[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Το κουκούλωμα, του κουκουλώματος, το κουκούλωμα, ω κουκούλωμα. Τα
κουκουλώματα, των κουκουλωμάτων, τα κουκουλώματα, ω κουκουλώματα. Κοίτα τώρα
να δεις, αναγνώστη μου, πράγματα. Εκεί που είχαμε όοοολοι πειστεί ότι αυτή η
περίφημη ΔΟΕ, (η διεθνής των «αθανάτων», ντε) είχε πέσει μονή – διπλή να
εκκαθαρίσει τον αθλητισμό από το «ντόπινγκ», τελευταία στιγμή την έκανε
γαργάρα την υπόθεση Κεντέρη – Θάνου. Γιατί; Διότι, όπως έλεγε σε μια παλιά
ταινία ο Σπύρος Καλογήρου στον Νίκο Κούρκουλο, με εκείνη την τραχιά,
χαρακτηριστική φωνή, «είναι πολλά τα λεφτά, Άρη»! Τόσα πολλά που η διεθνής των
«αθανάτων», όχι μόνο το θέμα Κεντέρη – Θάνου μπορεί να καταπιεί, αλλά να κάνει
κι όσες «γαργάρες» κριθούν αναγκαίες προκειμένου να μην κλονιστεί η βάση αυτού
του τεράστιου Ολυμπιακού θεάματος, που είναι οι αθλητές. Γιατί χωρίς αθλητές –
σούπερ ήρωες, δεν υπάρχει θέαμα. Κι άμα δεν υπάρχει θέαμα, δεν υπάρχουν
κεφάλαια να επενδυθούν. Κι άμα δεν υπάρχουν κεφάλαια (το «είναι πολλά τα
λεφτά, Άρη» που λέγαμε), πώς θα ζήσουν οι εταιρείες αθλητικών ειδών και οι
καημένοι οι «αθάνατοι»;…

Υποκρισία

Αυτό είναι το ένα. Το δεύτερο, που κανείς δεν μπορεί να παρακάμψει, είναι ότι
σε έναν κόσμο όπου το ντόπινγκ αποτελεί καθημερινή πρακτική – για να γίνεις
πρωταθλητής και να ξεχωρίσεις από τη μετριότητα – είναι τεράστια υποκρισία εσύ
να λες δεν ήξερα, δεν άκουσα, δεν μου είπαν. Κι άμα είσαι κι ο Κεντέρης, είναι
πιο μεγάλη υποκρισία να συμπεριφέρεσαι ως θύμα του Τζέκου και του κάθε Τζέκου.
Όχι μόνο γιατί είσαι ενήλικος κι άρα υπεύθυνος για τις πράξεις σου, αλλά γιατί
κανείς δεν σου άνοιξε με το ζόρι το στόμα να σου ρίξει μέσα «βελτιωτικά». Μόνο
σου τα πήρες, όπως παίρνει ο άλλος την ασπιρίνη γιατί έχει πονοκέφαλο. Κι
αυτός μεν που παίρνει ασπιρίνη κερδίζει ως… έπαθλο καθαρό κεφάλι (ή καμιά…
γαστρορραγία), αλλά εσύ γίνεσαι εκτός από πλούσιος, και καράβι και λιμάνι και
τραμ! Θύμα του συστήματος ναι, να το καταλάβουμε. Αλλά όχι θύμα του Τζέκου ή
του παράγοντα που στον γνώρισε…

Αυτοί άλλαξαν την Ελλάδα

Κεντεροσυζήτηση, τέλος. Δεν έχει νόημα. Αρκετά μας ταλάνισε, κι ακόμη
περισσότερο μας προκάλεσε. Στα γήπεδα όπου η Ελλάδα αναστενάζει, υπάρχει
κόσμος που χαίρεται να βλέπει αγώνες και περισσότερο χαίρεται αυτή την άλλη
Ελλάδα που βλέπει γύρω του και δεν πιστεύει στα μάτια του ότι υπάρχει κι
αναπνέει. Πείτε ό,τι θέλετε για το ΠΑΣΟΚ, για τον Ανδρέα, τον Σημίτη, τον
Γιώργο, τα στελέχη. Αλλά ό,τι και να πείτε, αυτοί οι άνθρωποι άλλαξαν την
Ελλάδα. Την έκαναν καλύτερη και πιο σύγχρονη. Πιο ισχυρή και πιο μεγάλη. Κι
αυτά που πλασάρει η Νέα Δημοκρατία, ότι δήθεν τα έργα είναι όλων των Ελλήνων
και δεν μπορεί να τα οικειοποιείται κανείς, είναι παραμύθια για μικρά παιδιά.
Πα-ρα-μύ-θια! Θυμόμαστε και την περίοδο που εκείνη είχε την κυβέρνηση. Ψάχνω
να βρω ένα (αριθμός 1) έργο που έγινε στην 7ετία 1974-81, και δεν βρίσκω. Και
κάνω το ίδιο και για την 4ετία 1990-93 και πάλι δεν βρίσκω. Γιατί τα έργα δεν
γίνονται με λόγια, αλλά με όραμα, θέληση, σχεδιασμό, και δημιουργικότητα.
Εντάξει;

Παρατηρεί εκ του μακρόθεν…

Το ΠΑΣΟΚ τού τότε και η Νέα Δημοκρατία τού τώρα. Ο Σημίτης πρωθυπουργός (οι
επιμελείς αναγνώστες θα θυμούνται ότι εγκαίρως είχαμε επισημάνει πως σε δυο –
τρια χρόνια θα λέμε με νοσταλγία (!…) «τι καλός που ήταν») και ο Καραμανλής
Πρωθυπουργός. Ο ένας να ασχολείται με τα πάντα, ο άλλος να παρατηρεί τα πάντα.
Ο ένας να παρεμβαίνει, έστω με λάθος τρόπο, με παραλείψεις, αλλά να
ασχολείται. Ο άλλος να παρατηρεί εκ του μακρόθεν και πού και πού να νίβει τα
χέρια του μιμούμενος τον Πόντιο Πιλάτο. Πόσο μπορεί να συνεχιστεί αυτό; Για
πόσους μήνες ακόμη; Άγνωστο. Πάντως το σίγουρο είναι ότι πολύ μακριά δεν
μπορεί να πάει. Γιατί μια φορά θα σου βγει, θα σου βγει και δεύτερη και τρίτη.
Την τέταρτη, δεν μπορεί, θα γίνει η πλάκα. Και τότε τα λέμε…

Ομφαλοσκόπηση

Αντιθέτως, δεν μας τα λέει καλά το ΠΑΣΟΚ. Οι άνθρωποι δείχνουν ότι θα πάρει
πολύ καιρό να ξεφύγουν από την παραζάλη των δύο απανωτών βαριών ηττών στις
εκλογές. Αντί να τραβήξουν τις κουρτίνες από τα μάτια και να δουν την
πραγματικότητα, το ‘χουν ρίξει στην παθιασμένη ομφαλοσκόπηση. Ρε μανία κι
αυτή! Μέγα θέμα έγινε στις εφημερίδες για το αν πρέπει τώρα να ανοίξει η
συζήτηση για τις κυβερνητικές ευθύνες στο σκάνδαλο Κεντέρη – Θάνου ή να αφεθεί
για μετά τους Αγώνες, ώστε να μην πληγεί το κύρος τους. Σχόλια του Βούγια,
απαντήσεις του Βενιζέλου, εικόνα κόντρας για ένα θέμα που μοιάζει διαμάχη περί
όνου σκιάς. Στη Χαρ. Τρικούπη φαίνεται πως μαζί με τα αντακλαστικά της
αντιπολίτευσης έχουν χάσει και το μέτρο της σοβαρότητας. Δυστυχώς…

Το μήνυμα του Τσάβες

Υπάρχει καλό νέο αυτή την εβδομάδα; Πώς δεν υπάρχει. Είναι η νίκη του Ούγκο
Τσάβες στο δημοψήφισμα της Βενεζουέλας για την προάσπιση των δημοκρατικών
ελευθεριών. Πήρε 58%, νίκησε μια σκληρή φιλοαμερικανική αντιπολίτευση και
έστειλε το μήνυμα σε όλο τον κόσμο ότι η λαϊκή βούληση είναι πιο ισχυρή από
οποιαδήποτε εξουσία και εν προκειμένω από τα αφεντικά τού κόσμου, τους
Αμερικανούς. Μπράβο ρε Τσάβες που δεν έσκυψες το κεφάλι…

KAI TO ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Οι Αμερικανοί έπαιξαν το παιχνίδι τους

Δεν κάνουμε τους έξυπνους εδώ, δεν πουλάμε σοφίες, ούτε τα ξέρουμε όλα. Αλλά
για όσους έχουν απορίες σχετικά με τη στάση της ΔΟΕ, η οποία άνοιξε το θέμα
Κεντέρη – Θάνου (λες και οι δύο αυτοί ήταν οι μοναδικοί «ύποπτοι» για χρήση
αναβολικών από τον κόσμο του αθλητισμού), η απάντηση είναι μία και καθαρή: από
το Σίδνεϊ και μετά οι Αμερικανοί, που ποτέ δεν χώνεψαν τη νίκη του Κεντέρη,
απαιτούσαν ο Έλληνας πρωταθλητής να περνάει αντιντόπινγκ κοντρόλ αν γίνεται
και κάθε μήνα. H Παγκόσμια Ομοσπονδία του Στίβου αποδέχθηκε το αίτημα, οι
δικοί μας το ‘ριξαν στο κρυφτούλι και το πράγμα μετασχηματίστηκε σε κόμπο, που
έφτασε στο χτένι των Ολυμπιακών. Πληροφορία έγκυρη και αναμφισβήτητη που
εξηγεί απολύτως το γιατί η ΔΟΕ κίνησε τώρα τη διαδικασία, αναφέρει ότι οι
Αμερικανοί απείλησαν με αποχώρηση από τους Ολυμπιακούς Αγώνες αν δεν «λυνόταν»
το θέμα Κεντέρη – Θάνου. «Έλεγχο ή φεύγουμε» ήταν το τελεσίγραφο. Και δόθηκε
πακέτο με όλα τα απαραίτητα στοιχεία σε σχέση με τις κινήσεις των αθλητών και
του προπονητή τους (όλα όμως, ε; Πού έμεναν, τι έκαναν πριν, πού βρίσκονταν το
απόγευμα της Πέμπτης 12 Αυγούστου). Πώς τα έμαθαν; Από τις «υπηρεσίες»
προφανώς, που αποδεικνύονται ότι ασχολούνται και με τα αθλητικά! Ως θεωρία
συνωμοσίας σάς ακούγεται; Αμ, δε. H πραγματικότητα είναι!