Tο Tέταρτο κουδούνι

«Τόσα να κάνει για να γίνει Ρήγκαν και μετά να ξεχάσει ότι είναι
Ρήγκαν…».

Το άκουσα απ’ τον Λάκη Λαζόπουλο στην τηλεόραση – και ήταν το καλύτερο
– τη βραδιά των ευρωεκλογών. Για τον αλήστου μνήμης μακαρίτη πρόεδρο των ΗΠΑ
και το Αλτσχάιμερ απ’ το οποίο έπασχε.

Τς, τς, τς, ασέβειες…

Ο Γιάννης Καρατζογιάννης (φωτογραφία) θα συμπληρώσει το «κουαρτέτο»
– Ράνια Οικονομίδου, Δημήτρης Καταλειφός (που σμίγουν για πρώτη φορά μετά το
«Εμπρός»), Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Αγγελική Παπαθεμελή – της πολύ καλής
διανομής την οποία εξασφάλισε ο Αντώνης Αντύπας για τους «Βρικόλακες» του Ίψεν
που θα ανεβάσει το χειμώνα στο «Απλό Θέατρό» του – στην Κεντρική Σκηνή.

H Εθνική μας ποδοσφαίρου στους οκτώ της Ευρώπης: «ιστορικό γεγονός»,
λέει, «για το Έθνος».

Μαραθών, Σαλαμίς, Θερμoπύλαι, Πλαταιαί, Γαυγάμηλα, Αλαμάνα, Δερβενάκια,
η προσάρτηση της Επτανήσου, η ένωση της Κρήτης, Μπιζάνι, Δαρδανέλλια, Ρούπελ,
Τεπελένι, Νόμπελ Σεφέρη, Ελύτη… Και, ακριβώς στην ίδια, πρώτη σειρά, Euro
2004 – και δη, για να το κάνω πιο λιανά, μια νίκη, μια ισοπαλία, μια ήττα όπου
δεν παίξαμε καλά και μια καλή συγκυρία πόντων για να περάσουμε απ’ τους
προκριματικούς στους προημιτελικούς, «για πρώτη φορά στην Ιστορία»…

Εκπτώσεις. Γενικές εκπτώσεις…

Μωρέ, ποτέ δεν το ‘χαμε το μέτρο, τώρα θα το βρούμε;

Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή…

«Ο Πέτρος που πάει παντού» είναι το παρατσούκλι που κόλλησαν, αμέσως –
αμέσως, στον πανταχού παρόντα – και καλά κάνει, αρκεί κάτι να βγει… – φρέσκο
υφυπουργό Πολιτισμού κ. Πέτρο Τατούλη.

Αν δεν πηγαίνουν οι υπουργοί Πολιτισμού σε πολιτιστικές εκδηλώσεις και
τα σχετικά, πάλι τους σχολιάζουμε…

Εεεεε, με τίποτα δεν είμαστε ευχαριστημένοι…

Μαρίτα Αμοργιανού: ένα υπέροχο πλασματάκι που πάλλεται από τάλαντο,
φλέγεται από πάθος και δονείται από ενέργεια – την έχω δει και εξαίρετη Αλίκη
στο «H Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων» που είχε ανεβάσει το 1998-99 ο Δημήτρης
Σεϊτάνης στο Δημοτικό Καλλιθέας με το «Θέατρο Νέων» με το οποίο η νεαρή
ηθοποιός συνεργάστηκε για μια πενταετία. Υπέροχη στο «Πώς σε λένε;» που είδα
στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού.

Δικό της, λεπτών αποχρώσεων, χαριτωμένο κείμενο, σκηνοθεσία μιας
κοπέλας επίσης, της Κωνσταντίνας Σταθουλοπούλου, «άρωμα γυναίκας» και η
καλύτερη νομίζω, ώς τώρα, δουλειά που είδα στον «Άδειο Χώρο».

Δεν κατάφερα, τελικά, να το δω, αλλά τα καλύτερα άκουσα. Περί του «Έξι
νύχτες στην Ακρόπολη» του Γιώργου Σεφέρη που ανέβασε η Έφη Θεοδώρου για το
ΚΘΒΕ, με καλή διανομή, στην Ρωμαϊκή Αγορά της Θεσσαλονίκης.

Γιατί δεν το «κατεβάζουν» και στην Ρωμαϊκή Αγορά της Αθήνας, που τού
‘ρχεται ταμάμ, να το δούμε κι εμείς οι «χαμουτζήδες»;

Ο Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης θα σκηνοθετήσει για τον Δάνη Κατρανίδη (στη
φωτογραφία) το πρόσφατο έργο του Κρίστοφερ Χάμπτον «The Taking Cure» που
ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Το έργο του διακεκριμένου Άγγλου συγγραφέα αλλά και μεταφραστή,
διασκευαστή κλασικών έργων, ηθοποιού, σκηνοθέτη του κινηματογράφου και
σεναριογράφου Χάμπτον, γνωστού μας εδώ – ως θεατρικού συγγραφέα – απ’ το έργο
του «Επικίνδυνες σχέσεις» που παρουσίασαν πρώτοι το 1986-87 ο Γιάννης Φέρτης
κι η Μιμή Ντενίση σε σκηνοθεσία Ρότζερ Ουίλιαμς αναφέρεται σε γεγονότα
πραγματικά.

Στην – και αντιδεοντολογική – ερωτική σχέση, στις αρχές του 20ού αιώνα,
του – παντρεμένου και με παιδιά – ψυχίατρου Καρλ Γιουνγκ, συνεργάτη του
Ζίγκμουντ Φρόυντ, με τη νεαρή ασθενή του Σαμπίνε Σπιλράιν, στην οποία εφάρμοσε
για πρώτη φορά και με επιτυχία την ψυχαναλυτική μέθοδο του Φρόυντ, σχέση που
οδήγησε στη διακοπή της φιλίας των δύο πατέρων της ψυχανάλυσης.

Τα δικαιώματα του έργου, για το οποίο δεν έχει βρεθεί ακόμα ο ελληνικός
τίτλος, είχε εξασφαλίσει ο Δάνης Κατρανίδης, που θα επωμιστεί το ρόλο του
Γιουνγκ, πριν ακόμα το έργο – που εκδόθηκε το 2002 – κάνει την πρεμιέρα του
στο Λονδίνο, στο Εθνικό Θέατρο, τον Φεβρουάριο του 2003 σε σκηνοθεσία Χάουαρντ
Ντέιβις με τον Ρέιφ Φάινς στο ρόλο του Καρλ Γιουνγκ, την Τζόντι Μέι ως Σαμπίνε
και τον Ντόμινικ Ρόουαν στο ρόλο του Φρόυντ. Αλλά η δελεαστική πρόταση απ’ τον
Γιώργο Μιχαηλίδη να ερμηνεύσει τον Βικτόρ στο ομώνυμο έργο του Ροζέ Βιτράκ,
που εκείνος ανέβασε τον περασμένο χειμώνα στο «Ανοιχτό Θέατρο», μετατόπισε το
σχέδιο για το χειμώνα του 2004 – 2005.

Οι συζητήσεις για το θέατρο που θα στεγάσει την παράσταση, τους λοιπούς
συντελεστές και τη συγκρότηση του θιάσου εντός των ημερών ολοκληρώνονται.