Bρισίδι α λα Φάρμα

Βγάζουν τα μάτια τους ολημερίς για το ποιος θα νικήσει. Άραγε αξίζουν τόσο ρεζίλεμα τα 200.000 ευρώ;

Σπύρος: «Πλησιάζει η στιγμή που θα μας ψηφίσουν. Προσωπικά εγώ δεν
πίεσα κανένα να μάθω “ΤΟΝ” ψήφο του» (κινδυνεύουμε να ξεχάσουμε ότι είναι «η»
ψήφος).

Γιαννάκης: «Θέλω να με ψηφίσουν για το άτομο Γιάννη», ρομαντικός αυτός.

Σάκης: «Σε λίγο θα ολοκληρωθεί η φαρσοκωμωδία και θα λάβει χώρα στην
αρένα. Εκεί πέρα θα λάβουν θέση οι ηττημένοι και θα παρακολουθήσουμε όλοι τον
τελικό των ηττημένων», πιο λογοτεχνικός ετούτος.

Ποιοι είναι όλοι αυτοί; Οι τρεις εκ των τεσσάρων διεκδικητών του
«επάθλου» των 200.000 ευρώ της Φάρμας. Οι φιναλίστ.

Βαρύγδουπες δηλώσεις στην κάμερα, συζητήσεις για το ποιος θα είναι ο
νικητής που καταλήγουν σε καβγάδες και μαλλιοτραβήγματα, λες και βγάζουν
τουλάχιστον κυβέρνηση από τις ψήφους.

Θέαμα πληκτικό και ανούσιο, τώρα που πλέον συνηθίστηκε η «μαγεία» της
αγροτικής ζωής και του ειδυλλιακού περιβάλλοντας της εξοχής και απόμεινε το
σύνηθες ριαλιτζήδικο σόου των ξεκατινιασμάτων.

Απέτυχε η Φάρμα ακόμη και ως ριάλιτι. Παρά την εντυπωσιακή παραγωγή, οι
λυκοφιλίες, οι υποψίες, οι καταγγελίες δεν φαίνεται να συγκινούν.

Ο Σπύρος επιλέγει τη Σμαρώ ως ευνοούμενή του. Αντιδρά η συμπαίκτρια Λία στον
«κανόνα» της εύνοιας. «Άλλες εδώ μέσα, όπως εγώ, μεγαλώνουμε ένα παιδί χωρίς
άντρα, δουλειά και άλλη βοήθεια, ενώ η Σμαρώ μπορεί να έχει 4 παιδιά, αλλά
έχει και σύζυγο, και σπίτια, και περιουσία». A, το σωστό και δίκαιο να
λέγεται!

«Έχω μεγαλώσει κι εγώ σε πολύτεκνη οικογένεια και νομίζω είναι πιο
δύσκολο να μεγαλώνεις πολλά παιδιά αντί για ένα», επιμένει ο Σπύρος.

Οι υπόλοιποι τριγύρω μετρούν ποιοι έχουν παιδιά και ποιοι δεν έχουν, για να
δουν αν αυτό που φταίει, και δεν είναι στον τελικό, είναι το ότι δεν διαθέτουν
τέκνα. Και συνειδητοποιούν ότι στον τελικό, πάντως, έχουν φτάσει οι άτεκνοι.

Και νά ‘ναι μόνον αυτό; Αν ήταν να παραχωρήσεις τη θέση σου σε κάποιον, Σπύρο,
σε ποιον θα την έδινες; Στον Τζίμη, λέει αυτός. Έξαλλη η χυμώδης Τσίλα, που
αποχώρησε για χάρη του Σπύρου και τώρα την ξεπληρώνει με την αχαριστία του.

Επί ώρα αλληλοβρίζονται όλοι μαζί. Ξαναθυμούνται ένα ένα τα γεγονότα
και χαρακτηρίζει ο ένας τον άλλον «άχρηστο» και άλλα χειρότερα. Έλεγες αυτά
πίσω από την πλάτη μου, γελούσες σαν χαζός όταν νίκησες τον Γιάννη, και ο
Γιάννης δεν τίμησε τη φιλία του με τη Σμαρώ, και η Βάσω τα βάζει με τον Σάκη,
και εκείνος της απαντάει, και εκείνη του λέει «μη με πιάνεις στο στόμα σου»,
και εκείνος μαινόμενος ανταπαντά «ρε θα σε πιάνω όποτε γουστάρω», και κατόπιν
έρχονται στα χέρια.

H παίκτρια Αναστασία αποφασίζει να αποχωρήσει εκείνη τη στιγμή. «Δεν θέλω να
μείνω άλλο», λέει, «δεν θέλω να χάσω ούτε ένα δευτερόλεπτο να μείνω για να
ψηφίσω κάποιον από αυτούς».

Με μαχαίρια και σιδηρογροθιές

Και γιατί να ψηφίσει; Και γιατί να κάνουν «τραπεζάκι» και να καλούν τα
πνεύματα της διχόνοιας και του πολέμου, γιατί να ξοδεύουν τόση ενέργεια ψυχής
για να μισήσουν οι μεν τους δε, γιατί να γίνεται θέαμα όλο αυτό το ανούσιο και
αναίτιο καβγατζήδικο σόου, ποιον ενδιαφέρουν αυτοί οι πανομοιότυποι χαρακτήρες
που παρουσιάζονται με βαρύγδουπη σκηνοθεσία και μουσική υπόκρουση να λένε όλες
αυτές τις ανοησίες ο ένας για τον άλλον, μια ανύπαρκτη κοινότητα, με μοναδικό
κοινό σημείο τη διεκδίκηση μερικών χιλιάδων ευρώ, που όμως είναι φανερό ότι
τους έχει εξαντλήσει ψυχικά και σωματικά;

Έχουν γραφτεί πολλά για την ηδονή τού κανιβαλίζειν που προσφέρουν του
είδους τα ριάλιτι, αλλά ακόμη και αυτό έχει γίνει άγευστο σόου.

Συνηθίστηκε το ξεφλούδισμα των ψυχών, η κατασκευασμένη ένταση που προκαλεί
η απομόνωση και η υποχρεωτική συμβίωση αγνώστων ως μοναδικό θέαμα.
Καταναλώθηκαν αρκετά πάθη σε ντεκόρ εξωτικό.

Την επόμενη φορά μοιράστε τους μαχαίρια και σιδηρογροθιές. Είναι βέβαιο ότι
το θέαμα θα καταπλήξει.