Mοδιάνο, η αγορά που τρώει τα ψωμιά της

H Μοδιάνο είναι η κεντρική αγορά τροφίμων της Θεσσαλονίκης εδώ κι έναν
αιώνα. Είναι μια σκεπαστή αγορά τροφίμων, ψαριών, κρεάτων και μπαχαρικών,
παρόμοια με εκείνες της Στοκχόλμης, της Στουτγάρδης, της Κωνσταντινούπολης,
του Καΐρου, της Νέας Υόρκης (η πιο ισχνή και ανορεξική), του Παρισιού, της
Λισαβώνας και της Βαρκελώνης, αγορές που τις έχω επισκεφτεί, με τα μάτια μου
να γυαλίζουν μανιακά. Αυτό σημαίνει, πολύ απλά, πως κάθε μικρομεσαία ή μεγάλη
πόλη μπορεί και συντηρεί από μια τέτοια αγορά για να ευχαριστεί το στομάχι, τα
ρουθούνια, και τα εικαστικά γούστα της.

Θυμάμαι τη Μοδιάνο πριν από είκοσι χρόνια. Θυμάμαι μεγαλογιατρούς και
μεγαλοδικηγόρους να ψωνίζουν άγριες τσιπούρες του γαλάτου, θυμάμαι γιαγιούλες
και βαρύθυμους παππούδες να ψωνίζουν τη σαρδέλα του λαού, θυμάμαι την καλή
νοικοκυρά να ψωνίζει με σύνεση τον κιμά της εβδομάδας, θυμάμαι κάτι επιζώντες
Μικρασιάτες πρόσφυγες να κοψομεσιάζονται σκυμμένοι πάνω απ’ τους παστουρμάδες,
θυμάμαι και κάνα δυο ουζάδικα με αρσενική πελατεία. Με λίγα λόγια, θυμάμαι την
πόλη να κάνει την περασιά της μέσα από τις υγρές στοές αυτής της αγοράς.

Σήμερα, η Μοδιάνο ψυχομαχά. Τα μαγαζιά κλείνουν ένα-ένα και στη θέση
τους ανοίγουν ουζάδικα, σουβλατζήδικα και μπαρ. Οι αλανιάρες τσιπούρες
αντικαθίστανται γοργά από σενεγαλέζικα μπαρμπούνια και φαγκριά. Οι
μεγαλογιατροί ψωνίζουν πλέον τα μεγαλοχρειώδη τους από τα σούπερ μάρκετ του
αεροδρομίου, περαστικοί από αυτά, καθώς κατευθύνονται προς την προαστιακή τους
μεζονέτα, σέρνοντας το καρότσι τους πλάι στην καλή νοικοκυρά, η οποία ψάχνει
εναγωνίως τις φτηνές προσφορές στα ράφια. Οι περαστικοί φοιτητές, όπως πάντα,
δεν ψωνίζουν από πουθενά. Περαστικά σου, πόλη.

Ο Σάκης Σερέφας είναι ποιητής και πεζογράφος. Τον Ιούνιο κυκλοφόρησε από
τις Εκδόσεις Κέδρος η συλλογή διηγημάτων του «Το Μάταιο με Θέα»