«Aγαπημένο μου (Ολυμπιακό) ημερολόγιο…»

H πρωτιά της απευθείας μετάδοσης στο Ίντερνετ δεν είναι η μόνη στον
κυβερνοχώρο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. H διοργάνωση θα μείνει
στην ιστορία για τα εκατοντάδες blog, δηλαδή τα ηλεκτρονικά ημερολόγια
αθλητών, κριτών, θεατών και δημοσιογράφων, που στέλνουν καθημερινά τις
διαδικτυακές ανταποκρίσεις τους σε όλο τον πλανήτη.

Είναι τόσο μεγάλη η συμμετοχή των αθλητών στα blog, που η Διεθνής Ολυμπιακή
Επιτροπή απαγόρευσε πριν από λίγες ημέρες στους συμμετέχοντες στους αγώνες να
γράφουν το ημερολόγιό τους στο Ίντερνετ για να προστατέψει, όπως λέει, το έργο
των διαπιστευμένων δημοσιογράφων. H μόνη εξαίρεση έγινε για τους αθλητές που
είχαν στήσει προσωπικές ιστοσελίδες πολύ πριν τον Αύγουστο. H απαγόρευση, που
μοιάζει με σπασμωδική αντίδραση μπροστά στον άγνωστο κόσμο ενός καινούργιου
τρόπου αποκαλυπτικής έκφρασης, προκάλεσε διαμαρτυρίες και πολλοί πιστεύουν ότι
στο Πεκίνο είναι καταδικασμένη να μην ισχύσει.

Τα ηλεκτρονικά ημερολόγια που γράφονται στην Αθήνα από αθλητές και άλλους
διαπιστευμένους (Αμερικανοί στη μεγάλη τους πλειονότητα, μια που είναι
περισσότερο εξοικειωμένοι με τα blog) είναι προσωπικά και απλά γραμμένα,
περιέχουν ενδόμυχες σκέψεις και γνώμες, αγωνίες και εμπειρίες δοσμένες με
χιούμορ και συγκίνηση. H ανάγνωσή τους βοηθά τους απέξω να διεισδύσουν στα
παρασκήνια της διοργάνωσης, να ζήσουν απλές καθημερινές στιγμές πίσω από τα
φώτα, να μπουν έστω και για λίγο στο μυαλό ενός αθλητή, να νιώσουν την αγωνία
του, να γελάσουν με τα αστεία του, να ακούσουν συνομιλίες και να δουν εικόνες
που οι κάμερες ποτέ δεν καταγράφουν.

«TA NEA» έκαναν μια μικρή περιήγηση στον κόσμο των Ολυμπιακών blog και
παρουσιάζουν χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τα ημερολόγια αθλητών, προπονητών
και απεσταλμένων στην Αθήνα.

«Ήταν υπέροχοι οι Έλληνες θεατές»

Νικ Θεοδώρου, μπέιζμπολ, Ελλάδα

Ο Ελληνοαμερικανός παίκτης στο επαγγελματικό πρωτάθλημα των ΗΠΑ δημοσιεύει τις
σκέψεις του στο site της ομάδας του «Los Angeles Dodgers», στις 23 Αυγούστου:
«Το πιο υπέροχο πράγμα από την εμπειρία μου εδώ ήταν οι Έλληνες θεατές. Με
διαφορά η καλύτερη ατμόσφαιρα που έχω συναντήσει ποτέ σε γήπεδα. Μπορεί να
ξέρουν ελάχιστα για το παιχνίδι, αλλά δεν σταμάτησαν να πανηγυρίζουν από το
πρώτο χτύπημα μέχρι το τελευταίο, ακόμα κι αν χάναμε 11-0. Δεν έχω ξανανιώσει
τόσο ενθουσιασμό και αγάπη γι’ αυτό που προσπαθούσαμε να κάνουμε. Θα μιλάω για
την Τελετή Έναρξης σε όλη μου τη ζωή. H θύμησή της μου δίνει την αίσθηση της
σιγουριάς και της επίτευξης. Μακάρι όλοι να μπορούσαν να νιώσουν το ίδιο».

«Πλάκες με τα αυτιά του Φελπς»

Σκοτ Γκόλντμπλατ, κολύμβηση, σκυταλοδρομία 4×200 ελεύθερο, ΗΠΑ

Ο κολυμβητής έγραφε τακτικά τις πρώτες ημέρες των Αγώνων στη δική του
ιστοσελίδα. Πήρε για πρώτη φορά χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο με την αμερικανική
ομάδα σκυταλοδρομίας. Στις 8 Αυγούστου, λίγες ημέρες πριν φτάσει στην Αθήνα,
στέλνει ανταπόκριση από τη Μαγιόρκα της Ισπανίας, όπου οι Αμερικανοί
κολυμβητές ολοκλήρωσαν την προετοιμασία τους: «Σήμερα, μετά το βραδινό φαγητό,
ήρθε η ώρα των χιουμοριστικών σκετς. Είναι μια μακρά παράδοση της ομάδας μας
στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Τα πρωτάκια της ομάδας πρέπει να φτιάξουν ένα
πρωτότυπο σκετς και να το παρουσιάσουν μπροστά στους παλιούς. Απόψε, γελάσαμε
πολύ. Τα περισσότερα αστεία τα καταλαβαίνουμε μόνο εμείς μεταξύ μας, μια που
δεν αφήνουν κανέναν σε ησυχία όσο διάσημος κι αν είναι. Είδαμε σκετσάκια για
τα μαλλιά μου που πέφτουν, τη φιλοδοξία του Μάικλ Φελπς για επτά μετάλλια, τα
αυτιά του που είναι πάντα έξω από το σκουφάκι, το μεγάλο στήθος του Κλιτ Κέλερ
και τη φωτογράφηση της Χάλι Κόουπ για το “Playboy”».

«Με αγχώνει ο πόνος και η κούραση»

Άντονι Φαμιλιέτι, στίβος, 3.000 με φυσικά εμπόδια, ΗΠΑ

Ο αθλητής των στιπλ έγραφε τακτικά το δικό του ημερολόγιο για το
ειδησεογραφικό πρακτορείο «Σκριπς», πριν από την απαγόρευση της ΔΟΕ. Τερμάτισε
όγδοος στον προκριματικό και αποκλείστηκε. Στις 18 Αυγούστου, λίγες ημέρες
πριν από τον αγώνα του, περιγράφει την αγωνία του: «Ξέρω τι χρειάζεται για να
γίνω Ολυμπιονίκης. Βαθιά μέσα μου νιώθω ήδη τον σωματικό πόνο της κούρσας και
αυτό με συγκλονίζει και με κάνει να αγωνιώ περισσότερο από κάθε τι άλλο. Δεν
ανησυχώ για το πόσος κόσμος θα με βλέπει, το πλήθος στο στάδιο, την πίεση ή
τους υπόλοιπους δρομείς. Είναι η γνώση του σωματικού πόνου που θα πρέπει να
αντέξω και η κούραση που θα πρέπει να ξεπεράσω, αυτά που με αγχώνουν. Ξέρω ότι
θα τρέξω καλά αν μπορέσω να φτάσω στην εκκίνηση χωρίς αμφιβολίες ούτε
ερωτηματικά στο μυαλό μου για τις ικανότητές μου. Αυτή είναι η μεγαλύτερη
πρόκληση, να καταφέρεις το σώμα σου να κάνει κάτι που δεν έχει ξαναγίνει και
δεν θέλει να το κάνει. Πρέπει να ξεκινήσω την κούρσα μου προετοιμασμένος να
πονέσω περισσότερο από ποτέ στη ζωή μου. Πρέπει να είμαι έτοιμος να πιέσω το
σώμα μου μέχρι που να λιποθυμήσω ή να πεθάνω. Αυτό πρέπει να κάνω για να γίνω
Ολυμπιονίκης. Μερικές φορές ρωτώ τον εαυτό μου αν είμαι έτοιμος να φτάσω τόσο
μακριά. Σήμερα, όμως, το πήρα απόφαση. Είμαι έτοιμος πνευματικά να κάνω ό,τι
χρειαστεί. Προσεύχομαι να είναι έτοιμο και το σώμα μου. Γιατί, αν δεν είναι,
το περιμένει μεγάλη έκπληξη».

«Μακριά από εδώ οι πόλεμοι»

Τοντ Ντάγκεναϊ, μέλος του προπονητικού τιμ της αμερικανικής ομάδας βόλεϊ
γυναικών

Περιγράφει στις 17 Αυγούστου μια σκηνή από το Ολυμπιακό Χωριό: «Χωρίς τον
αθλητισμό θα υπήρχαν λίγες ασφαλείς ζώνες στον κόσμο σήμερα. Στο λεωφορείο για
το εστιατόριο κάθησε δίπλα μου ένας Σύρος αθλητής, στην επόμενη στάση μπήκαν
ένας Ινδός κι ένας Ιρακινός. Έπειτα μπήκε κι ένας Πακιστανός. Είχα αγωνία για
τη συνέχεια, επειδή έχουμε τόσα προβλήματα με τη Συρία και το Ιράκ, ενώ η
Ινδία και το Πακιστάν είναι στα πρόθυρα πολέμου κάθε ημέρα. Όχι εδώ όμως. Τους
χαιρέτησα, ο Πακιστανός κάθησε απέναντι από τον Ινδό, χαμογέλασαν ο ένας στον
άλλο και ευχήθηκαν καλημέρα και καλή επιτυχία».

«Είχαμε ετοιμαστεί για γιουχάισμα, αλλά…»

Τζίλιαν Σουάρτζ, επί κοντώ και Κερτ Κλάουσεν, 50 χλμ βάδην, ΗΠΑ

H Τζίλιαν Σουάρτζ, που αποκλείστηκε στον προκριματικό, γράφει στο ηλεκτρονικό
περιοδικό του Πανεπιστημίου Ντιουκ στις 14 Αυγούστου για την Τελετή Έναρξης:
«Περιμένοντας να μπούμε στο στάδιο για την παρέλαση των αθλητών, ένας φίλος
μου με χτυπά στον ώμο: “Είναι από αυτά που βλέπεις στην τηλεόραση όταν είσαι 5
χρόνων, αλλά ποτέ σου δεν πιστεύεις ότι μια ημέρα θα παίρνεις κι εσύ μέρος”.
Αυτό σκέφτηκα όταν μπήκαμε στο στάδιο, γεμάτο θεατές και αθλητές. Μας
υποδέχθηκαν πολύ θερμά, ενώ είχαμε ετοιμαστεί για γιουχάισμα».

Ο Κερτ Κλάουσεν (φωτό) αγωνίζεται αύριο το πρωί. Έχει περάσει τρεις εβδομάδες
προετοιμασίας στο προπονητικό καμπ της αμερικανικής ομάδας στίβου στην Κρήτη.
Γράφει για την εμπειρία του στις 15 Αυγούστου: «H ατμόσφαιρα είναι πολύ
χαλαρωτική και το καμπ είναι το καλύτερο που έχω δει σε Ολυμπιακούς. Περνάμε
εδώ όλο τον Αύγουστο για να εγκλιματιστούμε στη ζέστη. H απώλεια υγρών είναι
το σημαντικότερο στοιχείο που θα επηρεάσει την απόδοσή μου. H προσαρμογή μου
είναι αργή. Στο τέλος μιας προπόνησης δυόμισι ωρών έχω χάσει οκτώ κιλά, παρ’
όλο που πίνω πέντε κιλά υγρά στη διάρκειά της. Τα βράδια κοιμάμαι στην ειδική
σκηνή που προσομοιάζει τις συνθήκες σε υψόμετρο τριών χιλιομέτρων και το σώμα
μου έτσι παράγει περισσότερα ερυθρά αιμοσφαίρια. Το ίδιο έκανα όταν κέρδισα το
χάλκινο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Σεβίλλης».

LINKS

http: //info.detnews.com/olympicsblog/index.cfm

http: //www.dukemagazine.duke.edu/dukemag/online/features/olympics/index.html

http: //losangeles.dodgers.mlb.com

http: //blogs.scripps.com/mt-static/olympics

http: //18dina.blogspot.com/

http: //www.goldblatt.info/olympicjournal.htm