Zωντανοί «Bρικόλακες»

Ο Αντώνης Αντύπας, η Ράνια Οικονομίδου και ο Δημήτρης Καταλειφός θα συνεργαστούν σε ένα από τα καλύτερα έργα της κοινωνικο-ψυχολογικής περιόδου του Ίψεν, στους «Βρικόλακες»

Σε καιρούς όπου η περιβόητη κρίση έχει χτυπήσει δυνατά τις πόρτες των θεάτρων,
ο Αντώνης Αντύπας αντιμετωπίζει επιθετικά τη χειμερινή σεζόν, επιλέγοντας με
καθαρά καλλιτεχνικά κριτήρια έργα και ηθοποιούς.

Ως παραγωγός και σκηνοθέτης οργανώνει τη δραστηριότητα της 15ης λειτουργίας
του Θεατρικού Οργανισμού «Φάσμα», στηριγμένος σε δύο δυνατούς άξονες: στην
ανασύνθεση ενός δυναμικού θιάσου με βασικούς πρωταγωνιστές ηθοποιούς της αξίας
της Ράνιας Οικονομίδου, του Δημήτρη Καταλειφού, της Σοφίας Σεϊρλή, της
Αγγελικής Παπαθεμελή, του Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου και στη διαμόρφωση ενός
ρεπερτορίου, που διατρέχει ένα ευρύ φάσμα δραματουργίας. Τους
αριστουργηματικούς «Βρικόλακες» του Ίψεν, το άγνωστο έργο του Ξενόπουλου «Τα
πεπρωμένα» και το άπαιχτο, σύγχρονο έργο «Notes on falling leaves» του
Βρετανού – πακιστανικής καταγωγής – Αγιάμπ Χαν Ντιν.

«Αν δεν είχα εξασφαλίσει τη συνεργασία αυτών των ηθοποιών, είναι βέβαιο πως
δεν θα προχωρούσα στο συγκεκριμένο ρεπερτόριο. Οι ηθοποιοί είναι η πρώτη ύλη,
αν θέλεις να παρουσιάσεις στο σύγχρονο κοινό έργα γοητευτικά και με ουσία.
Έργα σημαντικά, βαθύτατα ποιητικά, με στοχασμό πάνω στις ανθρώπινες αξίες και
αγωνίες. Κι από την άλλη, ερμηνευτές σημαντικοί, με αφοσίωση και ήθος στην
τέχνη τους», λέει ο Αντώνης Αντύπας.

Εναρκτήριο έργο της Κεντρικής Σκηνής θα είναι οι «Βρικόλακες», ένα από τα
καλύτερα έργα της κοινωνικο-ψυχολογικής περιόδου του Ίψεν. Βαθύς γνώστης του
ανθρώπινου χαρακτήρα, με άψογη θεατρική τεχνική, αυστηρή δόμηση και εκφραστική
σαφήνεια, ο Νορβηγός συγγραφέας άσκησε μεγάλη επιρροή στη δραματουργία του
20ού αιώνα. Το θέμα του, μια κληρονομική ασθένεια που συμβολίζει τη διαιώνιση
της ηθικής κατάπτωσης στην κοινωνία, παραμένει μείζον στην εποχή μας των πάσης
φύσεως ασθενειών, που διαιωνίζονται μεταλλασσόμενες.

Την κ. Άλβινγκ, έναν από τους συγκλονιστικότερους ρόλους του παγκόσμιου
θεάτρου, θα ερμηνεύσει η Ράνια Οικονομίδου. Τον πάστορα Μάντερς, έναν
εμβληματικό για την αυστηρότητά του ιερέα και μυστικοσύμβουλο της τραγικής
μητέρας, θα ερμηνεύσει ο Δημήτρης Καταλειφός. Τον νεαρό Όσβαλντ, που πληρώνει
τις αμαρτίες του πατέρα του, ο φέρελπις νέος ηθοποιός Οδυσσέας
Παπασπηλιόπουλος και την υπηρετριούλα Ρεγγίνα, με την «παράξενη» σχέση που
έχει με τον γιο της οικογένειας, η ταλαντούχα Αγγελική Παπαθεμελή. Τη
μετάφραση από τα νορβηγικά κάνει η Μαργαρίτα Μέλμπεργκ, τα σκηνικά και
κοστούμια ο Γιώργος Πάτσας, τη μουσική η Ελένη Καραΐνδρου και τους φωτισμούς ο
Ανδρέας Σινάνος.

Το έργο που θα διαδεχθεί στην Κεντρική Σκηνή τους «Βρικόλακες» είναι τα
«Πεπρωμένα» του Γρηγορίου Ξενόπουλου. Γραμμένο το 1920, παίχτηκε την ίδια
χρονιά από τον θίασο Κυβέλης – Βεάκη. Έκτοτε «σιώπησε». Αυτό θα είναι το
δεύτερο ανέβασμα του έργου, όπου ο Ξενόπουλος επηρεασμένος από τον Ίψεν
διατηρεί στη θεματική του παρόμοια ατμόσφαιρα. Τον ζόφο της κοινωνικής
υποκρισίας και της δεσποτικής καταπίεσης, που αδιαφορώντας για τα αληθινά
αισθήματα ανάγει τον, με κάθε τίμημα, «καθωσπρεπισμό» σε ηθικοπλαστική αξία.
Κι εδώ μία «παράξενη» σχέση ενώνει το ζευγάρι της ιστορίας που θα ερμηνεύσουν
η Αγγελική Παπαθεμελή και ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος. Οι συντελεστές θα είναι
και στα «Πεπρωμένα» η ίδια ομάδα με τους οποίους συνεργάζεται επί σειρά ετών ο
Αντώνης Αντύπας.

Σπαραγμός στο ίδρυμα

Στη Νέα Σκηνή θα έχουμε αλλαγή ατμόσφαιρας και εποχής. Το έργο «Notes on
falling leaves» («Σημειώσεις σε φύλλα που πέφτουν») του δεύτερης γενιάς
Βρετανού συγγραφέα, πακιστανικής καταγωγής, Αγιάμπ Χαν Ντιν, ανέβηκε πέρυσι
στην εναλλακτική σκηνή του Royal Court του Λονδίνου, δημιουργώντας αίσθηση. Το
θέμα επικεντρώνεται στη σπαρακτική συνάντηση μιας γυναίκας, κλεισμένης σε
ίδρυμα – πάσχει από τη νόσο του Αλτσχάιμερ -, με τον νεαρό επισκέπτη της. Μέσα
από το ποιητικό παραλήρημα αυτής της ανοΐκής γυναίκας σκιαγραφείται η σχέση
μάνας (Σοφία Σεϊρλή) – γιου.

«H περιπέτεια του ανθρώπου, αυτό το βάσανο που ωθείται από τις κάθε μορφής
εξουσίες στα άκρα, είναι το στοιχείο που αναζητώ στα έργα. Έργα σημαντικά,
κλασικά και σύγχρονα, όπου κυριαρχεί ο λόγος, με παραστάσεις που τις
προσεγγίζουμε ρεαλιστικά, για να απογειωθούν στην ποίηση», είναι η διατύπωση
της αρχής του Αντώνη Αντύπα. Από το 1990 που ίδρυσε τον Καλλιτεχνικό Οργανισμό
«Φάσμα» (στεγάζεται στο «Απλό Θέατρο») και έχοντας την απόλυτη ευθύνη και την
πολυτέλεια των επιλογών του θεάτρου, διαμόρφωσε μια καλλιτεχνική φυσιογνωμία
που υπηρετεί συνετά, χωρίς νεωτερικές υστερίες, το σύγχρονο θέατρο.