Mια ιστοσελίδα σαν παραμύθι

![]() |
![]() |
|
Ιστοσελίδα που κλέβει την παράσταση. Ο χρήστης κάνει «κλικ» στο σήμα του |
Ένας δράκος που εισβάλλει στο μουσείο-τρενάκι και τρώει-καταστρέφει τα
εκθέματα είναι ο Χρόνος, ένας ιππότης – η Έρευνα – έρχεται και σώζει τις
συλλογές. Κατ’ αυτό τον ευφάνταστο τρόπο, ο επισκέπτης που μπαίνει στην
ιστοσελίδα βλέπει την ιστορία του μουσείου, τις εργασίες συντήρησης, το
αρχείο, τις εκδόσεις-πουλιά που πετάνε και γίνονται βιβλία, κ.ά.
Όλο το πρόγραμμα, κάθε σελίδα του, είναι σαν ζωγραφιά, ενώ στον «σταθμό», το
παιδικό μουσείο, ο επισκέπτης μπαίνει «σπρώχνοντας» (με το ποντίκι) ένα
λιοντάρι να μπει στο κλουβί του. Εδώ ο Αλέξης Κυριτσόπουλος έχει σχεδιάσει με
καρτουνίστικο τρόπο είκοσι διαφορετικά φλας-κινήσεις.
«H παράδοση είναι δημιουργία. Δεν είναι να μαζεύεις τα παλιά πράγματα»,
λέει ο ζωγράφος και συγγραφέας. «Για να κάνεις ένα σάιτ για ένα τέτοιο
μουσείο, πρέπει να κάνεις την τεχνολογία να μιλήσει διαφορετικά, κι αυτό
επιχείρησα».
«H παράδοση δεν είναι εγκλωβισμός. Είναι για να την αγγίζουμε. Είναι μόνο
αφετηρία. Κακώς εννοούμε ότι αφορά το παρελθόν. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε
υπάρχει ζωντανός λαϊκός πολιτισμός, όπως λαϊκός πολιτισμός υπήρχε και στην
αρχαιότητα και στη βυζαντινή εποχή», έλεγε χθες η δημιουργός του
Πελοποννησιακού Λαογραφικού Ιδρύματος, Ιωάννα Παπαντωνίου, με την ευκαιρία της
συμπλήρωσης 30 χρόνων λειτουργίας του και της χάραξης των προοπτικών για την
τριετία.
Εις απόδειξιν αυτού, το έκθεμα του μήνα στο Λαογραφικό Μουσείο του
Ναυπλίου είναι αφιερωμένο στις πόλεις των αθλητών, των εθελοντών, των
λαμπαδηδρόμων και των ιερειών των Ολυμπιακών Αγώνων, όπως το καλοκαίρι ήταν
αφιερωμένο στον τρόπο που ντύνονται οι Έλληνες φίλαθλοι.
Μετά τη μεγάλη επιτυχία που γνώρισε η ενδυματολογική-εθνογραφική έκθεση
«Πτυχώσεις», που λήγει την Κυριακή 17 του μηνός, παρεμένοντας ανοιχτή έως τις
23.00 (ήδη η έκθεση έχει προσκληθεί στην Ιαπωνία, στο Ινστιτούτο Ενδύματος του
Κιότο), με περισσότερους από χίλιους επισκέπτες κάθε μέρα, μετά τη συγκέντρωση
στο Μουσείο του Ναυπλίου 25.000 αντικειμένων του λαϊκού πολιτισμού, που
υπαγορεύουν την ανάγκη επέκτασης και συνεχών, εναλλασσόμενων, δαπανηρών
εκθέσεων για την αξιοποίηση και προβολή του υλικού, η Ιωάννα Παπαντωνίου,
κατέληξε ότι «αυτή η τακτική δεν μπορεί να κρατήσει περισσότερο. Δεν
επιτρέπεται αλλά και δεν μπορεί να συνεχιστεί χωρίς έξωθεν οικονομική και άλλη
βοήθεια».
Προσανατολίζεται λοιπόν στη δημιουργία μόνιμης έκθεσης στο Ναύπλιο, που
θα είναι επικεντρωμένη στην περιοχή κατά τον 19ο αιώνα, στο πώς έφτασε ο
λαϊκός πολιτισμός στην ακμή του, πώς κόντεψε να χαθεί και τώρα. Παράλληλα
έτεινε το χέρι της συνεργασίας προς το Μουσείο Μπενάκη για τη δημιουργία,
επιτέλους, ινστιτούτου μόδας και ενδυματολογίας που λείπει από την Ελλάδα. H
επόμενη μεγάλη διεθνής ενδυματολογική-κοινωνική έκθεση, ανάλογη προς τις
«Πτυχώσεις», ελπίζει ότι θα μπορέσει να γίνει στην Αθήνα, στους χώρου του
Εκθεσιακού Κέντρου της οδού Πειραιώς, όπου είναι ευκολότερη η προσέλκυση της
προσοχής των χορηγών.
Ιδέα της έκθεσης οφείλεται σ’ έναν από τους προικισμένους υποτρόφους
του ιδρύματος, τον Παναγιώτη Ζηδιανάκη, και είναι το εκάστοτε «ένδυμα του
μέλλοντος».
Στο Ναύπλιο σε ένα παλιό Μηχανουργείο του ΟΣΕ λειτουργεί το Παιδικό Μουσείο
σχεδιασμένο από τον Σταμάτη Ζάννο σαν παζλ ενός πουλιού, όπου προχωρώντας στο
εσωτερικό του φτάνεις στον χώρο του ονείρου και της φαντασίας. Όνειρό της
είναι η επέκταση αυτού του πρωτοποριακού μουσείου-σταθμού.
LINK















