H έκπληξη είναι η δύναμή του

Ο Μπομπ Ντίλαν διαφημίζει γυναικεία εσώρουχα στην τηλεόραση και ο Τζόνι Ντεπ, μιμούμενος τον Κιθ Ρίτσαρντς στους «Πειρατές της Καραϊβικής», κερδίζει υποψηφιότητα για Όσκαρ. Το ροκ εν ρολ εξακολουθεί να εκπλήσσει, όσα χρόνια κι αν περάσουν…

Είναι η εποχή που στα στούντιο έχει πέσει δουλειά. Δίπλα σε ένα από αυτά που
κάτι πιτσιρικάδες ιδρώνουν τις κιθάρες τους συμπυκνώνεται μισός αιώνας ροκ εν
ρολ. Όσοι βγαίνουν από μέσα περιγράφουν στιγμές μεγαλείου. Μέσα ο «Κίλερ». Στα
68 του χρόνια ο θρυλικός Τζέρι Λι Λιούις ετοιμάζει καινούργιο άλμπουμ και
κάνουν ένα πέρασμα από αυτόν ουκ ολίγοι εκλεκτοί επισκέπτες. Ο Μικ Τζάγκερ για
παράδειγμα, και ο Κιθ Ρίτσαρντς, ο Μπρους Σπρίνγκστιν και ο Έρικ Κλάπτον, ο
Γουΐλι Νέλσον, ο Πολ Μακάρτνεϊ, ο Μπόνο και άλλοι. Σαν να είναι μια μεγάλη
γιορτή, ένας ειδικός λόγος όπου όλοι πρέπει να δώσουν «παρών». Ένα
πάρτι-έκπληξη στον Τζέρι Λι, στο ροκ εν ρολ το ίδιο.

Γιατί το ίδιο το ροκ εν ρολ είναι η έκπληξη. Μαζί με τις κιθάρες και τις
ανατροπές, ο αιφνιδιασμός είναι το δυνατό του χαρτί. Αν ο Έλβις Πρίσλεϊ έπιασε
τον κόσμο εξ απίνης με το That’ All Right το 1954, κάνει ακριβώς το ίδιο 50
χρόνια μετά. Και με την επανέκδοση του κομματιού κερδίζει την κορυφή στον
κατάλογο με τις καινούργιες επιτυχίες.

Είναι μια σειρά από εκκεντρικότητες, μια έκρηξη εξωστρέφειας, μια δυνατή
αντίδραση που μάλλον δεν περιμένεις. Ποιος λόγος έκανε τον μεγάλο Μπομπ Ντίλαν
να παίξει στη διαφήμιση για σέξι εσώρουχα της Victoria’s Secret και πώς αυτό
που προέκυψε δεν ήταν κάτι πολύ δεύτερο για τον θείο-Μπομπ, αντιθέτως ήταν
ακόμη μία κατάθεση στο ταμείο του ροκ «κουλ»; Κάποιος ροκ λόγος… Άλλος
πρωταγωνιστής κλασικών ροκ παραμυθιών, ο Κιθ Ρίτσαρντς – ποιος άλλος; – θα
είναι ο αρχιπειρατής, μπαμπάς του Τζόνι Ντεπ στο σίκουελ των κινηματογραφικών
«Πειρατών» αφού και στο πρώτο ήταν η έμπνευσή του και ενας ροκ θησαυρός.

Για κάποιους άλλους λόγους, λιγότερο ροκ και σαφώς οικονομικούς, οι «πειρατές»
του κυβερνοχώρου πρόβαλλαν στον ορίζονται σαν απειλή για τις κιθάρες. Απέναντί
τους, ροκ θηρία, σαν τους Metallica ύψωσαν το ανάστημά τους όχι στα στάδια,
αλλά στο Ίντερνετ… «ή εκείνοι ή εμείς» είπαν, όσους επιχειρούσαν να
«κατεβάσουν» μουσική από το Δίκτυο… Μόνο που το ροκ αιφνιδιάζει ακόμη και
τους ρόκερς. Οι τελευταίες έρευνες που δημοσιεύτηκαν σε έγκυρα έντυπα
καταγράφουν μία διόλου ευκαταφρόνητη τάση… Πως το να «κατεβάζεις» ελεύθερα
μουσική από το Ίντερνετ, όχι μόνο δεν έκανε κακό στις πωλήσεις, αλλά τις
αύξησε κιόλας, αφού οι φαν «δοκίμαζαν» έτσι κομμάτια και αγόραζαν CD που
μπορεί και να μην είχαν προτιμήσει.

Δεν μασάει τα λόγια του

Από τους στίχους της αγάπης και της αφοσίωσης, από τους ξέφρενους στίχους του
ροκ εν ρολ ώς την ποίηση του Ντίλαν και τον πολιτικό στίχο της δεκαετίας του
’60. Από το No Future των πανκς, ώς το Baby, We are Born to Run, το ροκ εν ρολ
περνάει το μήνυμά του. Την απόλυτη ελευθερία και το εκρηκτικό του
συναίσθημα… Σαν πρώτοι στίχοι του ροκ πάντως έχουν καταγραφεί οι στίχοι του
κομματιού «Michael» της επιτυχίας των Highwaymen του 1961, καθώς προέρχονταν
από το 1800! Αλλά και το «Α Whiter Shade of Pale» των Procol Harum που
έρχονταν από τα 1700! Όμως, πραγματικά τα πιο παλιά λόγια σε ροκ επιτυχία
θεωρούνται αυτά του τραγουδιού «Turn Turn Turn» των Birds, που είναι
διασκευασμένα κομμάτια από τη Βίβλο. Από τότε μέχρι σήμερα, το ροκ μπορεί να
υπερηφανεύεται πως δεν μάσησε τα λόγια του.

* «Can’t buy me love»- The Beatles: «Θα σου αγοράσω ένα διαμαντένιο
δακτυλίδι φίλε μου/αν αυτό σε ευχαριστεί/θα σου αγοράσω ό,τι θέλεις /αν έτσι
σου αρέσει/Γιατί δεν νοιάζομαι για λεφτά/Τα λεφτά δεν μου αγοράζουν την
αγάπη».

* «Smells Like Teen Spirit » -Nirvana: «Με τα φώτα σβηστά, είναι
λιγότερο επικίνδυνο. Εδώ είμαστε -Να μας διασκεδάσετε-Νιώθω ηλίθιος και
μολυσματικός».

* «The Times They’ re Α changing»-Bob Dylan. «Εμπρός εσείς που γράφετε
και κριτικάρετε/και προβλέπετε το μέλλον με την πένα σας/ κρατήστε τα μάτια
σας ανοιχτά/ η ευκαιρία δεν θα ξανάρθει/ και μη βιαστείτε να μιλήσετε/ γιατί η
ρόδα γυρίζει ακόμη/ και αυτός που χάνει τώρα μπορεί να κερδίζει αύριο/ γιατί
οι καιροί αλλάζουν».

Και στο μέλλον, τι;

Αφού εξασφαλίσαμε το μέλλον του ροκ, καλό είναι να το προσδιορίσουμε κιόλας.
Τι περιμένει το ροκ εν ρολ στην επόμενη γωνία. Ριάλιτι σόου με χέβι-μέταλ
γκρουπ; Δωδεκάχρονοι σούπερ σταρ; Ή ροκ συναυλίες από δορυφόρο; Όλα παίζουν σε
ένα κόσμο με ροκ χαρακτηριστικά… Ίσως τα παρακάτω σενάρια να μην είναι μόνο
ροκ:

Οι νέοι ρόκερς θα είναι οι πολιτικοί. Αφού στα πρώτα 50 χρόνια
ανακάλυψαν το σκληρό ροκ, αναμένεται σύντομα να ανακαλύψουν και το θέαμα.
Γκεστ-σταρ στα έδρανα ο Άλις Κούπερ.

Οι Rolling Stones ανακηρύσσονται γκρουπ (και) της επόμενης δεκαετίας.

H Μπριτνεϊ Σπίαρς θα φτιάξει το δικό της χαρντ-ροκ γκρουπ και θα παίζει
στο Rockwave.

Κανείς, μα κανείς, δεν θα βγάζει λεφτά από τους δίσκους που πουλάει.
Μόνο από τα «λάιβ» που θα γίνονται δίσκοι επί τόπου.

Ο Μπρους Σπρίνγκστιν θα διευρύνει κι άλλο τα σόου του, που θα είναι πια
οκτάωρα. A, και επιτέλους, τον φέρνουν και στην Ελλάδα.

Ο Έλβις ζει. Και διαλέγει να κάνει την πρώτη εμφάνισή του στη γη, στη
Σαντορίνη, στην Καλντέρα.

Ο Μπομπ Ντίλαν συνεχίζει απτόητος την Never Ending Tour (και έρχεται
και αυτός στην Ελλάδα).