ΓNΩMH Ξανά την Kυριακή!

Θυμάμαι μια γειτονιά με σπίτια χαμηλά, κοντά σε ένα μεγάλο γήπεδο. Μια εποχή
ονείρων και αθωότητας, όταν οι Κυριακές είχαν τη δική τους ανθρώπινη μυρουδιά.
Όλη η οικογένεια παρούσα στο – όχι πλούσιο μα πάντα γιορτινό – τραπέζι, το
μεσημέρι και μετά… μπάλα. Με το τρανζιστοράκι στο αυτί, στην αρχή και με την
παρέα με το φελιζόλ «μαξιλαράκι» στο χέρι, αργότερα.

Τέτοιες Κυριακές, σαν εκείνες τις παλιές, όταν πηγαίναμε «από νωρίς στα
καφενεία, κι ύστερα γήπεδο, στοιχήματα, καβγάς», είχαμε χρόνια να ζήσουμε
ώσπου αναδύθηκαν από τα βάθη της λήθης σαν ο κύκλος της μιζέριας να έκλεισε.
Ποια πιο τρανταχτή απόδειξη απ’ όσα διαδραματίζονται τις τελευταίες ημέρες
γύρω από τον αγώνα AEK – Ολυμπιακός!

Λίγες φορές θυμάμαι να έχει γεμίσει το Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας σε αγώνα
εγχώριας διοργάνωσης, από φιλάθλους μόνο μιας ομάδας. Ούτε δέκα ούτε είκοσι
χιλιάδες θα είναι οι φίλοι της «Ένωσης» στη μεγαλύτερη αθλητική εγκατάσταση
της χώρας. Οι εκτιμήσεις των διοικούντων προσδιορίζονται με δύο μόνο λέξεις:
«Θα γεμίσει!». Ποιος θα το φανταζόταν πριν από δύο μήνες;

H AEK των χρεών, των δικαστικών αγώνων, της απογοήτευσης, έγινε γρήγορα η
πρωτοπόρος της βαθμολογίας, συνώνυμο του πείσματος και της σεμνής, χωρίς
τυμπανοκρουσίες και φανφάρες, μεθοδικής προσπάθειας. Οι οπαδοί της το
αναγνωρίζουν και επιβραβεύουν τους κόπους των παικτών, του προπονητή και,
βεβαίως, της διοίκησης. Δεν ζητούν τίτλους και δόξες, κι ας φωνάζουν σε κάθε
ευκαιρία «νάτοι, νάτοι οι πρωταθλητές». Προσπάθεια ζητούν, ιδρώτα στη φανέλα
και, κυρίως, αξιοπρέπεια.

Γι’ αυτό 65.000 από αυτούς θα πάνε την Κυριακή στο Ολυμπιακό Στάδιο. Μια
Κυριακή σαν εκείνες τις παλιές…