ΓNΩMH H γκριμάτσα της Tερέζας

Χαίρομαι για τον Τζον Κέρι. Επιτέλους, βρήκε κάποιον να στέκεται δίπλα του
στις ομιλίες του και να τον κοιτάει με λατρεία. Αναφέρομαι φυσικά στον
Έντουαρντς, γιατί η σύζυγός του η Τερέζα ποτέ δεν επρόκειτο να κάνει κάτι
τέτοιο. Μάλιστα, η Τερέζα ούτε καν μπαίνει στον κόπο να ρίξει μια ματιά στον
άνδρα της όταν στέκεται πλάι του στο μικρόφωνο.

Είναι εντυπωσιακό αυτό που συμβαίνει με τη σύζυγο του Κέρι. Δεν μοιάζει με
καμία σύζυγο πολιτικού που έχω δει ποτέ – είναι πάντα απροετοίμαστη και έτοιμη
να κάνει μονάχα αυτό που θέλει, με ένα γοητευτικό, ελαφρώς βαρεμένο στυλ. Το
ίδιο στυλ είχε ακόμα και όταν ο Κέρι – που είναι ο δεύτερος σύζυγός της –
παρουσίαζε τον υποψήφιο αντιπρόεδρό του, τον Έντουαρντς, στην τεράστια έπαυλή
της, έκτασης 352 στρεμμάτων, η οποία ανήκε στον λατρεμένο πρώτο σύζυγό της,
τον δισεκατομμυριούχο ιδιοκτήτη της εταιρείας-κολοσσού Heinz.

Το πρόβλημα με τη σύζυγο του Τζον Κέρι, είναι ότι συνήθως μοιάζει σαν να μην
καταλαβαίνει την παρουσία του άνδρα της. Όταν ο κ. Κέρι την πλησιάζει για ένα
φιλί, εκείνη συνήθως κάνει μία μικρή γκριμάτσα, ενώ πολλές φορές γελάει ή
χαμογελάει εκεί που δεν πρέπει – κάποτε άρχισε να γελάει την ώρα που ο άνδρας
της άρχισε να λέει ότι θα μειώσει τις φορολογικές ελαφρύνσεις για τους
πλουσίους.

H Τερέζα τραβάει όλη την προσοχή από τον σύζυγό της, ο οποίος με το ζόρι
κατορθώνει να κερδίσει την προσοχή του κόσμου. Έχει τον αέρα μιας
παλαιομοδίτικης Ευρωπαίας ντίβας του κινηματογράφου. Εκπέμπει μία γοητεία
τύπου Μάρλεν Ντίτριχ ή Ζαν Μορό, ένα σπάνιο πολιτικό άρωμα που λέει: «Δεν με
νοιάζει τίποτε, έχω δισεκατομμύρια δολάρια και εκείνος δεν έχει, έχω τέσσερις
επαύλεις και εκείνος δεν έχει. Νιώθω τόσο σίγουρη για τον εαυτό μου που μπορώ
να παραδεχθώ ότι χρησιμοποιώ μπότοξ και μπορώ να φοράω Σανέλ, την ώρα που ο
άνδρας μου παραπονείται για την εξαγωγή θέσεων εργασίας σε άλλες χώρες».

Όπως και να έχουν όμως τα πράγματα, το Δημοκρατικό προεκλογικό «πακέτο» Κέρι –
Έντουαρντς είναι πολύ καλύτερο, ειδικά όταν συγκρίνεται με εκείνο των
Ρεπουμπλικάνων: δύο πετρελαιάδες που δεν θέλουν να ικανοποιήσουν κανέναν εκτός
από τη Χαλιμπέρτον και τους Σαουδάραβες.