είδα στην πόλη

Λίγο καιρό πριν από την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας είχα πολλές
επιφυλάξεις για τα μεγάλα έργα και κυρίως για το συγκοινωνιακό. Επειδή το
σπίτι μου είναι στη Νέα Σμύρνη, ήμουν αντίθετος με τη δρομολόγηση του τραμ.
Άκουγα από φίλους και γείτονες ότι η γραμμή του τραμ θα χωρίσει ολόκληρη
περιοχή στα δύο. Στην αρχή συμφωνούσα με αυτές τις απόψεις. Όταν όμως ανέβηκα
στο τραμ και έκανα το δρομολόγιο αλε-ρετούρ, σας μιλώ ειλικρινά πως άλλαξα
γνώμη. Λέω ευθαρσώς ότι πρόκειται για ένα έργο που διευκολύνει το κοινό της
περιοχής από Νέα Σμύρνη – Παλαιό Φάληρο μέχρι Γλυφάδα. Είναι μία άνετη
συγκοινωνιακή γραμμή που, προς το παρόν, βγάζει τον κόσμο από το άγχος της
κυκλοφοριακής ασφυξίας. Νομίζω πως το τραμ έχει ακόμη ένα πολύ θετικό
στοιχείο, ότι είναι το συγκοινωνιακό μέσον που δεν ρυπαίνει το περιβάλλον και
ασφαλώς δεν πρέπει να το παραβλέπουμε.

Δεν είναι όμως μόνο το τραμ. Υπάρχουν και άλλα μεγάλα έργα που έγιναν
με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας και από τα οποία απολαμβάνουμε τα
θετικά τους αποτελέσματα. Τους τελευταίους μήνες δεν μπορούμε να παραβλέψουμε
ότι η Αθήνα έχει βάλει τα καλά της. Πρώτα από όλα η Πλατεία Συντάγματος, που
είναι ο καθρέφτης της πρωτεύουσας, έχει αλλάξει όψη. Άνεση, σιντριβάνια,
δροσιά, έστω και λίγο πράσινο. Ζωντάνεψε η περιοχή της Πλάκας, πήρε άλλη αξία
του Ψυρή. Δεν μπορώ να πω αν αυτά τα έργα είναι ουσιαστικά για τη ζωή των
κατοίκων της πρωτεύουσας. Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής λέω ότι δίνουν μια
καινούργια εικόνα. Αυτήν τη στιγμή έτσι τα βλέπω. Αύριο ίσως αλλάξω γνώμη όταν
μου έρθει ο λογαριασμός για να πληρώσω κάποια κοντύλια που μου αναλογούν.
Μικρά ή μεγάλα. Εγώ σκέπτομαι το άμεσο που με απασχολεί. Αυτό δηλαδή που
συναντώ από τα 15 χρόνια μου στον χώρο του λαϊκού τραγουδιού.

Παίζω με το μπουζούκι μου λαϊκά τραγούδια που πιάνουν τα άμεσα
γεγονότα, τα καθημερινά. Διαπιστώνω πως όταν φεύγω από τη Νέα Σμύρνη και
πηγαίνω προς την Κινέττα δεν έχω πια τόσο άγχος από τα φανάρια και το
κυκλοφοριακό. Δεν ξέρω αν αυτό συνεχισθεί. Πάντως αυτήν τη στιγμή εμένα με
ανακουφίζει. Δεν είναι λίγο…