Πρόσωπα Aπό τα πυρηνικά, στα κρασιά

Πυρηνικός μηχανικός, λάτρης του Ντύλαν και οινοποιός

Ο Αντόνιο Τέρνι, 50 χρόνων, πυρηνικός μηχανικός, ιδιοκτήτης θαλαμηγού και
λάτρης του Μπομπ Ντύλαν, δεν μοιάζει με οινοποιό. Ψηλός, με γένια και
ξεβαμμένο μπλουτζήν, αφήνει στο πέρασμά του σύννεφα καπνού πούρου. H καταγωγή
του είναι μάλλον ασυνήθιστη. «Είμαι ένας Ιταλός Εβραίος που γεννήθηκε στην
Αργεντινή» λέει. «H γυναίκα μου, η Τζωρτζίνα, είναι Αγγλίδα καθολική και τη
συνάντησα στη διάρκεια του πολέμου των Φώλκλαντ. Είμαι σαν τον τύπο στο
τραγούδι των Μπητλς, Nowhere Man. Δεν αισθάνομαι να υπερισχύει κάποια από τις
ταυτότητές μου, παρά μόνον όταν η Ιταλία παίζει μπάλα με την Αργεντινή, οπότε
είμαι χωρίς καμιά αμφιβολία Ιταλός».

Στη δεκαετία του 1980 ο Τέρνι αποφάσισε πως θα περνούσε πολύ καλύτερα στη ζωή
του ως οινοπαραγωγός, παρά ως πυρηνικός μηχανικός. Και αποφάσισε να ασχοληθεί
με τον αμπελώνα των 200 στρεμμάτων που είχε φυτέψει ο παππούς του το 1882 και
είχε επιμελώς φροντίσει ο πατέρας του. Στη δεκαετία του 1980, ο Τέρνι ανανέωσε
πλήρως τον αμπελώνα αυτό, ο οποίος βρίσκεται στο Μάρκε, στην ακτή της
Αδριατικής. H επαρχία αυτή, με τα βουνά, τους κυματιστούς λόφους, τις
περιτειχισμένες μεσαιωνικές πόλεις, τις αμμώδεις παραλίες και μεγαλύτερη πόλη
την Αγκώνα, βγάζει πλούσια και δυνατά κόκκινα κρασιά, με καλύτερo τo Rosso
Conero.

Το οινοποιείο Λε Τεράτσε του Αντόνιο Τέρνι, κοντά στη Νουμάνα, ένα μικρό
ψαροχώρι περίπου 20 χιλιόμετρα από την Αγκώνα, παράγει σήμερα τρία εξαιρετικά
Rosso Conero αποκλειστικά από την ποικιλία Μοντεπουλτσιάνο – το Rosso Conero
DOC, το Sassi Neri (από το όνομα της γειτονικής παραλίας που το καλοκαίρι
είναι μαύρη από τα μύδια) και το Visions of J (από το τραγούδι του Ντύλαν
Visions of Johanna). Ο Τέρνι έχει φτιάξει και ένα κρασί μισό Μοντεπουλτσιάνο
και μισό Μερλό/Συράχ, το οποίο ονόμασε Chaos, και ένα 100% Σαρντονέ, το Λε
Κάβε. H όλη παραγωγή του Λε Τεράτσε φτάνει μόλις τις 8.500 κάσες.

Φέτος, σε έναν ακόμη φόρο τιμής στον Ντύλαν, ο Τέρνι θα κυκλοφορήσει το Planet
Waves (από το ομώνυμο άλμπουμ), ένα κρασί από Μερλό και Μοντεπουλτσιάνο, κάθε
μπουκάλι του οποίου θα φέρει την υπογραφή του μουσικού. Δεν σκοπεύει πάντως να
αυξήσει την παραγωγή, γιατί μετά «θα πρέπει να τρέχω σ’ όλο τον κόσμο για να
την πουλήσω». Ούτε σχεδιάζει να φτιάξει ιστοσελίδα: «Πιστεύω πως είναι πολύ
πιο σημαντικό για κάποιον να χαρεί το ταξίδι ως εδώ». Χαλαρός, απολαμβάνει τη
μουσική του Ντύλαν και παίζει την ηλεκτρική κιθάρα του. «H ζωή μου είναι
γεμάτη απολαύσεις» λέει ρουφώντας το πούρο του. «Ο πατέρας μου ουδέποτε με
πίεσε να μπω στη δουλειά με το κρασί. Ήταν μια απόφαση που πήρα μόνος μου και
ένα από τα καλύτερα πράγματα που έκανα στη ζωή μου».