχι,
δεν εγήρασε! Δεν είναι γραία! Είναι απλώς μεγάλη εις ιστορίαν, εις
επιτεύγματα, εις εμπειρίαν, εις προσφοράν προς την νεότητα, εις τίτλους και
εις δόξαν… Ελπίζομεν ότι τα οιαδήποτε προβλήματα που κατά καιρούς
αναφύονται, ως τα επί του παρόντος οικονομικά, θα υπερπηδώνται. Πάντοτε θα
ευρίσκονται άνθρωποι, οι οποίοι πέραν από το ποδόσφαιρον καθ’ εαυτό θα
διακρίνουν ότι η AEK είναι κυρίως ιδέα. Και αι ιδέαι δεν αποθνήσκουν. Ζουν,
εμπνέουν, ενθουσιάζουν, χαρίζουν χαράν». Ο Οικουμενικός Πατριάρχης
Βαρθολομαίος είπε με λίγες λέξεις αυτό που κάθε ΑΕΚτζής, κάθε πρόσφυγας βιώνει
από το 1924. Από τότε που η Αθλητική Ένωσις Κωνσταντινουπόλεως γεννήθηκε για
να δηλώσει την παρουσία, να μεγαλώσει τη φωνή μιας μερίδας του ελληνισμού που
ασφυκτιούσε μέσα στις παραγκουπόλεις στις οποίες κάποιοι τη στρίμωξαν, σαν
σκουπίδι κάτω απ’ το χαλί.

Αυτή η ιδέα, μεταλαμπαδευμένη στις γενιές που ακολούθησαν, βρέθηκε για μια
δεκαετία πεταμένη στα συρτάρια πολυεθνικών. Έγινε «μπίζνα». Με αφεντικά ξένα
που κατάφερναν να πλουτίζουν όταν η ίδια η εταιρεία τους χρεοκοπούσε. Με
ιδιοκτήτες που άφησαν το πηδάλιο και πήδηξαν πρώτοι από την κουπαστή όταν
είδαν το παγόβουνο να πλησιάζει.

Κόντρα στη λογική, τη δική τους λογική, αυτή του κέρδους, ένα παιδί της AEK
ανέλαβε να οδηγήσει το καράβι σε απάγκιο. Δίχως εφόδια, αλλά με πυξίδα την
πίστη. Και σε πείσμα όσων προέβλεπαν, πολλές φορές χαιρέκακα, την αποτυχία, τα
κατάφερε. Τώρα πρέπει να προσέξει τους «σαλταδόρους» που στοιχειώνουν στα
πόστα τους και ετοιμάζονται για νέο ρεσάλτο.