«Aνδρομάχη» σαν παραμύθι

Κοντοκουρεμένη η Τρωαδίτισσα χήρα του Έκτορα Ανδρομάχη (Λήδα Τασοπούλου) σφιχταγκαλιάζει τον γιο της Αστυάνακτα στην ευριπίδεια τραγωδία που φέρει το όνομά της

Σαββατόβραδο όχι πολύ ζεστό, γύρω στα τέσσερις χιλιάδες άτομα στις
κερκίδες και ο Σπύρος Ευαγγελάτος με το «Αμφι-θέατρό» του, σε συμπαραγωγή με
το ΔΗΠΕΘΕ Βόλου και σε μετάφρασή του, αφηγήθηκαν «σαν παραμύθι» την σπάνια
παιζόμενη, ιδιότυπη «Ανδρομάχη» του Ευριπίδη, που το προηγούμενο βράδυ την
πρεμιέρα της είχαν παρακολουθήσει γύρω στους δύο χιλιάδες επτακόσιοι θεατές.

Το «παραμύθι» άνοιξε ο Σπύρος Μαβίδης, με ένα βιβλίο ανοιχτό στα χέρια
του, να «αφηγείται» τον Πρόλογο του δράματος με την προϊστορία του, σε τρίτο
πρόσωπο αντί του πρώτου διά στόματος της ίδιας της Ανδρομάχης που προβλέπει ο
ποιητής – το εύρημα του σκηνοθέτη. Με τη φιγούρα της Ανδρομάχης – Λήδας
Τασοπούλου – κοντοκουρεμένη, ρούχο μακρύ, μαύρο, που το «έσπαζαν» κόκκινα
«σιρίτια» -, της Τρωαδίτισσας χήρας του Έκτορα, που μετά την καταστροφή της
Τροίας και αφού οι Έλληνες γκρέμισαν από τα τείχη τον γιο τους Αστυάνακτα, ο
κλήρος της σκλαβιάς την έριξε στα χέρια του Νεοπτολέμου, γιου του φονιά του
άνδρα της Αχιλλέα, ο οποίος την έφερε στην πατρίδα του τη Θεσσαλία και με τη
βία τής σκάρωσε άλλον έναν γιο, να δεσπόζει από την αρχή και υπό τους
«ρομαντικούς» ήχους της μουσικής του Γιάννη Αναστασόπουλου, αν και βουβή, στην
κορυφή ενός στενού μαύρου κεκλιμένου επιπέδου – κάτι σαν σκάλα – κάτω από το
σκελετό μιας πύλης.

Ένα κολλημένο στο έδαφος πατάρι με μαύρο γυαλιστερό δάπεδο, «χαραγμένο»
με λευκά σχέδια, αόριστα – κάτι σαν μαυροπίνακας «βρωμισμένος με κιμωλία –
είχε απλώσει, κάπως ασύμμετρα, στη μισή σχεδόν ορχήστρα – η υπόλοιπη με το
χώμα της – ο σκηνογράφος – ενδυματολόγος Απόστολος Βέττας. Πάνω του, δυο
παρόμοιοι κύβοι. Το πατάρι κατέληγε στο ομοιόμορφα μαύρο και «χαραγμένο»
κεκλιμένο στενό επίπεδο – «σκάλα», που το πλαισίωναν, δεξιά και αριστερά, δύο
επίσης κεκλιμένα, στην ίδια γωνία, μεγάλα «πλαίσια», «γεμισμένα» με πλαστικά,
γκριζωπά, ανοιχτόχρωμα, ευέλικτα ελάσματα, σαν φαρδιά σκοινιά, κάθετα
τεντωμένα – μια λύση που θύμιζε το σκηνικό του Γιώργου Πάτσα στη «Μήδεια» της
Νικαίτης Κοντούρη και που χρησιμοποιήθηκε από τον δεκαμελή χορό, με τα γκρίζα
κοντομάνικα, λιτά κοστούμια, με τρόπο παρόμοιο με της «Μήδειας».

Απειλούμενη από την Ερμιόνη – Τζίνη Παπαδοπούλου, νόμιμη νέα σύζυγο του
Νεοπτολέμου αλλά άτεκνη και τον πατέρα της Μενέλαο – Γιώργο Μπούγο, καθώς ο
Νεοπτόλεμος λείπει στους Δελφούς, η Ανδρομάχη θα καταφύγει, αφού έκρυψε τον
γιο της, θρηνολογώντας για την τύχη της στον βωμό της θεάς Θέτιδος, μάνας του
Αχιλλέα και γιαγιάς του Νεοπτολέμου – μια κατασκευή από ξύλο και τεντωμένα
σκοινιά, αφαιρετική, σαν πυργάκι, με λίγα σκαλιά, που άφηνε μια αίσθηση
αργαλειού – όταν η Θεράπαινα (Στέλλα Κρούσκα) θα της φέρει το μαντάτο ότι οι
εχθροί της ψάχνουν τον γιο της για να τον σκοτώσουν.

Ο Μενέλαος θα φτάσει με το παιδί αιχμάλωτο, θα απομακρύνει με δόλο την
Ανδρομάχη από τον βωμό και θα διατάξει να της δέσουν τα χέρια. Ο γέροντας
Πηλεύς – Αλέξης Σταυράκης, όμως, πατέρας του Αχιλλέα και παππούς τού
Νεοπτολέμου που κρατάει ακόμα τα ηνία της εξουσίας θα προστρέξει, και με τη
γεροντική θυμοσοφία, του – ο ηθοποιός όπως και η Τζίνη Παπαδοπούλου με τις
ειρωνικές ατάκες τους έβγαλαν γέλιο από το κοινό που παρακολουθούσε
κατανυκτικά – θα τους σώσει.

H Τροφός – Ανδρομάχη Γεωργίου θα φέρει αλαφιασμένη την είδηση ότι η
Ερμιόνη, μετανιωμένη για όσα απεργαζόταν κατά της Ανδρομάχης και του γιου της
και φοβούμενη την τιμωρία από τον Νεοπτόλεμο, ετοιμάζεται να αυτοκτονήσει. Ως
από μηχανής θα εμφανιστεί, στα καλά καθούμενα, ο ξάδελφός της, ο μητροκτόνος
Ορέστης – Θανάσης Κουρλαμπάς που του είχαν τάξει την Ερμιόνη αλλά του την πήρε
ο Νεοπτόλεμος, για να τη σώσει και να την πάρει μαζί του, αφού της ανακοινώνει
ότι έχει στήσει στον σύζυγό της παγίδα δολοφονική για να τον εκδικηθεί.

Ο Αγγελιαφόρος – Σπύρος Μαβίδης θα φέρει στον Πηλέα το μαντάτο της
δολοφονίας του εγγονού του συντρίβοντάς τον. Αλλά αίφνης θα εμφανιστεί η κόρη
του Νηρέα και σύντροφος του, η Θέτις (Νίκη Τουλουπάκη), στην κορυφή του
σκηνικού, ντυμένη με ένα αστραφτερό γαλαζοπράσινο κοστούμι με πτυχές, σαν μέσα
σε αχηβάδα, για να τον παρηγορήσει και να του υποσχεθεί ότι οι Νηρηίδες θα τον
πάρουν σε μια μακρινή θαλασσινή σπηλιά όπου θα ζει πια μαζί της.

Και η παράσταση και το «παραμύθι» θα κλείσουν με τον αφηγητή με το
ανοιχτό βιβλίο να εκφωνεί τα λόγια της εξόδου του Χορού σαν «και έζησαν αυτοί
καλά κι εμείς καλύτερα».

Χειροφίλημα και χειροκρότημα

Ζεστό το χειροκρότημα για τους ηθοποιούς, τον Σπύρο Ευαγγελάτο που τον έφερε
στη σκηνή η Λήδα Τασοπούλου την οποία εκείνος χειροφίλησε και τον συνθέτη,
αλλά τη «μερίδα του λέοντος» πήρε, όπως και το βράδυ της πρεμιέρας, ο Αλέξης
Σταυράκης που είχε χειροκροτηθεί και στις δύο εξόδους του.

INFO

H «Ανδρομάχη» θα παρουσιαστεί σε περιοδεία ανά την Ελλάδα.