[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

H ελληνική οικονομία θα είναι η πρωταγωνίστρια των εβδομάδων που έρχονται,
μετά τη φαεινή ιδέα του κ. Αλογοσκούφη περί απογραφής.
Ήρθε τώρα, η ώρα του λογαριασμού! Και αναμένεται να είναι επώδυνος για όλους
μας – πεδίον δόξης λαμπρό για κυβέρνηση και αντιπολίτευση που ακονίζουν ήδη τα
μαχαίρια τους… Εντός της εβδομάδας, η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να
παρουσιάσει το προσχέδιο του προϋπολογισμού της για το 2005 και, βέβαια,
αυτομάτως, το σχέδιο αυτό θα βρεθεί στο μικροσκόπιο των διεθνών οργανισμών.
Αυτό που ενδιαφέρει περισσότερο από όλα είναι το μικροσκόπιο της Κομισιόν, η
οποία αναμένεται να παρουσιάσει τα πορίσματά της στο ECOFIN του Οκτωβρίου.
META ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ που έχουν εκφρασθεί στις Βρυξέλλες, πως η Ελλάδα, ούτε
λίγο ούτε πολύ, δεν θα έπρεπε να μπει στην ΟΝΕ λόγω της δημιουργικής
λογιστικής που εφάρμοσε, είναι λογικό να υποθέσει κανείς ότι η Ευρωπαϊκή
Επιτροπή θα αναμένει την εφαρμογή σκληρών μέτρων περιοριστικής πολιτικής μέχρι
τις 5 Νοεμβρίου. Κατόπιν αυτού, στις 8 Νοεμβρίου, που πραγματοποιείται η
σύνοδος κορυφής των «25», ο κ. Καραμανλής δεν θα πρέπει να αναμένει και όχι
τόσο θερμά χαμόγελα από τους ομολόγους του.
Όλα τα παραπάνω, φυσικά, δεν είναι παρά αποτέλεσμα των χειρισμών του κ.
Αλογοσκούφη, που θεώρησε ότι με την περίφημη «απογραφή» του θα έφερνε σε δεινή
θέση το ΠΑΣΟΚ. Αυτό επεσήμαναν και ο Κώστας Σημίτης – που έβαλε την Ελλάδα
στην ΟΝΕ – και ο Γιώργος Παπανδρέου. Ποια ήταν η απάντηση της κυβέρνησης; Ότι
οι εν λόγω κύριοι – ένας πρώην πρωθυπουργός και ο αρχηγός της αξιωματικής
αντιπολίτευσης – θα πρέπει να σιωπούν!
THN ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ, οι παλινωδίες στον χώρο της Παιδείας συνεχίζονται, με
την κ. Γιαννάκου να «διευκρινίζει» ότι το εξεταστικό σύστημα που είχε
χαρακτηρισθεί μεταβατικό, θα εφαρμόζεται για τα επόμενα 5 ή 10 χρόνια. Με αυτά
και με αυτά, η πλέον επιτυχημένη υπουργός – όπως είχε χαρακτηρισθεί πριν από
λίγους μόλις μήνες – βρέθηκε να είναι τώρα στο μάτι του κυκλώνα που λέγεται
κυβερνητικό αλαλούμ.

H βόμβα εξερράγη μόλις ο 42χρονος Ιζ ελ-Ντιν αλ-Σεΐχ Χαλίλ, ο οποίος
φέρεται να ήταν επικεφαλής της στρατιωτικής πτέρυγας της Χαμάς εκτός των
παλαιστινιακών εδαφών, έβαλε μπροστά το αυτοκίνητό του. Ο Χαλίλ σκοτώθηκε
επιτόπου. Ήταν μόλις η δεύτερη ισραηλινή επίθεση σε συριακό έδαφος τα
τελευταία τριάντα χρόνια και προκάλεσε την έντονη αντίδραση της Δαμασκού,
καθώς και απειλές αντεκδίκησης από τη Χαμάς













