Kέρδισε τον μαραθώνιο με οτοστόπ!

H στολή του εικονιζόμενου δρομέα των Ολυμπιακών Αγώνων του 1904 είναι η «ενδεδειγμένη». H στολή όμως του Κουβανού δρομέα Φελίξ Καρβαχάλ, που έφτασε την τελευταία στιγμή στην αφετηρία, χρειάστηκε προσαρμογή: του έκοψαν επιτόπου μανίκια και μπατζάκια

Το 1996 θέλαμε τους Ολυμπιακούς για να γιορτάσουμε τα εκατό χρόνια από την
αναβίωσή τους. Οι Αγώνες έγιναν όμως στις ΗΠΑ. Φέτος, που κάνουμε εμείς τους
Ολυμπιακούς έχουν περάσει εκατό χρόνια από άλλους Αγώνες που έγιναν στις ΗΠΑ,
την… «αναβίωση» των οποίων κανείς δεν θα επιθυμούσε. Μιλάμε για τους
Ολυμπιακούς του Σεντ Λούις του 1904, οι οποίοι στέφθηκαν από απόλυτη…
αποτυχία. Τόσο, ώστε η Ολυμπιακή Επιτροπή να αναγκαστεί να επαναφέρει τους
Αγώνες στην Αθήνα, στη λεγόμενη Μεσοολυμπιάδα του 1906, ώστε να… αναβιώσει
την αναβίωση των Ολυμπιακών.

Όπως γράφει ο Στιβ Σίλβερμαν στο δεύτερο μέρος του βιβλίου του «Το ψυγείο του
Αϊνστάιν», το οποίο κυκλοφορεί εντός των ημερών από τις Εκδόσεις Νάρκισσος (το
πρώτο μέρος κυκλοφόρησε πέρυσι), τους Αγώνες του Σεντ Λούις δύσκολα θα τους
αποκαλούσε κάποιος διεθνή οργάνωση. Από τους 681 αθλητές που πήραν μέρος, οι
525 προέρχονταν από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Δεν ήταν όμως αυτό το κυριότερο
πρόβλημα. Στα 50 μέτρα ελεύθερο της κολύμβησης ο Ούγγρος Ζόλταν Χάλμαϊ άφησε
τριάντα πόντους πίσω τον Αμερικανό Τζέι Σκοτ Λίρι, ο Αμερικανός κριτής
ανέδειξε όμως πρώτο τον συμπατριώτη του. Ύστερα από αρκετές φιλοφρονήσεις και
ολίγον… ξύλο, αποφασίστηκε η επανάληψη του αγώνα και ο Ούγγρος κέρδισε ξανά.
Στους αγώνες γυμναστικής, ο Αμερικανός Τζορτζ Έιζερ κατέκτησε δύο χρυσά, δύο
αργυρά και ένα χάλκινο μετάλλιο. Τι πιο φυσικό; Και όμως ήταν αφύσικο. Ο
Τζορτζ Έιζερ είχε ένα πόδι ξύλινο γιατί είχε περάσει από πάνω του ολόκληρο
τρένο.

Τα χειρότερα συνέβησαν όμως στον μαραθώνιο. Οι δρομείς έτρεξαν πέντε
γύρους στο στάδιο και μετά βγήκαν έξω σε έναν χωματόδρομο. Ανεβοκατέβηκαν επτά
λόφους, έχοντας μπροστά τους έφιππη εμπροσθοφυλακή και αυτοκίνητα με
δημοσιογράφους, κριτές και γιατρούς. Με άλλα λόγια, οι δρομείς έτρεχαν συνεχώς
μέσα σε ένα σύννεφο σκόνης. Ο Νεοϋορκέζος Φρεντ Λορζ, ο οποίος έκοψε πρώτος το
νήμα, κέρδισε την πρωτιά μάλλον αναπάντεχα. Στην πραγματικότητα είχε
εγκαταλείψει γύρω στο 15ο χιλιόμετρο, όταν έπαθε κράμπα. Έκανε οτοστόπ, μπήκε
σε αυτοκίνητο και χαιρετούσε τους συναθλητές του που έτρεχαν. Αργότερα όμως
(στο 33ο χιλιόμετρο) το αυτοκίνητο έπαθε βλάβη και αναγκάστηκε να κατέβει.
Φρέσκος φρέσκος, άρχισε να τρέχει ξανά και μπήκε στο στάδιο με το πλήθος να
ζητωκραυγάζει. H κόρη του προέδρου Ρούζβελτ, Άλις, τον στεφάνωσε με κλαδί
ελιάς, αλλά λίγο πριν του απονεμηθεί το μετάλλιο, αποκαλύφθηκε η αλήθεια. Ο
ίδιος δήλωσε ότι δεν ήθελε να κοροϊδέψει κανέναν, ωστόσο δεν μπόρεσε να
αντισταθεί στις επευφημίες του αλαλάζοντος πλήθους. Με τον τρόπο αυτό στέρησε
τις ζητωκραυγές από τον πραγματικό νικητή, Τόμας Χικς, ο οποίος έτυχε λιγότερο
ενθουσιώδους υποδοχής. Τον Χικς μάλιστα δεν μπόρεσε να τον στεφανώσει η Άλις
Ρούζβελτ, γιατί ο Αμερικανοβρετανός νικητής κατέρρευσε. Ήθελε να εγκαταλείψει
ήδη δεκαπέντε χιλιόμετρα πριν από τον τερματισμό. Οι προπονητές του όμως όχι
μόνο δεν υπέκυψαν στις ικεσίες του, αλλά του έδιναν κάθε τόσο ένα θειούχο
μείγμα στρυχνίνης με ωμό αυγό. Στην πραγματικότητα, ο Χικς τερμάτισε
υποβασταζόμενος. Με τους σημερινούς κανονισμούς θα είχε και αυτός ακυρωθεί.

Εκείνος που είχε πραγματικά τις δυνάμεις να κερδίσει, αλλά δεν τα
κατάφερε λόγω της απερισκεψίας του, ήταν ένας Κουβανός ταχυδρόμος, ο Φελίξ
Καρβαχάλ. Έφθασε την τελευταία στιγμή στους Αγώνες και οι κριτές ανέβαλαν την
εκκίνηση για μερικά λεπτά, προκειμένου ένας αστυνομικός να κόψει τα μανίκια
από το πουκάμισό του και τα μπατζάκια του παντελονιού του. Ο ταχυδρόμος έτρεχε
με μεγάλη άνεση και μάλλον θα κέρδιζε αν δεν έκοβε στον δρόμο κάτι πράσινα
μήλα που του προκάλεσαν στομαχόπονο.

Αγωνίστηκαν στη λασπομαχία

Ο μαραθώνιος του 1904 είχε και μια πραγματική πρωτιά. Πήραν μέρος σ’ αυτόν
για πρώτη φορά μαύροι Αφρικανοί. Επρόκειτο για δύο μέλη της φυλής των Ζουλού,
οι οποίοι τερμάτισαν στην ένατη και τη δωδέκατη θέση. Και μάλλον κατά λάθος
πήραν μέρος, αφού στους Ολυμπιακούς του Σεντ Λούις οι θεωρούμενοι ως μέλη μιας
μειονοτικής ή εξωτικής ομάδας λάμβαναν μέρος σε χωριστούς αγώνες, για να
επιδείξουν τις ικανότητες της φυλής τους. «Εκπρόσωποι απολίτιστων φυλών,
ντυμένοι με παραδοσιακές ενδυμασίες» διαγωνίζονταν σε αγωνίσματα εκτός
Ολυμπιακού προγράμματος, όπως λασπομαχία, λιθοβολία, ακοντισμό με δόρατα…