Eπίδαυρος, χαρμάνι αντιφάσεων

Σαράντα εφτά σωζόμενα έργα αρχαίου δράματος ανακυκλώνονται μισόν αιώνα τώρα στην ορχήστρα του αρχαίου θεάτρου της Επιδαύρου, προσελκύοντας κάθε καλοκαίρι κάπου 150.000 θεατές

Τι είδους διαπλοκή κάνει η Επίδαυρος, το μεγαλύτερο και λαμπρότερο ζωντανό
αρχαίο θέατρο, που καταφέρνει να μαγνητίζει το κοινό; Κάθε καλοκαίρι,
περισσότεροι από 150.000 εκδρομείς – θεατές παρακολουθούν τις παραστασιακές
αναβιώσεις του αρχαίου δράματος, μεταφέροντας στην περιοχή τον παλμό μιας
συμπυκνωμένης σε ένα εικοσιτετράωρο ζωής. Πενήντα χρόνια τώρα η καλλιτεχνική
αγωνία, αγκαλιά με τον κοσμοπολιτισμό.

Χαρμάνι αντιφάσεων η Επίδαυρος, διαμορφώνει ένα life style που σέρνεται
στον χρόνο, υπακούοντας σε κοινόχρηστους κανόνες της εποχής. Στη δεκαετία του
’60 η αθηναϊκή ελίτ συναγωνιζόταν το διεθνές τζετ σετ με τις έλεγκαντ
εμφανίσεις του Βισκόντι, της Τζάκυ Κέννεντυ, του Αλέν Ντελόν, της Ρόμι
Σνάιντερ. Στη δεκαετία του ’70 η Μελίνα πρότεινε το κάζουαλ – παράλληλα η
Αρχαιολογική Υπηρεσία απαγορεύει τα τακούνια γιατί τραυματίζουν το μνημείο.

Τελευταία, στις επιδαύριες εμφανίσεις κυριαρχεί ένα στυλάτο φλατ. Το
φιλοθεάμον κοινό κρίνει τα σετάκια της Μαριάννας Λάτση, της Νόνικας Γαληνέα,
της Καίτης Γαρμπή με μεγαλύτερο ζήλο από ό,τι τα κοστούμια των παραστάσεων.
Όπως και νά ‘χει, η διαφορά βρίσκεται στους ανθρώπους και στο μέγεθος της
ξιππασιάς ή της καλαισθησίας τους.

Το φεστιβάλ αρχαίου δράματος και το μουσικό φεστιβάλ, που λειτουργεί
κάθε Ιούλιο εγκαινιάζοντας πριν από εννέα χρόνια το μικρό αρχαίο θέατρο στο
λιμάνι, έχουν ανεβάσει κατακόρυφα τις τιμές στην γύρω περιοχή, που, αν και
ανακηρυγμένη από την UNESCO ως «φυσική καλλονή», πυκνώνει ασυνάρτητα από
εξοχικές μεζονέτες.

Ο μύθος ων Επιδαυρίων συνεχίζεται, ανακυκλώνοντας επί μισόν αιώνα τα 47
σωζόμενα αρχαία έργα. Έστω κι αν οι πτυχώσεις φτώχυναν, οι αισθητικές
προτάσεις λιγόστεψαν, το φεστιβάλ κρύβει το γήρας του κάτω από μάσκες και
ψιμύθια. Στο κάτω κάτω, η εξέλιξη της εποχής μάς οδηγεί εδώ που είμαστε. Πιο
Ντόλτσε, πιο Γκαμπάνα. Αλλά η ομορφιά του αργολικού τοπίου, σε μυστική
διαπλοκή με τον αρχαίο χρόνο, καταφέρνει και βρίσκει ισορροπίες.

By night

Τα στέκια πληθαίνουν. Δίπλα στη σταθερή αξία του «Λεωνίδα», στις
ψησταριές του Λυγουριού, στη «Μουριά», στα «Κλήματα», στο «Ακρογιάλι», το
ανακαινισμένο από ιδιώτη κυλικείο του «Ξενία» φιλοδοξεί να συναγωνιστεί το
γκραμουρόζο στυλ των βορείων προαστίων. Όπου και να πας, μετά τις παραστάσεις,
η «διαπίστευση» έχει τον ίδιο προορισμό: να δεις και να σε δουν. Κομφορμισμός
κι εδώ, αλλά με ένα αεράκι που ελαφρώνει το στερεότυπο και το κάνει να δείχνει
πιο ερωτικό.

Οι βραδιές στην Επίδαυρο έχουν μια δεύτερη, παράλληλη με τις
παραστάσεις, ζωή. Για τους περισσότερους η νύχτα συνεχίζεται στο «Καπάκι», την
πιο ερζάτς ντίσκο της χώρας. Στην αγροτική πίστα, φυτεμένη σε πορτοκαλεώνες,
ένας θίασος ποικιλιών φλερτάρει με την ανατροπή της ρουτίνας του. Από το
Γκούτσι φόρεμα, τη σικιέ αγριάδα της Ρουσλάνα ώς το «In Da Club», αδιατύπωτα
αισθήματα με μισάνοιχτα χείλη ξεσηκώνονται.

INFO

Προπώληση εισιτηρίων (και με πιστωτική κάρτα) στα ταμεία του Ελληνικού
Φεστιβάλ (Πανεπιστημίου 39, τηλ. 210 9282900) και στα ταμεία της Επιδαύρου,
που παραμένουν ανοικτά έως και 3 λεπτά πριν από την έναρξη των παραστάσεων
(στις 21.00).