ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Διαφημίσεις

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Π. Μαζίτσας, Ναυαρίνου 15 – Άγ. Ανάργυροι, γράφει:

«Παρακολουθώ χρόνια τη στήλη σας στα «NEA», αλλά δεν σας έγραψα ποτέ. Σήμερα
αισθάνομαι αυτήν την ανάγκη και το κάνω, με αγανάκτηση. Είναι γεγονός ότι
πολλές φορές οι διαφημίσεις ξεπερνούν κάθε όριο ηθικής, δεοντολογίας και
ανθρωπιάς. Από τον ορμαθό τέτοιων διαφημίσεων διαλέγω δύο, που απάδουν κάθε
κοινωνικής παραδοχής και προκαλούν δικαιολογημένη αγανάκτηση στους έχοντας
ακεραίας τας φρένας και οξεία την παρατήρηση. Στην πρώτη, ένα ηλικιωμένο
ζευγάρι σκέπτεται να αγοράσει “ένα καλό” κλιματιστικό γνωστής φίρμας. Όμως, η
σύζυγος επεμβαίνει και του λέει ότι “με τη σύνταξη που παίρνεις, βρε Υάκυνθε,
πώς μπορούμε να πάρουμε κλιματιστικό;”. Αυτός της απαντά ότι η τάδε εταιρεία
δίνει το εν λόγω κλιματιστικό σε 60 δόσεις, ήγουν πέντε χρόνια και γελώντας
πονηρά, της λέει: “Σάμπως εμείς θα τα πληρώσουμε, ώς τότε εμείς”… ξεσπώντας
σε ηχηρά γελάκια, εννοώντας φυσικά ότι θα έχουν πεθάνει και άλλοι θα πληρώσουν
τις δόσεις. Οποίον αίσχος, όταν και ο θάνατος επιστρατεύεται για την πώληση
του προϊόντος! Λυπάμαι που ο αγαπητός μου ηθοποιός δεν είχε τη δύναμη να
αντιδράσει. Επειδή γνωρίζουν τι ακριβώς είπαν, στο τέλος της διαφήμισης, ο εν
λόγω ηθοποιός κλείνει λέγοντας: “H προχωρημένη τεχνολογία τάδε, σας προσφέρει
τα κλιματιστικά σε 60 δόσεις. Να ζήσετε, να τα χαίρεστε”. Προηγουμένως όμως,
υπονοούσε σαφώς τον θάνατό τους και ότι σε 6 χρόνια δεν θα ζουν.

Στην άλλη διαφήμιση ένα παιδί βγάζει τα μπρατσάκια του αδελφού του που
κολυμπάει, αυτός κάνει μπουρμπουλήθρες και κινδυνεύει να πνιγεί. Το λέει στη
μητέρα του, που του τις βρέχει κανονικά. Ο εν λόγω μπόμπιρας που του
ξεφούσκωσε τα μπρατσάκια και παραλίγο να τον πνίξει, λέει: “Δεν καταλαβαίνω
γιατί με έδειρε η μαμά μου. Πρώτον, είχε πολύ πλάκα που ο αδελφός μου έκανε
μπουρμπουλήθρες!!! και δεύτερον, μπορούσε να πάρει μπρατσάκια από το τάδε
κατάστημα”. Αίσχος, πνιγόταν ο αδελφός του και είχε “πολλή πλάκα”. Τι
διδάσκουμε στα παιδιά; Όλα λοιπόν στον βωμό του κέρδους;».

Ο Αντ. Μαντζουράνης, Χάλκης 3, Μαρούσι, γράφει:

«Με οργή και αγανάκτηση διάβασα στις εφημερίδες ότι στις προτάσεις της
επιτροπής για την αναμόρφωση του φορολογικού συστήματος αναφέρεται, εκτός των
άλλων, η κατάργηση της αυτοτελούς φορολόγησης της αποζημίωσης του N. 2112/1920
που καταβάλλεται στους μισθωτούς όταν απολύονται από την εργασία τους ή όταν
αποχωρούν από αυτήν, προκειμένου να συνταξιοδοτηθούν.

Σύμφωνα δηλαδή με την πρόταση της επιτροπής, το ποσό της αποζημίωσης θεωρείται
εισόδημα!!! του έτους που λαμβάνεται και κατά συνέπεια προστίθεται στα λοιπά
εισοδήματα του φορολογουμένου και σύμφωνα με την ισχύουσα κλίμακα φορολογίας
θα φορολογηθεί με 40%.

Έρχεται λοιπόν το κράτος – αν υιοθετηθεί η πρόταση – στον άγρια φορολογούμενο
σε όλη τη διάρκεια του εργασιακού του βίου μισθωτό, να φορολογήσει με
συντελεστή 40% – αντί του σήμερα ισχύοντος 20% – την αποζημίωση που θα πάρει ο
απολυθείς, προκειμένου να συντηρήσει την οικογένειά του μέχρι την εξεύρεση
νέας εργασίας, ή ο αποχωρών για συνταξιοδότηση, προκειμένου να συμπληρώσει την
ούτως ή άλλως πενιχρή σύνταξή του, δηλαδή να πάρει το κράτος πίσω σχεδόν τη
μισή αποζημίωση.

Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στα μέλη της επιτροπής και στην κυβέρνηση, για τη
“φιλολαϊκή” και “κοινωνική” πολιτική της».