Στα όπλα ή στο βάθρο;

Ποια διοργάνωση αθλητικού γεγονότος και ποια Ολυμπιακή ειρήνη; Εδω μοιάζει σαν να ετοιμαζόμαστε για πόλεμο

Πόλεμο έχουμε; Γιατί κάθε άλλο παρά προετοιμασία για αθλητική συνάντηση
θυμίζει όλος αυτός ο πολεμικός εξοπλισμός, που καθημερινώς παρακολουθούμε από
τα δελτία ειδήσεων ότι εξασφαλίζουμε. Και μάλιστα μια αθλητική συνάντηση, που
υποτίθεται ότι έχει υψηλή της αξία την ειρήνη των λαών. Το αθλητικό μέρος
μοιάζει σαν λεπτομέρεια του όλου ζητήματος.

Όπλα εξουδετέρωσης μηχανισμών, εξοπλισμοί εξουδετέρωσης χημικών επιθέσεων.
Κομάντο φτάνουν από την Τσεχία. Ειδική ομάδα εξουδετέρωσης εκρηκτικών
μηχανισμών παρουσιάζει τον τεχνολογικό της εξοπλισμό.

Στο δελτίο της NET μ; aς λέει ένα διαφημιστικό σποτ με μουσική υπόκρουση ότι η
εν λόγω ομάδα λέγεται TEEM. Και να ένα ρομποτάκι που πυροβολεί. Κινείται με
ρόδες, μόνο του, σαν σε ταινία επιστημονικής φαντασίας και… μπαμ! Σκάει ένας
μηχανισμός μπροστά του. Πρόβα! Πρόβα! Πήγε η καρδιά μας στη θέση της, αλλά το
τρέμουλο δεν το έχει αποβάλει. Μα τι γίνεται;

Έχει εξουδετερώσει με επιτυχία 105 εκρηκτικούς μηχανισμούς, λέει η φωνή off,
σαν εκείνη που λέει πως με ένα μπουκάλι απορρυπαντικό πλένεις τουλάχιστον
1.000 πιάτα.

Είμαστε έτοιμοι. Προπονημένοι για τα χρυσά; Μπα! Αυτό δεν το ρωτάμε.
«Αστακοί», είμαστε. Τρία ελικόπτερα και ένα το Ζέπελιν, τέσσερα τα μόνιμα
πετούμενα. Αυτά για την παρακολούθηση. Για πιθανή επέμβαση έχουμε άλλα όπλα
και έμψυχο δυναμικό.

Υπερηφάνως προβάλλονται δηλώσεις των πρώτων υπεύθυνων αθλητικών ομάδων που
έφτασαν στο Ολυμπιακό Χωριό για την ασφάλεια. Ο Γερμανός πήρε ταξί, αλλά λόγω
των μέτρων δεν μπόρεσε να προσεγγίσει, έλεγε το ρεπορτάζ, και τον άφησε ο
ταξιτζής σε απόσταση ενός χιλιομέτρου. Το ‘ριξε στο τζόγκινγκ ο ξένος
αρμόδιος, αλλά δήλωσε ευτυχής για τα μέτρα ασφαλείας.

Μια «ομπρέλα», που λένε και οι ειδικοί, ένα «δίχτυ», που λένε άλλοι, ένας
κλοιός τέλος πάντων από τελευταίας τεχνολογίας συστήματα και όπλα, έχει
ετοιμαστεί, λες και περιμένουμε απόβαση.

Και εκφράζεται ενθουσιασμός για τον ενθουσιασμό που εκφράζουν οι ξένοι για την
ασφάλεια την οποία τους έχουμε εξασφαλίσει. Μοιάζει σχιζοφρενικό το τοπίο. Από
τη μια γκλάμουρ στάδια με λιμνούλες, δεντράκια, ειδυλλιακά δρομάκια, στέγες
εντυπωσιακής αρχιτεκτονικής και από την άλλη όπλα, άνδρες Ειδικών Δυνάμεων με
κάτι σαν σκάφανδρα δυτών, ετοιμοπόλεμοι, και ρομπότ, και κάμερες, και κομάντο,
και στρατός, και δηλώσεις πως ό,τι κι αν συμβεί είμαστε έτοιμοι και,
ταυτοχρόνως, διαφημίσεις για τις συγκινήσεις που θα προσφέρουν οι αθλητικοί
αγώνες με στάδια γεμάτα ειρηνικούς φιλάθλους, που ζητωκραυγάζουν για τις
επιτυχίες των αθλητών και άλλες δηλώσεις για τη μεγάλη γιορτή, για τις πολλές
παράλληλες γιορτές, για τη χαρά που θα ζήσουμε.

Το θέαμα της Αθήνας-«αστακίνας» συναγωνίζεται το θέαμα της Αθήνας-
«διαμαντόπετρα στης Γης το δαχτυλίδι». Δ; yο θεάματα που η «καθιερωμένη»
λογική θα έβρισκε ασυμβίβαστα, που πριν από μερικά – ελάχιστα – χρόνια θα τα
θεωρούσαμε ασυμβίβαστα, που και να μας τα περιέγραφαν θα λέγαμε «πολύ σινεμά
βλέπετε» και που να, αίφνης, το «σινεμά» έγινε η πολύ φυσιολογική
πραγματικότητά μας.

Στη μέση το ροζ κουκούλι των αξιών – ταμπέλες του ωραίου πολιτισμού μας:
άμιλλα, συναδέλφωση, συνεργασία, προσπάθεια, υψηλή ποιότητα ζωής και απ’ έξω
το ατσάλινο, γκρίζο τείχος των αποτυχιών του ίδιου πολιτισμού.

Ολυμπιακοί – «καθρέφτης» της Ιστορίας

Γινόμαστε μάρτυρες αυτής της εντυπωσιακής, μοναδικής στην Ιστορία της
ανθρωπότητας σύγχυσης, θεατές της ίδιας μας της παράνοιας, που δεν έχουμε καν
δικαίωμα να την δούμε ως τέτοια. Σαν τους αλκοολικούς και λοιπούς εξαρτημένους
που αρνούνται ότι ασθενούν. Μπα, όποτε θέλω το κόβω.

Θέλουμε δεν θέλουμε ξημερωθήκαμε φρεσκοσιδερωμένοι, ντιζαϊνάτοι, Ευρωπαίοι και
με τα… τσαρούχια, φιλικοί, χαμογελαστοί, φιλόξενοι, οργανωμένοι και, πάνω απ
όλα, γιορτινοί και μαζί «πολεμικοί».

Ποιος ιδιοφυής και παρανοϊκός σκηνοθέτης εμπνεύστηκε αυτό το μεγαλειώδες θέαμα
της τραγικής συνάντησης των δύο «εικόνων» του σύγχρονου πολιτισμού: η μια σαν
επετειακό μνημόσυνο με γιορτές και πανηγύρια των ανθρωποκεντρικών αξιών που
διαμόρφωσε η δυτική σκέψη και η άλλη, η πολεμική και καθ’ όλα αληθινή, που
γέννησε η διαστροφή της ίδιας σκέψης.

Δεν υπάρχει αμφιβολία. Θα κάνουμε τους καλύτερους Ολυμπιακούς. Θα είναι οι
Ολυμπιακοί που επιστρέφουν έπειτα από αιώνες στον τόπο που τους εμπνεύστηκε
για να αναμετρηθούν με την ιστορία τους, οι ίδιοι ιδανικός και σκληρός
«καθρέφτης» της ταυτοχρόνως.