2.000 έσπευσαν την τελευταία στιγμή

Άνθρωποι κάθε ηλικίας, στην πλειονότητά τους νέοι, ανεξαρτήτως μαθητών Δημοτικού και Γυμνασίου, έβαλαν στο χθεσινό πρόγραμμά τους – κάποιοι το τροποποίησαν την τελευταία στιγμή, όπως είπαν – μια επίσκεψη στην Εθνική Πινακοθήκη για να δουν τα έργα έξι κορυφαίων γλυπτών

Από την Καβάλα, την Πάτρα, από νησιά και πολλές γειτονιές της Αθήνας ξεκίνησαν
ουκ ολίγοι με προορισμό την Εθνική Πινακοθήκη για να προλάβουν, τελευταία
ημέρα χθες, την έκθεση «Έξι γλύπτες συνομιλούν με τον άνθρωπο», να δουν και να
θαυμάσουν από κοντά έργα γλυπτικής των Ογκίστ Ροντέν, Αντουάν Μπουρντέλ,
Αριστίντ Μαγιόλ, Κονσταντίν Μπρανκούζι, Αλμπέρτο Τζακομέτι και Χένρι Μουρ.
Αρκετοί νέοι και πολλοί αλλοδαποί ανάμεσά τους.

Ήταν αισιόδοξοι ότι δεν θα περίμεναν πολύ στην ουρά, που είχε σχηματιστεί από
νωρίς το πρωί. Σαν να μοίραζαν ζεστό ψωμί! Το προσωπικό της Εθνικής
Πινακοθήκης, όμως, βρισκόταν σε ετοιμότητα και εξυπηρετούσε με γρήγορους
ρυθμούς τους επισκέπτες κατά την είσοδό τους, σε σημείο που η αναμονή να μην
υπερβαίνει το 15άλεπτο κι ας προσετίθεντο διαρκώς κι άλλοι, οι οποίοι
προσέρχονταν είτε ανά δύο είτε σε παρέες των τριών και των τεσσάρων ατόμων.

Αχιλλέας Νάσιος, εικαστικός, Πατήσια: «Όλοι οι Ευρωπαίοι γλύπτες μαζί, εδώ; Είναι πρωτοφανές για τα ελληνικά δεδομένα, αλλά και σε διεθνές επίπεδο. Σε εκθέσεις, μουσεία, στην Εθνική Πινακοθήκη, πάντα πηγαίνουμε μαζί με τα παιδιά»

Για μια ακόμη φορά το συνήθειο της τελευταίας στιγμής έλαμψε. Γιατί η έκθεση
εγκαινιάστηκε στις αρχές Ιουνίου. «Είμαστε Έλληνες, τι να κάνουμε», έλεγε η
Μαρία Μακρή, από το Παλαιό Φάληρο, που έσπευσε νωρίς το πρωί για να δει τα 150
αριστουργήματα γλυπτικής και σχέδια. «Διαπίστωσα πως κάποια έργα ήταν
αντιγραφές ή τουλάχιστον έμοιαζαν αντίγραφα των πρωτοτύπων. Έχω δει έργα του
Ροντέν στην Τέιτ Γκάλερι αλλά και στο ομώνυμο μουσείο, στο Παρίσι, και ξέρω
τις διαστάσεις».

Δύο ώρες φθάνουν; «Πέρασα την είσοδο στις 11.30 και μόλις τώρα βγήκα», έλεγε,
ενώ καθόταν στα σκαλιά της εισόδου λίγο μετά τις 13.30 για να ξαποστάσει, η
30άχρονη Μαρία από την Καλλιθέα, δημόσιος υπάλληλος. «Στο διάστημα αυτό
επισκέφθηκα όλες τις αίθουσες με τα εκθέματα, αλλά, πιστέψτε με, θα ήθελα
άλλες δύο ώρες για να πω ότι τα είδα προσεκτικά, μελετώντας όλες τις
λεζάντες». H φιλόλογος Χριστίνα Πράπα όμως είχε τον χρόνο. Πήγαινε από γλυπτό
σε γλυπτό κρατώντας σημειώσεις σε μπλοκάκι. «Σημειώνω στοιχεία για έργα που
μου κεντρίζουν το ενδιαφέρον», μας είπε.

Κάποιοι περίμεναν να τελειώσουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες. «Για να φύγουν οι
τουρίστες και να μπορέσουμε να δούμε με την ησυχία μας τα έργα. Αν προσθέσεις
όμως και τις διακοπές θα καταλάβεις γιατί ήρθαμε τελευταία στιγμή», έλεγε ο
Παναγιώτης από τη Γλυφάδα, δηλώνοντας ενθουσιασμένος από όσα είχε δει.

«Τα έργα είναι εκφραστικά, με πλαστικότητα», έλεγε η κυρία Εύα, η οποία
πληροφορήθηκε ότι η έκθεση θα τελείωνε χθες, στο Λουτράκι, όπου έκανε
διακοπές. «Το πρώτο πράγμα που κάναμε μόλις επιστρέψαμε στην Αθήνα ήταν να
έρθουμε εδώ».

«Με διευρυμένο ωράριο θα ήταν καλύτερα»

Από την Πάτρα ταξίδευσε ο γλύπτης Παναγιώτης Ζαχαρόπουλος. «Έχει γίνει
αρκετά καλή επιλογή έργων, ωστόσο εκτιμώ πως είναι στριμωγμένα και έτσι
φαίνεται η έλλειψη χώρων στην Πινακοθήκη. Ίσως αν δινόταν μια παράταση ή αν η
έκθεση λειτουργούσε με διευρυμένο ωράριο να ήταν καλύτερα. Για μας, τους
ανθρώπους της περιφέρειας, που δεν έχουμε το προνόμιο τέτοια εικαστικά
γεγονότα να γίνονται στις πόλεις μας, θα ήταν σαν δώρο».

Λίγο πριν επιστρέψει στην Κουάλα Λουμπούρ της Μαλαισίας, η Γισέντα Κονγκ
επισκέφθηκε την έκθεση. «Είμαι εντυπωσιασμένη. Τα γλυπτά είναι εκπληκτικά.
Άξιζε να τα δει κανείς για να θαυμάσει την πλαστικότητά τους».

H φοιτήτρια Ασημίνα Κουτσούκου ήρθε από το Παλαιό Φάληρο. «Το
προηγούμενο διάστημα διάβαζα γιατί είχα εξετάσεις στη Σχολή. Έμαθα για την
έκθεση μόλις χθες και ήρθα να την προλάβω».

Ο πατήρ Άγγελος Χατζόπουλος ήρθε από την Καβάλα. «Αλλάζει η ψυχολογία
σου στα μουσεία. Είναι τόσο ξεχωριστά και σπουδαία όλα αυτά τα έργα τέχνης.
Πώς να μην αγαλλιάζει η ψυχή του ανθρώπου. Γιατί γύρω μας δυστυχώς υπάρχει
πολλή ασχήμια και μια τέτοια έκθεση είναι πραγματική όαση».