Ο χορός άναψε φωτιές

Οι χορευτές του εκκεντρικού Μάικλ Κλαρκ επί το έργον στο «Oh, My Goddess» («Ω, θεά μου») που χόρεψαν στην Καλαμάτα

Black is beautiful! Το μαύρο είναι ωραίο! Παλαιό και γνωστό αυτό. H χορευτική
Ομάδα Έρβιν Λιούις ήρθε στην Καλαμάτα για να το επιβεβαιώσει. Μόνο που ανάμεσα
στους μαύρους χορευτές της υπήρχαν και λευκοί! Και ένας Ιάπωνας. Που χόρευαν
όμως «σαν μαύροι». Χιπχοπάροντας με πάθος.

Κυριακή απόγευμα και Καλαμάτα. Τα πορτοκαλί «λάβαρα» του Φεστιβάλ
υψωμένα στις κολόνες της ΔΕΗ κατά μήκος της Αριστομένους και της παραλίας, οι
άνθρωποί του – Αγγελική Μήτρου, Βούλα Λαδά, Εύα Καπάζογλου, Χαρά Πετρούνια και
όλοι οι άλλοι – σε διαρκή ετοιμότητα, έτοιμοι να λύσουν όλα τα προβλήματα και
να εξυπηρετήσουν καλλιτέχνες, καλεσμένους και το κοινό, οι «φαν» του Φεστιβάλ,
παλιοί και νεώτεροι, από το χώρο του χορού αλλά και απλώς φίλοι του χορού,
όλοι στην Καλαμάτα, ο δήμαρχος της Καλαμάτας κ. Γιώργος Κουτσούλης, που με
θέρμη έχει στηρίξει το Φεστιβάλ όπως ευτυχώς και, ανεξαρτήτως πολιτικών
«αποχρώσεων», όλοι οι προκάτοχοί του στα δέκα χρόνια της ζωής του, παρών σε
όλες τις εκδηλώσεις με τους δικούς του, και τα παιδιά του Έρβιν Λιούις στο
θέατρο του ΔΗΠΕΘΕ (με τον προβληματικό έως ανύπαρκτο κλιματισμό…) τα δίνουν
όλα επί σκηνής.

Όνομα και πράμα ο τίτλος της παράστασής τους «Ignite»- που πάει να πει
«βάζω φωτιά» αλλά και «αναφλέγομαι». «Urban Dance» – Χορός της Πόλης – η
«πρώτη του ύλη και από το ραπ των δρόμων ο χορογράφος, εμπνεόμενος από τη
τζαμαϊκανή παράδοση και συνδυάζοντας χιπ χοπ, καποέιρα και τζανγκλ πάνω σε
μουσικές ρέγκε, φανκ, σόουλ και τζαζ, δημιουργεί τη δική του γλώσσα. Και βάζει
τους χορευτές του να «τσακωθούν» σαν τα κοκόρια «διεκδικώντας» το χώρο τους
για να συνταιριάξουν σε ντουέτα, τρίο και σύνολα στα οποία επιδεικνύουν τις
δυνατότητές τους.

«E, δεν ήταν και σαν τους Kafig» – η προπέρσινη μαύρη ομάδα χιπχοπάδων
από την Γαλλία – έλεγαν κάποιοι. Αλλά το χειροκρότημα που τους επιφύλαξε το
σχεδόν γεμάτο – αν και ήταν η δεύτερη παράστασή τους – θέατρο ήταν τουλάχιστον
ενθουσιώδες. Ένιωσα πάντως να τους «πνίγει» ο κλειστός χώρος και το θέαμά τους
να επιζητά την ελευθερία του δρόμου. Και λυπήθηκα που δεν τους είδα την
Παρασκευή να χορεύουν στην παραλία, στο πλαίσιο των «Παράλληλων Εκδηλώσεων»
που για πρώτη φορά επιχειρεί το Φεστιβάλ σε ανοιχτούς χώρους της πόλης
επιζητώντας – πολύ σωστά – τη σύσφιγξη των σχέσεών του μαζί της.

Δεν προλαβαίνουμε για γλυκό στον Αθανασίου. Κατευθείαν στο Κάστρο για
τον Μάικλ Κλαρκ. «Oh, My Goddess» – «Ω, θεά μου» – ο τίτλος της χορογραφίας
του και ο εκκεντρικός Σκωτσέζος από το Αμπερντίν με τις ρίζες στο κλασικό
μπαλέτο το αποδομεί και το ανατρέπει, το ειρωνεύεται και του βγάζει τη γλώσσα,
το «πειράζει» χωρίς να κρύβει τη λατρεία του γι’ αυτό.

Πι Τζέι Χάρβεϊ αλλά και Sex Pistols στεντορείως από τα ηχεία, χορευτές
με χαρτοσακούλες στα κεφάλια, τζιν και αθλητικά παπούτσια χωρίς σόλα, που
αφήνουν γυμνά τα πέλματά τους, δερμάτινα, πουλόβερ με μανίκια μήκους διπλού
από το κανονικό, αγόρια με ροζ φουστανάκια, κολάν «σκισμένα» μπρος και πίσω
στο ύψος της λεκάνης, «ολίγη» από κιλτ, κοπέλες με τα σουτιέν τους και μετά με
αντρικά σλιπάκια, ρούχα στραβοκουμπωμένα – ένας μεταμοντερνισμός που με τον
άκρατο αισθητισμό του αποσκορακίζει το κιτς και μετατρέπεται σε υψηλή
αισθητική -, προκλητικές κινήσεις συνευρέσεων, ξαφνικά σβησίματα των φώτων,
αιφνιδιαστικές διακοπές με το μαχαίρι των μουσικών, στο μέσον του πρώτου
μέρους Σατί ζωντανός από μια κοπέλα στο πιάνο και αλλαγή ύφους, αλλαγές ύφους
συνεχείς, στο δεύτερο μέρος τα μεσαία παραπετάσματα του μαύρου φόντου
τραβιούνται κι αφήνουν τη φωτισμένη πόλη να φαίνεται κάτω, στο βάθος, και
χιούμορ, χιούμορ, χιούμορ…

Στο τέλος, παρά τις επιμέρους αντιρρήσεις, η ομάδα έδειξε να κερδίζει
απολύτως το κοινό που την χειροκρότησε με θέρμη.

Δέκατο καλοκαίρι

Άλλος ένας Ιούλιος με χορό από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα στην όμορφη
πόλη με τους φαρδείς αρχοντικούς δρόμους, τα λίγα πανέμορφα νεοκλασικά που
έχουν σωθεί και τη στενόμακρη παραλία. Και δέκατο καλοκαίρι για το Διεθνές
Φεστιβάλ Καλαμάτας που η καλλιτεχνική διευθύντριά του Βίκυ Μαραγκοπούλου με
τους ανθρώπους της το ανέδειξαν σε έναν από τους σημαντικότερους – τους
εντελώς ελάχιστους… – φεστιβαλικούς θεσμούς που τρέφει η ελληνική περιφέρεια
και για τον οποίο η πόλη καμαρώνει – και πρέπει να καμαρώνει.

INFO

Μέχρι και την Κυριακή. Τιμές εισιτηρίων: 20, (φοιτητικό) 15 ευρώ. Πληροφορίες
– κρατήσεις μέσω πιστωτικών καρτών Visa και Mastercard: τηλ. 2721 085015, 2721
085034. Ε-mail: mail@kalamatadancefestival.gr