ΓNΩMH Φτωχός συγγενής

Πέρυσι διεκδικούσε – και πήρε – από τον Ολυμπιακό τον υπ’ αριθμόν ένα
μεταγραφικό στόχο της περιόδου, τον Γαννάκη Οκκά. Φέτος διεκδικεί και χάνει
από τον – νεοφώτιστο – Εργοτέλη τον Σπύρο Γόγολο.

H AEK κατάντησε φτωχός συγγενής όχι μεταξύ των ομάδων του πρώην ΠΟΚ, όπου για
δεκαετίες ολόκληρες ήταν τοποθετημένη, αλλά και ανάμεσα στις ομάδες που
θεωρητικά – και ουσιαστικά – βρίσκονταν πολλά σκαλοπάτια κάτω από αυτήν.

H αρχή έγινε με τον Μίετσελ, τον οποίο η AEK έχασε από τον – επίσης με πολλά
οικονομικά προβλήματα – Ηρακλή, ενώ υπήρξε συνέχεια με τον Σπύρο Γόγολο. Και
δεν εξετάζουμε το θέμα στην άλλη του διάσταση: Αν ο Γόγολος θα μπορούσε να
είναι ποτέ μεταξύ των μεταγραφικών στόχων μιας ομάδας όπως είναι η AEK.

Αν η φυγή όλων των μεγάλων άσων της ομάδας (Ζαγοράκης, Καψής, Λάκης, Τσιάρτας
κ.ά.) ήταν επιβεβλημένη αφού η νέα διοίκηση της ομάδας βρέθηκε μπροστά σε
οικονομικό αδιέξοδο, το «χτίσιμο» μιας νέας με ό,τι… περισσεύει από τις
άλλες ΠΑΕ δεν είναι το καλύτερο ούτε για την AEK, ούτε για την ιστορία της,
ούτε για τον λαό της.

Θα ήταν ίσως πολύ καλύτερο αν η νέα διοίκηση ξεκαθάριζε τις προτεραιότητές
της, έθετε στόχους πενταετίας και έλεγε χωρίς περιστροφές στον κόσμο ότι
δουλεύει με νέα παιδιά, άγνωστα ίσως, αλλά με απώτερο στόχο να φτιάξει μια
ομάδα για το μέλλον.

Είναι απολύτως θεμιτό να ζητεί κάποιος τη συνδρομή του κόσμου, μέσα μάλιστα
και από διαφημιστικά σποτ σε ραδιοφωνικούς σταθμούς.

Το ζητούμενο είναι ποιο είναι το κίνητρο που του δίνει για να καταβάλει τον
οβολό του.

Ο Τζιωρτζόπουλος;

Χίλιες φορές καλύτερα κάποιος πιτσιρικάς της Ελπίδων.