[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Σκέπτομαι να κάνω μια δήλωση – παρά την εσωτερική απέχθεια που έχω για κάθε
είδους «δηλωσίες» – διότι έτσι όπως τέθηκε το θέμα από τον Πρωθυπουργό K.
Καραμανλή στην πρόσφατη συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου του κόμματος, του
λοιπού ενοχοποιείται πάσα κριτική στο πρόσωπο του κυρίου Κώστα. Κι επειδή δεν
έχω καμιά όρεξη να με συνδέσει – ο ίδιος, άλλοι – με τη διαπλοκή, αρχίζω: «Δεν
θα χτυπάω τον Καραμανλή», «δεν θα χτυπάω τον Καραμανλή», «δεν θα χτυπάω τον
Καραμανλή», «δεν θα χτυπάω τον Καραμανλή», «δεν θα χτυπάω τον Καραμανλή», «δεν
θα χτυπάω τον Καραμανλή», «δεν θα χτυπάω τον Καραμανλή», «δεν θα χτυπάω τον
Καραμανλή», «δεν θα χτυπάω τον Καραμανλή», «δεν θα χτυπάω τον Καραμανλή», «δεν
θα χτυπάω τον Καραμανλή», «δεν…».

… ογκολιθότητα

Αλλά πάλι «δήλωση» στις μέρες μας; Δεν «λέει». Κατόπιν τούτου, ας
περιοριστούμε στην ανάλυση των λεγομένων του Πρωθυπουργού. Αν δεχθούμε λοιπόν
επακριβώς όσα είπε, όποιος ασκήσει στο εξής κριτική στον πρόεδρο, αυτός θα
είναι μίσθαρνο όργανο της διαπλοκής και πουλημένο κάθαρμα των διαπλεκομένων.
Είναι προφανές ότι ύμνοι στον πρόεδρο του είδους «τι μεγάλος είσαι Μεγάλε»,
«πόσο απεριόριστα φοβερός είσαι», και «τεράστιε, είσαι ο καλύτερος
Πρωθυπουργός που πέρασε από τη χώρα», επιτρέπονται. Διότι εμφανώς και
αυταπόδεικτα (αντικειμενικοί!…) χαρακτηρισμοί αυτού του περιεχομένου απηχούν
– και λίγα λέμε – την ογκολιθότητα (..!) του προέδρου, και συμβάλλουν στον
αγώνα Του για διαφάνεια…

«Δεινό πλήγμα»

Όπως όλοι είδαμε, και με απεριόριστη ικανοποίηση πληροφορηθήκαμε, ο πρόεδρος
Κώστας κατάφερε προ ημερών ένα ακόμη δεινό πλήγμα στο τέρας της διαπλοκής. Τι
λέω; Μόνο δεινό πλήγμα; Εδώ την τσάκισε, την πέταξε στο καναβάτσο – ίδια
μικρή… Τερέζα να εκλιπαρεί έλεος. Γιατί τι άλλο νομίζετε ότι ήταν το βέτο
υπέρ των εφοπλιστών, που άσκησε κατ’ εντολήν του ο άλλος απηνής διώκτης των
συμφερόντων και της διαπλοκής Μανώλης Κεφαλογιάννης στις Βρυξέλλες; Χτύπημα
στη διαπλοκή ήταν! Κι όχι όπως λένε μερικοί μερικοί, μια «εξυπηρετησούλα»
στους εφοπλιστές. Στο κάτω-κάτω της γραφής, ενέταξε ποτέ τους εφοπλιστές στη
διαπλοκή ο Καραμανλής; Όχι. Όπως μας έχει πει ο ίδιος (και οι δικοί του) κατ’
επανάληψιν, διαπλεκόμενους θεωρεί τους εκδότες και τους μεγαλοεργολάβους. Δεν
τον άκουσα να λέει ποτέ για εφοπλιστές. Διότι όπως έλεγε και ο Σπ. Καλογήρου
στον Νικ. Κούρκουλο, ακούραστο διώκτη τότε, σε μια ταινία, των εφοπλιστών,
«είναι πολλά τα λεφτά, Άρη»…

Κάτι φοβάται

Πάντως, για να κλείνουμε το θέμα των αναφορών Καραμανλή, η προειδοποίηση ότι
θα πρέπει να αναμένουν τα στελέχη «επιθέσεις και εναντίον του προσώπου του»,
εμένα κάτι μου λέει. Δείχνει έναν φόβο. Δεν λέω πανικό. Αλλά έναν φόβο τον
αποτυπώνει. Ο πρόεδρος Κώστας, φαίνεται πως προσπαθεί κάτι να προλάβει. Τι,
δεν ξέρω. Εκείνος που διατύπωσε την «πρόβλεψη» ίσως γνωρίζει περισσότερα. Αλλά
τι να έχει να φοβάται ένας πανίσχυρος – όπως εμφανίζεται – Πρωθυπουργός, μόλις
οκτώ μήνες μετά την εκλογή του; Μμμμ, επ’ αυτού δεν θα διατυπώσουμε καμιά
πρόβλεψη. Θα αφήσουμε τη ζωή να επαληθεύσει την αλήθεια της πρόβλεψης. Ή να τη
διαψεύσει. Ως γενική αρχή, πάντως, λέμε ότι ένας Πρωθυπουργός οφείλει να είναι
διάφανος σαν το νεράκι. Κι αν μάλιστα εξαγγέλλει και σταυροφορίες κατά της
διαπλοκής, πρέπει να είναι δυο φορές διάφανος. Και ο ίδιος και η οικογένειά
του…

Σαν τον βρεγμένο

Ο Αλογοσκούφης τώρα, από την άλλη πλευρά, δεν έχει να φοβάται τίποτε. Τα ‘κανε
όπως τα ‘κανε, τι άλλο να φοβηθεί; Όσες εκθέσεις και να του στείλει η
Κομισιόν, τις τρώει με το κουτάλι αυτός. Είναι σαν τον βρεγμένο. Είναι να μη
φάει την πρώτη μπόρα στο κεφάλι. Την έφαγε; Δέκα να ακολουθήσουν μετά, δεν τον
νοιάζει. Εδώ όλη η Ευρώπη μάς κοιτάει με μισό μάτι, τα όργανα της Κομισιόν μάς
έχουν βάλει στο μικροσκόπιο, κι εκείνος κάνει σαν να μην τρέχει τίποτε.
Επιτίθεται στο ΠΑΣΟΚ, και ισχυρίζεται πως έκανε όσα έκανε «για να μάθει ο
ελληνικός λαός την αλήθεια». Ποια αλήθεια; Αυτή της λιτότητας προφανώς, που θα
μας φορέσουν οσονούπω… οι Βρυξέλλες. Και θα συμπαρασύρει στο διάβα της και
τον ίδιο, γιατί δεν τον βλέπω να διασώζεται στη θέση του…

Τους διώχνει η ΕΛ.ΑΣ.

H αναλγησία της διοίκησης και η σκληρότητα της ΕΛ.ΑΣ. Στο Τμήμα των MAT, στην
Καισαριανή, φιλοξενούνται περίπου 40 αστυφύλακες, οι οποίοι κοιμούνται σε κάτι
άθλιους κοιτώνες, επειδή κατάγονται από την επαρχία, και με τον πενιχρό μισθό
που παίρνουν δεν έχουν τη δυνατότητα να νοικιάσουν δικό τους διαμέρισμα. Τα
παιδιά αυτά, όλα παιδιά αγροτικών οικογενειών, ειδοποιήθηκαν «να του δίνουν»,
γιατί η διοίκηση του Τμήματος θέλει «να αξιοποιήσει τους χώρους». Έκαναν
διαβήματα στους ανωτέρους τους, διεκτραγώδησαν την κατάστασή τους, αλλά δεν
εισακούστηκαν. Έχει γνώση του περιστατικού ο νέος αρχηγός; Και τι λέει;

Στο Ασκληπιείο

H εικόνα του τηλεντυπωσιασμού και η πραγματικότητα της εικόνας. ΄H πως ο
καθένας, δεξιός σωτήρας, κάνει το κομματάκι του στον προϊστάμενό του υπουργό.
Ασκληπιείο Βούλας, καινούργια διοίκηση, ίδιο κοσκινάκι της απογραφής. Κανάλι
(Alpha) προς επιβεβαίωση της ακρίβειας των καταγγελλομένων. Παραλάβαμε χάος,
ερείπια, βρώμα, δυσωδία – ιδού και η εικόνα. Χρατς, πάει, μια κι έξω όλη η
δουλειά που έκαναν οι προηγούμενοι. Πάει όμως; Για εκείνους που είδαν το…
«αντικειμενικό» ρεπορτάζ της απογραφής, ίσως. Για όσους όμως έχουν περάσει
μερικές ημέρες εκεί (όπως ο υποφαινόμενος) μπορούν να κρίνουν και τη
σκοπιμότητα της απογραφής, και το επιφανειακό του ρεπορτάζ. Γιατί τα
νοσοκομεία, εκτός από κτιριακές εγκαταστάσεις, είναι και άνθρωποι – γιατροί,
νοσηλευτές, διοικητικό προσωπικό. Που δουλεύουν με αυταπάρνηση για να
απαλύνουν τον ανθρώπινο πόνο. Κι αυτό δεν μπορεί να το παραγράψει καμιά
τηλεοπτική εικόνα…

ΥΓ: Και κάτι για τον Νικ. Κακλαμάνη: συμφωνεί με τις πρακτικές της
καινούργιας διοίκησης του Ασκληπιείου; Για να παίζουν τη Βουγιουκλάκη στα
κανάλια τούς έβαλε ή για να κάνουν δουλειά;

KAI TO ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Ας είχαν συγγενή έναν Σταϊκούρα

Το περασμένο Σάββατο περιέγραφα εδώ τα έργα και τις ημέρες του γενικού
γραμματέα Λαϊκής Επιμόρφωσης K. Τσαμαδιά. Μου απάντησε (η επιστολή
δημοσιεύεται σε άλλη σελίδα) για να με διορθώσει, πλην των άλλων ότι είναι
κουνιάδος και όχι γαμπρός, όπως έγραψα, του διευθυντή του ιδιαίτερου γραφείου
του Πρωθυπουργού K. Σταϊκούρα. Προφορικά μου ανέφερε, ότι εκείνος γνώρισε στον
Καραμανλή τον Σταϊκούρα, και όχι ο Σταϊκούρας αυτόν στον Καραμανλή. Πολύ
ωραία, αλλά εγώ τώρα που το έψαξα λίγο παραπάνω το θέμα, βρήκα ότι ο κύριος
Σταϊκούρας γενικώς είναι άνθρωπος της οικογένειας. Έτσι ο μεν ένας γιος του
κατέχει πέντε θέσεις στο Δημόσιο, ο δε δεύτερος (από σεμνότητα;) μόνο τρεις.
Έχουμε και λέμε λοιπόν: ο υιός Παναγιώτης Σταϊκούρας είναι νομικός σύμβουλος
στα Ολυμπιακά Ακίνητα, μέλος Επιτροπής της Βουλής, μέλος του Δ.Σ. των ΗΛΠΑΠ,
μέλος του Δ.Σ. του Φυσικού Αερίου, και επιπλέον συνέταιρος σε εταιρεία παροχής
νομικών υπηρεσιών. Ο αδελφός του, Χρήστος Σταϊκούρας, είναι μέλος του Δ.Σ. του
Ελληνικού Κέντρου Επενδύσεων, λέκτορας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών,
μέλος του Δ.Σ. του Χρηματιστηρίου, και επιπλέον έχει και μια σχέση με το
Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας (στον Βόλο). Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω αυτή την
γκρίνια των «γαλάζιων παιδιών», ότι δεν διορίζονται κ.λπ. Ποιος τους φταίει,
που δεν έχουν κι αυτά έναν Σταϊκούρα συγγενή;