AΛEΪΔA ΓKEBAPA «Ο Tσε ζει μέσα μας»

«Ο Τσε δεν είχε μόνο την ικανότητα να ονειρεύεται, αυτή την έχουμε όλοι. Το σημαντικό δεν είναι να μένεις με το όνειρο, αλλά να το κάνεις πραγματικότητα. Κι εκείνος το έκανε. Γι’ αυτό δεν μπορεί να χαθεί στην απόσταση, να γίνει κάτι μακρινό. Δεν πλησίασε τη θεϊκή τελειότητα. Πλησίασε τις δυσκολίες και την καθημερινή ζωή όλων μας», λέει στα «NEA» η Αλέιδα Γκεβάρα

«Μεγαλώστε σαν καλοί επαναστάτες. Μόνοι σας δεν είστε τίποτα. H επανάσταση,
όμως, είναι σημαντική. Όποια αδικία γίνεται, σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου,
να την αισθάνεστε σαν δική σας και να προσπαθείτε να τη διορθώσετε».

Αυτές τις συμβουλές έδωσε ο Ερνέστο «Τσε» Γκεβάρα στα παιδιά του, μαζί μ’ ένα
ποίημα που τους παρότρυνε να μην κλάψουν για τον θάνατό του, να συνεχίσουν το
έργο του και τους υποσχόταν πως θα ζούσε μέσα τους για πάντα. Δεν θυμάται
πολλά η μεγάλη κόρη του Αργεντίνου επαναστάτη (και της δεύτερης συζύγου του,
της Κουβανής επαναστάτριας Αλέιδα Μαρτς), η Αλέιδα Γκεβάρα, απ’ τον μπαμπά
της, μόνο σκόρπιες μνήμες και έντονα συναισθήματα, όπως λέει στα «NEA». Ήταν,
άλλωστε, μόλις επτά ετών όταν ο Τσε έπεσε νεκρός στη Βολιβία το 1967.

«Θυμάμαι σκόρπιες αναμνήσεις, σαν φλας. Όπως μια φωτογραφία που είμαι μόλις
τεσσάρων ετών, μαζί με τη μητέρα μου και τα αδέλφια μου. Εκείνος είναι
ντυμένος στα στρατιωτικά και με το χέρι του χαϊδεύει το κεφάλι μου. Είχε όμως
τέτοια τρυφερότητα και αγάπη αυτό το άγγιγμα. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Κατάλαβα
εκ των υστέρων ότι με αυτόν τον τρόπο με αποχαιρετούσε», λέει η Αλέιδα Γκεβάρα
με μάτια υγρά που θυμίζουν έντονα τον πατέρα της.

Το κορίτσι που εμφανιζόταν σε φωτογραφίες της δεκαετίας του ’60 να κρέμεται
από το στρατιωτικό παντελόνι του Κάστρο είναι εδώ για ν’ αποδείξει τη δέσμευση
των παιδιών της επανάστασης για το μέλλον. H Αλέιδα είναι παιδίατρος και ζει
στην Κούβα, προσφέροντας συχνά τη βοήθειά της σε χώρες όπως το Εκουαδόρ, η
Αγκόλα και η Νικαράγουα. «Δεν μπορώ να πω ότι το γεγονός πως ο Τσε ήταν
γιατρός δεν επηρέασε την απόφασή μου. Όμως, εκείνος αποφάσισε να κάνει
μεγαλύτερα πράγματα, που θα μπορούσαν να βελτιώσουν τη ζωή περισσότερων
ανθρώπων. Εγώ είμαι απλώς μια Κουβανή γιατρός. Ήθελα να ακολουθήσω μια καριέρα
με την οποία θα μπορούσα να βοηθήσω τον λαό μου, να είμαι χρήσιμη. H Ιατρική
μού έδωσε αυτή την ευκαιρία».

H ίδια δεν μπορεί να ξεχωρίσει τον «μπαμπά» της από τον «Τσε» του υπόλοιπου
κόσμου. «Δεν μπορείς να ξεχωρίσεις τον Τσε Γκεβάρα από τον άνθρωπο Τσε κι αυτό
επειδή ήταν πολύ ολοκληρωμένος άνθρωπος. Ο Τσε δεν είχε μόνο την ικανότητα να
ονειρεύεται, αυτή την έχουμε όλοι. Το σημαντικό δεν είναι να μένεις με το
όνειρο, αλλά να το κάνεις πραγματικότητα. Κι εκείνος το έκανε. Γι’ αυτό δεν
μπορεί να γίνει κάτι μακρινό. Δεν πλησίασε τη θεϊκή τελειότητα. Πλησίασε τις
δυσκολίες και την καθημερινή ζωή όλων μας», υπογραμμίζει.

Επιβεβαιώνοντας τα επαναστατικά της γονίδια, η Αλέιδα επαναλαμβάνει ότι
ο σοσιαλισμός είναι η μόνη λύση στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές του σήμερα:
«Δεν έχει σημασία αν το λέμε σοσιαλισμό ή κάπως αλλιώς. Αυτό που έχει σημασία
είναι να γίνει ο κόσμος μας πιο δίκαιος. Ένας λαός δεν μπορεί να αλλάξει την
κοινωνία του αν δεν είναι αφέντης της οικονομίας του. H Βενεζουέλα αυτό
έδειξε, ότι θέλει να γίνει αφέντης του πετρελαίου που παράγει. Το παράδειγμά
της δείχνει ότι υπάρχουν πράγματα που μπορούμε να κάνουμε. Αυτό προσπαθεί να
κάνει ο Τσάβες, να βάλει το πετρέλαιο στα χέρια του λαού του. Και τι παίρνει
ως αντάλλαγμα; Την παραποίηση της αλήθειας, ότι είναι κακός κ.λπ. Προς τι όλα
αυτά;».

Και το παράδειγμα της Κούβας; «H Κούβα είναι μια άλλη επιλογή, αυτή της
αξιοπρέπειας. Βέβαια, υπάρχει μια δυσπιστία, αλλά είμαστε ο πιο ελεύθερος λαός
του κόσμου», τονίζει η Γκεβάρα και εξηγείται: «Δεν έχουμε την πίεση του
Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, ούτε της Παγκόσμιας Τράπεζας. H οικονομία είναι
δική μας, η εξωτερική πολιτική είναι δική μας. Αισθανόμαστε πολύ πλήρεις.
Κάνουμε λάθη, αλλά το δικαίωμα να τα διορθώνουμε είναι δικό μας. Όμως, αυτό
που ζούμε είναι η απόλυτη παραποίηση της πραγματικότητας. Όπως ο πόλεμος στο
Ιράκ, για τον οποίο όλοι εξεγέρθηκαν αλλά τελικά η σφαγή έγινε. Αυτό σημαίνει
ότι δεν κάναμε ό,τι μπορούσαμε και οι Αμερικανοί έσφαξαν έναν λαό. H κυβέρνηση
των ΗΠΑ έγινε ο χειρότερος δολοφόνος της Ιστορίας. Κι εμείς το επιτρέπουμε.
Κάθε λαός πρέπει να έχει δικαίωμα να καθορίζει τη μοίρα του, τη ζωή του, το
μέλλον του, χωρίς απειλές». Όσο για την Ευρώπη, «είναι ο ίδιος σκύλος με
διαφορετικό περιλαίμιο. Επέβαλαν κυρώσεις στην Κούβα για τους 75 φυλακισμένους
“διαφωνούντες”. Πώς διαφωνούντες; Όταν οι άνθρωποι πληρώνονται από μια ξένη
δύναμη δεν είναι διαφωνούντες, είναι μισθοφόροι. Έχουμε δικαίωμα να
υπερασπιστούμε την κυριαρχία μας με βάση τους νόμους και το Σύνταγμά μας».

«Άνθρωπος χωρίς ανόητες ματαιοδοξίες»

Αλήθεια, τι θα έλεγε ο Τσε σήμερα αν έβλεπε ότι το πρόσωπό του φιγουράρει σε
Τ-shirt, αφίσες και κάρτες και σε όλα τα προϊόντα του καπιταλισμού που
σιχαινόταν; «Δεν ξέρω τι θα έλεγε. Ήταν ένας άνθρωπος πολύ απλός, χωρίς
ανόητες ματαιοδοξίες. Ένας φίλος του μου είπε κάποτε: “Είμαι σίγουρος ότι δεν
θα του άρεσε με τίποτα να έχει γίνει άγαλμα και να κουτσουλίζουν τα πουλιά το
κεφάλι του!”. Αλλά κοιτάξτε ποιοι φοράνε τα μπλουζάκια με τον Τσε. Αυτοί που
δεν συμβιβάζονται, που θέλουν περισσότερα από την κοινωνία. Νομίζω πως θα του
άρεσε να βλέπει το πρόσωπό του στα στήθια αυτών των θαρραλέων νέων. Θυμάμαι
στο Κοινωνικό Φόρουμ του Εκουαδόρ, όταν η διαδήλωση έπρεπε να περάσει μπροστά
από την αμερικανική πρεσβεία, η οποία είχε λάβει μέτρα ασφαλείας λες και
περίμενε πόλεμο. Τελικά η ανθρώπινη μάζα πέρασε από εκεί πολύ αργά. Κι εκεί
σταμάτησαν τρεις νέοι ανεμίζοντας κόκκινες σημαίες με το πρόσωπο του Τσε.
Συγκινήθηκα. Αυτό θα του άρεσε πολύ, σκέφτηκα, οι άνθρωποι που αγωνίζονται για
τα πράγματα. Όταν το έργο του ανθρώπου είναι αληθινό, ο θάνατος δεν είναι οριστικός».