Ο θάνατος του μονοπατιού

Ένα παραδοσιακό λιθόστρωτο μονοπάτι στην Τήνο, που οι ρίζες του χάνονται μέσα
στο χρόνο, ισοπεδώθηκε. Από καλντερίμι έγινε χώμα. Χάθηκαν και οι εκατέρωθεν
ξερολιθιές και στη θέση του εμφανίσθηκε αγροτικός δρόμος, που οδηγεί σήμερα
μεν στην περιοχή ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους Βώλαξ, αύριο δε – στοιχηματίζω –
σε διάφορες σύγχρονες κατασκευές ιδιαιτέρου κάλλους και μεθαύριο θα γίνει
ασφαλτόδρομος. Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι τα παλιά μεσαιωνικά μονοπάτια
προστατεύονται πλέον από το νόμο ως δείγμα της πολιτιστικής λαϊκής κληρονομιάς
από Προεδρικό Διάταγμα (ΦΕΚ 160 Δ’ 27.2.2003). Το έμαθε αυτό ο βουλευτής του
Συνασπισμού κ. Αλέκος Αλαβάνος, που είναι και Τηνιακός και κατέθεσε ερώτηση
προς τους υπουργούς Πολιτισμού, ΠΕΧΩΔΕ και Αιγαίου, για τα μέτρα που
προτίθενται να λάβουν ώστε να σταματήσουν αυτές οι καταστροφές και να
καταγραφούν τα μονοπάτια. «Αυτό το μονοπάτι», γράφει, «ισοπεδώθηκε αυθαίρετα
και μετατράπηκε σε χωματόδρομο. Ουσιαστικά πρόκειται για αρχαιοκαπηλία.
“Κλέβονται” τα ίχνη της ιστορίας από το φυσικό περιβάλλον με τον ίδιο τρόπο
που κλέβεται ένα γλυπτό από ένα μουσείο. H διαφορά είναι ότι το γλυπτό μπορεί
να ξαναβρεθεί, το μονοπάτι δεν μπορεί να ξαναγίνει». Αν όμως ο κόσμος έβλεπε
φροντίδα, μετρήσεις, επιστήμονες ν’ ασχολούνται με αυτά τα μονοπάτια, όπως
συμβαίνει σε άλλα νησιά, ίσως δεν θα χανόταν αυτός ο δρόμος που οδηγεί πίσω
στην ιστορία.