Πώς γίνεσαι σταρ;

Προσπαθούν να πείσουν για τις τραγουδιστικές τους ικανότητες, εν τω μεταξύ όμως καταναλώνεται και το ρομάτζο τους πιθανόν ως απολαυστικότερο θέαμα

«Έλα να σου πω κάτι εδώ», λέει η νεαρά στον νεαρό, υποτίθεται αντικείμενο του
ερωτικού της πόθου, που είναι ξαπλωμένος στον καναπέ και καπνίζει. «Όχι τώρα,
σε λίγο», απαντάει εκείνος εμφανώς βαριεστημένος ή πάντως ενοχλημένος – αν και
υποτίθεται ότι και αυτός δεν είναι αδιάφορος προς τα αισθήματα της νεαρής.
Έχουν προηγηθεί στιγμές σε απ’ ευθείας μετάδοση, που έπεισαν πως γεννιέται
έρωτας μεταξύ των δύο.

Ο φακός πλησιάζει τα πρόσωπα. Εκείνη χαμογελάει, αλλά δεν κρύβει τη δύσκολη
θέση στην οποία την φέρνει η απάντηση εκείνου. Πρόκειται για δύο από τους
παίκτες του «Fame Story», που λίγες στιγμές πριν από την ωραία καταναλωτική
στιγμή του έρωτά τους, είχαν τραγουδήσει στη σκηνή επιδεικνύοντας διόλου
ευκαταφρόνητες τραγουδιστικές δεξιότητες.

Εκείνος θεωρείται μεγάλο τραγουδιστικό ταλέντο. Καραφώτης με τ’ όνομα
και κάνει ήδη εν αγνοία του παράλληλη καριέρα στις κουτσομπολίστικες εκπομπές
του απομεσήμερου ως «ωραίος» και «μοιραίος», που χώρισε την αγαπημένη του, που
τον περίμενε έξω από το παιχνίδι, για να απολαύσει τον έρωτά του με τη Μάρω
εντός του «παιχνιδιού». Εκείνη είναι η Μάρω, που επίσης κάνει παράλληλη
καριέρα σε κουτσομπολίστικες στήλες και εκπομπές ως «ερωτευμένη» με τον
Καραφώτη, αν και ύπανδρος.

Τα μονταρισμένα επεισόδια του «Fame» αφήνουν μερικές επίμαχες σκηνές
των δυο τους, που κρατούν το ενδιαφέρον του φιλοθεάμονος κοινού με τα
γαστριμαργικά τους υπονοούμενα.

Παρ’ όλα αυτά, θεωρούνται «καλές φωνές» και ψυχαγωγούν το τηλεοπτικό κοινό με
ωραία τραγούδια τις Κυριακές, που προβάλλεται το «ζωντανό» σόου.

Ο καθένας τους όμως, κιόλας μια διασημότητα διάφανη, με καπρίτσια και
επιθυμίες, ένα ολοκληρωμένο «προϊόν» που «παίζει» τον σταρ σαν να είναι σταρ.

Πώς αλλιώς γίνεται πλέον σταρ κανείς στην εποχή μας; Πάει με ένα cd του σε μια
δισκογραφική εταιρεία και παρακαλεί να τον ακούσουν; Τι να τον κάνουν «σκέτο».
Αυτά ήταν για τις ρομαντικές εποχές. Τώρα περάστε από ένα ριάλιτι, να
κερδίσετε το ψωμί του «σταρ» με όλο σας το είναι.

Πάνε οι καιροί που ένα μικρόφωνο έκανε όλη τη δουλειά. Τώρα χρειάζονται
στυλίστες, χορογράφοι, κομμωτές, μανικιουρίστες, συμβουλάτορες-επιστήμονες.
Όλοι στην «πίστα», από τον ταλαντούχο μέχρι τον μάγειρα που αναλαμβάνει τη
δίαιτά του, όλοι έχουν να προσφέρουν θέαμα, όλοι μαζί πρωταγωνιστές και θίασος
«ανεβάζουν» το έργο η μάχη-του-σουξέ.

Γι’ αυτό και το «Fame Story» είναι το απόλυτο τηλεοπτικό θέαμα της εποχής.
Έχει για όλους. Τραγούδια και μουσικές για όσους θέλουν να έχουν το άλλοθι ότι
ακούνε μουσική, άφθονο συναίσθημα για κατανάλωση, προσωπικές σχέσεις για
κατανάλωση, κουτσομπολιό για κατανάλωση, αγώνα για τη νίκη, σασπένς, συμμετοχή
του κοινού με ψηφοφορία, διασημότητες που κατασκευάζονται «παρουσία του
πελάτη», οικογένειες των υπό κατασκευή διασημοτήτων, οι οποίες συμμετέχουν στο
σόου της κατανάλωσης προσωπικών παθών, ενώ διαθέτει παρεμπιπτόντως και
ορισμένα τραγουδιστικά ταλέντα που θα ενισχύσουν τα «στοκ» των δισκογραφικών
εταιρειών. Μια εντυπωσιακή βιομηχανία με ανεξάντλητα «προϊόντα».

«Παίξε» τον εαυτό σου, σαν να είσαι ο ίδιος

Όλοι «παίζουν» τους εαυτούς τους ως μέλη της παραγωγής του «Fame». Ακόμη
και παλιοί γνωστοί, επαγγελματίες του τραγουδιού και της σύνθεσης,
μετατρέπονται σε ζωντανές γέφυρες με την πραγματικότητα, καταθέτουν τον
επαγγελματισμό και την καριέρα τους για να ενισχυθεί η λάμψη του «Fame» ως
μη-πραγματικότητα που γίνεται πραγματική. Και με την ευκαιρία αναβαπτίζουν την
«παραδοσιακή» καριέρα τους στη «μεταμοντέρνα» λάμψη του χυλού «Fame»
(Κατσαρός, Σπανός, Πασχάλης Τερζής κ.λπ.).

Το παιχνίδι μεταξύ αληθινής ζωής και κατασκευής είναι μια αδιάκοπη τραμπάλα
που προκαλεί σύγχυση, ταυτίζοντας τα δύο. Άραγε, στην ψηφοφορία που ανέδειξε
τη Μάρω νικήτρια και απέβαλε τον Νίκο, «μέτρησε» το ταλέντο ή μήπως το
«πακέτο» του θεάματος που προσφέρει η Μάρω με τις δυνατότητες εξέλιξης του
ειδυλλίου της, τις οποίες εξασφαλίζει η παραμονή της, ήταν πιο δελεαστικό για
το κοινό; Άλλωστε, αμέσως μετά το τραγουδιστικό σόου ήρθε η συνέχεια της
ερωτικής κρίσης που περιγράψαμε.

Ας μη γελιόμαστε. Αυτή είναι μια νέα πραγματικότητα της τραγουδιστικής
τέχνης, όπου το τραγούδι γίνεται άλλοθι. Και μαζί μια νέα πραγματικότητα ζωής,
όπου ο άνθρωπος οφείλει να «παίζει» τον εαυτό του.