[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

H αλήθεια είναι ότι καμιά εξουσία δεν έχει χιούμορ – το ίδιο και η σημερινή.
Θα ξέφευγε από τον κανόνα; Σιγά. Αν όμως είχε χιούμορ ο Καραμανλής, δεν θα
παρενέβαινε για να περιορίσει τις συγκρούσεις μεταξύ κυβέρνησης και Ρηγίλλης
για το θέμα των διορισμών των «δικών μας (τους, δηλαδή) παιδιών». Θα έκανε την
κίνηση-ματ: θα έπαιρνε τον Μεϊμαράκη, και από γραμματέα του κόμματος θα τον
έκανε υπουργό! Και όχι σε όποιο κι όποιο υπουργείο, αλλά θα του έδινε το
υπουργείο Προεδρίας, το υπουργείο των διορισμών, ώστε να αποδείξει αν μπορεί
να διορίζει. Αλλά πού χάθηκε το χιούμορ, για να το βρει ο Καραμανλής; Άλλωστε,
όπως είναι γνωστό, πιο πολύ χιούμορ έχει ο Μητσικώστας όταν υποδύεται τον
Καραμανλή, παρά ο Καραμανλής ο ίδιος…

Το «σύστημα ΠΑΣΟΚ»

Με την ευκαιρία, πότε θα τελειώσει αυτή η ιστορία με το «σύστημα ΠΑΣΟΚ», το
οποίο ευθύνεται, κατά τη N.Δ., για όλα τα δεινά της χώρας; Εδώ το γαλάζιο
κράτος εισβάλλει παντού και από όλες τις πλευρές, καταλύει κάθε διαδικασία
(δείτε τι γίνεται στο Παιδείας, το Δημόσιας Τάξης και το Υγείας), και η
επιχείρηση άλωσης γίνεται προσπάθεια να δικαιολογηθεί από την ανάγκη της…
διάλυσης του «συστήματος ΠΑΣΟΚ». Έχουν περάσει ήδη έξι μήνες που είναι στην
κυβέρνηση, έργο δεν έχουμε δει, να πεις ότι «εντάξει κάνουν ό,τι κάνουν στο
Δημόσιο, αλλά παράγουν και έργο, βρε αδελφέ», άρα ως άλλοθι χρησιμοποιούν το
«σύστημα ΠΑΣΟΚ». A, όλα κι όλα, στα «παχιά» λόγια τα καταφέρνουν μια χαρά…

Έστησαν επεισόδια

Επίσης, τα καταφέρνουν μια χαρά στο να πετούν την μπάλα έξω από το γήπεδο.
Τόσο καλά, που το πλήθος στρέφει την προσοχή του προς τα εκεί που είναι η
μπάλα και δεν βλέπει τι γίνεται, στο μεταξύ, μέσα στο γήπεδο. Το λέω αυτό,
διότι πολλοί προοδευτικοί σύντροφοι φρύαξαν με τα όσα έκαναν κάτι
νεοδημοκράτες στην Εύβοια και κάτι άλλοι στη Λέσβο, απ’ αφορμή το γεγονός ότι
η κυρία Μαρριέτα Γιαννάκου διατήρησε στη θέση τους τους ΠΑΣΟΚους προϊσταμένους
Μέσης Εκπαίδευσης. Και δεν αντιλήφθηκαν οι σύντροφοι ότι στρέφοντας την
προσοχή τους επί των δύο (αμφιλεγόμενων ως ΠΑΣΟΚων) προϊσταμένων, η μεν κυρία
υπουργός απέκτησε το τεκμήριο της αντικειμενικότητας, στους δε υπόλοιπους 50
νομούς της χώρας έγιναν όργια και με τη βούλα τής μη κομματικοποίησης. Εύγε,
σ’ όποιον σκέφθηκε να στήσει τα επεισόδια. Είναι μεγάλος!

«Τίποτε δεν κινείται»

Πάντως, δεν έχει καθόλου πλάκα αυτή η ιστορία με τα ρουσφέτια των υπουργών,
που έχουν κάνει ψιλομπάχαλο την κατάσταση στο εσωτερικό της κυβέρνησης. Οι
άνθρωποι αντί να κοιτάξουν πώς θα τα φέρουν βόλτα με τα προβλήματα της χώρας,
πώς θα κυβερνήσουν δηλαδή, περνούν όλη την ημέρα τους κρεμασμένοι στα τηλέφωνα
και συνομιλώντας μεταξύ τους στη βάση τού «τι θα μου κάνεις, για να σου το
ανταποδώσω». H κατάσταση είναι τέτοια, που όπως καταμαρτυρούν οι ίδιοι οι
βουλευτές τους πλέον, «τίποτε δεν κινείται». Οι βουλευτές πάλι, που περιμένουν
στο ακουστικό τους για ένα ραντεβού στα υπουργικά γραφεία «για να προωθήσουν
κάνα θέμα», καταρτίζουν καταλόγους με τους «δυσπρόσιτους» υπουργούς
(κατατάσσοντας πρώτη τη Μαριέττα Γιαννάκου, και δεύτερο τον Νικήτα Κακλαμάνη),
ενώ ο Καραμανλής παρατηρεί το σκηνικό χωρίς να κάνει τίποτε. Εμένα, τώρα,
γιατί όλα αυτά μου θυμίζουν ΠΑΣΟΚ πρ.πτ. (προ πτώσης;)

Ποιος θα συντονίσει;

Πολύ απλά, διότι κάτι τέτοια έκανε και το ΠΑΣΟΚ της τελευταίας περιόδου, και
τιμωρήθηκε όπως του άξιζε. Ο K. Καραμανλής, που δεν είναι κουτός αλλά γνωρίζει
καλά τους κινδύνους αυτής της ιστορίας, σχεδιάζει λέει να το «(συμ) μαζέψει το
μαγαζί». Έχει όμως ένα μικρό (;) κώλυμα. Δεν έχει έναν άνθρωπο που να του
κάνει αυτή τη δουλειά. Έναν αφοσιωμένο συντονιστή, ο οποίος να μπορεί να
σηκώνει το τηλέφωνο και είτε να επιλύει τα προβλήματα μεταξύ των υπουργών και
του κόμματος, είτε να κινητοποιεί τους υπουργούς για να παράγουν περισσότερο
έργο και να είναι πιο αποτελεσματικοί. Αυτό είναι δουλειά ενός υπουργού
Επικρατείας ή ενός πανίσχυρου γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου. Αλλά ο μεν
Θ. Ρουσόπουλος έχει ως κύριο έργο τα επικοινωνιακά της κυβέρνησης, ο δε Αργ.
Καρράς, ο γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου, ασχολείται με νομοσχέδια ή με
φακέλους κεφαλαιώδους σημασίας για το σπορ της σκανδαλολογίας. Εκεί οφείλεται
η κακοδαιμονία της κυβέρνησης, του λένε του Καραμανλή, κι εκείνος το
καταλαβαίνει, αλλά τι να κάνει. Ανασχηματισμό σε κυβέρνηση έξι μηνών; Δεν
γίνεται…

Μεγάλη κούραση…

Γίνεται δεν γίνεται, η ουσία είναι ότι ο Καραμανλής κάτι πρέπει να κάνει με
την κυβέρνηση, διότι ορισμένοι υπουργοί έχουν, φαίνεται, κουραστεί. Μιλάμε για
μεγάλη κούραση. Θυμάμαι εκείνες τις – στημένες – εικόνες με τους υπουργούς που
πήγαιναν στο γραφείο στις 7 παρά τέταρτο το πρωί – εικόνες που μετέδιδαν
εκστασιασμένα, για την εργατικότητα της νέας κυβέρνησης, κανάλια. Τώρα να
κάνουν ένα ρεπορτάζ στις εισόδους των υπουργείων, κι άμα βρουν υπουργό να
φτάνει στο γραφείο του πριν από τις 9.30 το πρωί, να μου γράψουν. Έχω συμπέσει
στον δρόμο με αρκετούς… αργοπορημένους, όπως λ. χ. με τη Φάνη Πάλλη-Πετραλιά
2 φορές μέσα σε μια βδομάδα (10 παρά 10′ το πρωί στη Βουλιαγμένης, τι ώρα
άραγε να πήγε στο γραφείο;) και πραγματικά χαίρομαι που η κυβέρνηση… τηρεί
τα εξαγγελθέντα και σ’ αυτόν τον τομέα. Εκτός και αν η Φάνη δικαιολογείται,
επειδή με το τέλος των Ολυμπιακών Αγώνων δεν έχει πλέον καμιά αρμοδιότητα, και
είναι ένα θέμα η «μεταολυμπιακή χρήση» της! Επίσης, επειδή διαβάζω ότι θα
περισταλεί η φρούρηση πολιτικών, διερωτώμαι ποιος ή ποιοι αχρείοι έχουν
εκφράσει απειλές κατά της ηρωικής Φάνης, ώστε να διαθέτει πλην της αστυνομικής
φρουράς στο δικό της αυτοκίνητο, και συνοδευτικό με δύο πάνοπλους
αστυνομικούς;

KAI TO ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Κινδυνεύουν οι υφυπουργοί

Ανασχηματισμό δύσκολα θα κάνει σύντομα ο Καραμανλής, όπως λέμε και αλλού. Δεν
είναι στο στυλ του οι συχνοί ανασχηματισμοί, υποστηρίζουν εκείνοι που
(βεβαιώνουν ότι τον) γνωρίζουν. Αλλά πληροφορίες που έχουν κάνει τον γύρο της
Αθήνας, υποστηρίζουν ότι «μερικές διορθωτικές κινήσεις» ενδέχεται να τις
κάνει. Τι κινήσεις; Μερικοί υφυπουργοί δεν πρέπει να αισθάνονται πολύ ασφαλείς
στη θέση τους. Για παράδειγμα, αν με έλεγαν Γιώργο Ορφανό και είχα προκαλέσει
την πρώτη μεγάλη κοινοβουλευτική ήττα της κυβέρνησης, δεν θα ήμουν καθόλου
ήσυχος. Το ίδιο… ανήσυχος θα αισθανόμουν αν με έλεγαν Θανάση Γιαννόπουλο και
είχα υποσχεθεί εξάλειψη των ράντζων, αλλά τα νοσοκομεία είναι γεμάτα ράντζα.
Γιάννη Παπαθανασίου και είχα απελευθερώσει τα δίδακτρα, Γιώργο Καλό και είχα
υπερδραστηριότητα που ενοχλεί την υπουργό μου M. Γιαννάκου, γιατί εισέρχεται
στα χωράφια της, Πέτρο Τατούλη και είχα προϊστάμενο (ωχ…) τον Πρωθυπουργό. Ο
K. Καραμανλής γνωρίζει επίσης ότι δεν υπάρχει υπουργός που να μην τα έχει με
τον ή τους υφυπουργούς του. Άχρηστους τους ανεβάζουν, άχρηστους τους
κατεβάζουν. Και αιτούνται την αντικατάστασή τους. Θα εισακουστούν; Καραμανλής
οίδε…