Nτροπή να είσαι γυναίκα;

Καλείται να ενταχθεί σε μια κοινωνία που έχει πολλές απαιτήσεις και της ζητάει να βάλει και την θηλυκότητά της σε καλούπια

H «είδηση» αφορά γεγονός απόλυτης γυναικείας θυματοποίησης. Ένα 11 χρόνων
κοριτσάκι είχε τυλίξει σφιχτά το στήθος της με ιμάντα, γιατί ντρεπόταν που
μεγάλωνε και φαινόταν. Το αποτέλεσμα ήταν να πληγωθεί και να πάθει σηψαιμία.
Οι γονείς οδηγήθηκαν στη Δικαιοσύνη κατηγορούμενοι για τις σωματικές βλάβες
που υπέστη το παιδί τους χωρίς να το αντιληφθούν εγκαίρως.

Ανέλαβε με τετραπλό παράθυρο να αναλύσει το θέμα ο Νίκος Ευαγγελάτος.
Δεν θα άφηνε τέτοια ευκαιρία «γαστριμαργικού» δράματος να πάει χαμένη. Πρώτον,
πρόσφερε μπόλικες φρικιαστικές λεπτομέρειες, που τις αφηγήθηκε με τον
επαγγελματισμό εθισμό στο αποτρόπαιο ο ιατροδικαστής που εξέτασε και
χειρούργησε τη μικρή. Δεύτερον, έδινε ευκαιρίες για «διερεύνηση» χαρακτήρων
και σχέσεων σύμφωνα με την τεχνική τού «ριάλιτι». H «οικογενειακή σύμβουλος»
Τένια Μακρή, γνωστή συμβουλάτορας σε ριάλιτι, που αναλύει υποτίθεται τους
γονείς, ένας παιδοψυχολόγος, για να κάνει ψυχογράφημα μιας 11χρονης με
εμμονές, ο συνήγορος των γονιών, για να παραπέμπει σε δίκη το όλο θέαμα και η
ευρωβουλευτής Άννα Καραμάνου, για να δώσει την πινελιά της σοβαρότητας.

H υπόθεση έχει πτυχές που την κάνουν ιδιαιτέρως φωτογενή. Παράδοξη η
αντίδραση της μικρής, περίεργη η αδιαφορία του περιβάλλοντος καθώς ούτε γονείς
φαίνεται να αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει ούτε δάσκαλοι και συμμαθητές, που
υποτίθεται «κορόιδευαν» τη μικρή για τις πρόωρες καμπύλες της.

Πίσω ωστόσο από τη φρικιαστική εικόνα του συγκλονιστικού επεισοδίου,
που γοητεύει τον παρουσιαστή-δικαστή, ο οποίος αναζητεί κατά τη συνήθειά του
«ενόχους», υπάρχει η άβυσσος των κοινωνικών νοοτροπιών που βρίσκονται στον
πυρήνα τέτοιων υποθέσεων. Νοοτροπίες στις οποίες αποπειράθηκε να σταθεί η κ.
Άννα Καραμάνου, επισημαίνοντας πόσο αρνητική είναι η κοινωνία στη γυναικεία
σεξουαλικότητα, πόσο τη συνδέει με την ντροπή, μετατρέποντας τις γυναίκες σε
θύματα από τα πρώτα τους βήματα στον κόσμο της θηλυκότητας.

«Μας πάτε αλλού, μας πάτε αλλού και δεν ενδιαφέρει αυτό τώρα», τη
διέκοπτε βιαστικά ο Νίκος Ευαγγελάτος, ο οποίος είχε αφιερώσει άφθονο χρόνο
στον συνήγορο των γονιών για να πει ότι «δεν έφταιγαν γιατί δεν είχαν
αντιληφθεί», στην κυρία Τένια, η οποία υποστήριζε πως μπορεί οι γονείς να μην
αντιληφθούν γιατί απωθούν την ιδέα να αντιμετωπίσουν μια κατάσταση, στον
γιατρό που είχε μπόλικο σοκαριστικό υλικό να διηγηθεί, σε μάνα συμμαθήτριας
της μικρής η οποία τηλεφώνησε στο δελτίο για να καταθέσει ότι «την γνώριζε
προσωπικά».

Ουδείς σκέφθηκε πως ένα 11χρονο κοριτσάκι στιγματιζόταν εφ’ όρου ζωής
με αυτού του είδους την προβολή του δράματός του. Μέχρι τι σχέση είχε με τους
γονείς διερευνούσε, ως άλλος «δικαστής», ο Νίκος Ευαγγελάτος.

Την τηλεθέαση όμως την προσφέρει ο κανιβαλισμός, οι εγκληματικές λεπτομέρειες,
τα πρόσωπα και η δυστυχία τους. Δεν ενδιαφέρει η συζήτηση για τις νοοτροπίες
που θέλουν μια ακρωτηριασμένη θηλυκότητα.

Νοοτροπίες αρχαϊκές, οι οποίες θεωρούν τη θηλυκότητα απειλητική και
αποτρόπαια, άρα πρέπει να εκβιαστεί η άγουρη γυναίκα να τη βιώσει ως ντροπή.
Νοοτροπίες που θεοποιούν την προκρούστεια μόδα και στιγματίζουν εκείνους που
ξεφεύγουν από το καλούπι της.

Νοοτροπίες που εξασφαλίζουν φωτογενή δράματα

Οι καταγγελίες εναντίον προσώπων είναι πιο θεαματικές: «Μα δεν κατάλαβαν οι
γονείς; Μα δεν κατάλαβαν οι δάσκαλοι, που τους στέλνουμε τα παιδιά μας και
είναι παιδαγωγοί;» Τι να καταλάβουν; Αυτό που ο ίδιος ο καταγγέλλων
παρουσιαστής αρνιόταν να συζητήσει λόγω «έλλειψης χρόνου». Πόσο εγκληματικές
είναι οι νοοτροπίες της ενοχικής και θυματοποιημένης θηλυκότητας, που
συνδυάζεται φυσικά με την απόκρυψη. Έτσι παράγονται άφθονα θύματα για τα
ριαλιτζίδικα δελτία ειδήσεων. Και είναι χιλιάδες οι έφηβες που κάνουν κακό
στην υγεία τους ακούγοντας τις «σειρήνες». Μπείτε στην πρέσα, προτείνει η μόδα
των ανορεξικών, το «γιούνισεξ» της ισοπεδωμένης διαφοράς των φύλων και μιας
εκβιαστικής ομοφυλοφιλίας του λάιφ στάιλ, όπως άλλωστε και οι νοσταλγοί της
πατριαρχίας. Ευκολότερα θύματα τα κοριτσάκια, αλλά δυστυχώς ακολουθούν και
αγοράκια. Γιατί η μάχη στην εποχή μας δεν είναι πλέον μεταξύ αρσενικών και
θηλυκών, αλλά ανθρώπων εναντίον των «γελοίων» ιδιαζόντων χαρακτηριστικών τους,
που τους προσδίδει η φύση με τη γέννηση και από τα οποία οφείλουν λόγω μόδας
να απαλλαγούν.