Στη λογική της επαιτείας

Ορατότης μηδέν στο θεατρικό τοπίο. Στη λογική της επαιτείας οδηγούνται τα
κρατικά και ημικρατικά θέατρα και στην τακτική της εξόντωσης τα
επιχορηγούμενα.

Κρατικές, δημοτικές σκηνές. H έγκριση της πάγιας επιχορήγησης του
Εθνικού Θεάτρου, του Κρατικού Βορείου Ελλάδος και των ΔΗΠΕΘΕ όλης της χώρας
όχι μόνο καθυστερεί για τη φετινή περίοδο, αλλά δεν έχει ακόμα δοθεί το
πράσινο φως για εκταμίευση του υπολοίπου της περασμένης σεζόν. Πώς να
σχεδιαστούν, να τροχοδρομηθούν και να πραγματοποιηθούν οι νέες παραγωγές όταν
η επιχορήγηση, που καλύπτει το 95% των ανελαστικών δαπανών, δεν έχει
καταβληθεί; Χρεωμένοι, αποπροσανατολισμένοι ως προς το αντικείμενό τους, οι
διευθυντές των κρατικών θεάτρων προσπαθούν να τα «μπαλώσουν» κερδίζοντας
χρόνο.

Ελεύθερο θέατρο. H τακτική της διατεταγμένης σιωπής πίσω από τις
υπουργικές γενικεύσεις περί στήριξης του σύγχρονου πολιτισμού απειλεί να
εξοντώσει ένα κομμάτι του ελεύθερου θεάτρου. Για πρώτη φορά στα χρονικά του
25ετούς θεσμού των επιχορηγήσεων καθυστέρησε η εκταμίευση της πίστωσης που
ενέκρινε πριν από δύο χρόνια η Γνωμοδοτική Επιτροπή και αφορούσε την περσινή
περίοδο. Σύμφωνα με τα ισχύοντα, έχουν χωρισθεί σε δύο κατηγορίες: Σε θέατρα
μονοετούς προγραμματισμού και σε θέατρα διετούς προγραμματισμού, συν δέκα
παιδικά (συνολικά 69). Τα 47 του μονοετούς και τα 10 παιδικά περιμένουν ακόμα
το εγκεκριμένο από τον Ιούλιο του 2003 ποσό (5.120.000 ευρώ). Ενώ 12 θέατρα
διετούς προγραμματισμού δεν έχουν εκταμιεύσει το ήμισυ της επιχορήγησης για
την προηγούμενη χρονιά.

Γνωμοδοτική επιτροπή. Ενώ η προθεσμία κατάθεσης αιτήσεων για
επιχορηγήσεις έληξε τον Αύγουστο του 2004, το ΥΠΠΟ δεν έχει ακόμα ορίσει τη
νέα Γνωμοδοτική Επιτροπή – η τελευταία έχει παυθεί με τον νόμο Παυλόπουλου.