Yπόκλιση στον πολτό

H νέα ομάδα τών «Τσιμπάει» διατηρεί τη διάθεση σαρκασμού των ηθών της εποχής, πλην όμως αλληθωρίζοντας, εμφανώς γοητευμένη, προς νέα σύμβολα του τηλε-πολτού

Είχαμε συνηθίσει το σαρκαστικό χιούμορ του Λάκη Λαζόπουλου, αυτό που εκτονώνει
κάθε φορά τον συσσωρευμένο θυμό ενός κόσμου βομβαρδισμένου από την ανοησία.
Αυτήν τη φορά όμως υποκλίθηκε στον πολτό, εμφανώς γοητευμένος από την
TV-«περσόνα» Ψιννάκης, καλώντας τον ίδιο να συμμετέχει ως «γκεστ» σε ένα από
τα σκετς των «Τσιμπάει» (Alpha) και αποθεώνοντάς τον.

Ο εν λόγω μάνατζερ εμφανίζεται ως αδελφός της κομμώτριας-Λάκης, έξαλλος
από θυμό για τα κουνήματά του-της. Του κάνει μαθήματα ανδρικής συμπεριφοράς,
γιατί «έχει ένα όνομα ο “Ψιννάκης” στις Φιλιππίνες» – αντιμετωπίζει με
αυτοσαρκασμό υποτίθεται τα σχόλια ότι ουδείς θα τον γνώριζε αν δεν ήταν
μάνατζερ του Ρουβά. Αποκαθιστά και την «ανδρική» του υπόσταση και αυτή θύμα
κουτσομπολιών, εμφανιζόμενος ως υπερασπιστής της ανδρικής συμπεριφοράς, ενώ τα
περί «Κινέζας» (Ρεβέκκα θέλει να τη λένε ο Σάκης, αλλιώς θυμώνει) που βρήκε
στον Ρουβά αντιμετωπίζονται και αυτά από την καθαρτική έμπνευση του
λαζοπούλειου χιούμορ. Ακούγεται ο Ψιννάκης να λέει στον αδελφό-κομμώτρια που
του ζητάει να τον προωθήσει: «Τι θες να σου βρω κι εσένα Κινέζα;», «Όχι να με
πας στο Φανάρι», «Τι να κάνουμε στο Φανάρι, να σηκωθεί ο Παλαιολόγος από τον
τάφο του;», «Να με πας στην Μπακογιάννη», «H γυναίκα έχει χιούμορ, σε αυτή να
σε πάω».

Εμφανίστηκαν όλα, από τη συνοδό Ρουβά μέχρι τα γιουροβιζιονικά ρεζιλίκια της
εθνικής υπερβολής, ως ψιννάκειες μέθοδοι έξυπνου μάνατζμεντ. Εμβαπτίστηκαν στο
καθαρτικό λαζοπούλειο χιούμορ και εμφανίστηκαν σαν την «πλάκα» του έθνους. Όσο
για τον ίδιο τον Ψιννάκη, ενθρονίστηκε ιδανική «περσόνα»-πρότυπο του
λαζοπούλειου σύμπαντος. «Θεσμός» σε μια χώρα ιθαγενών σαν τους «Τσιμπάει», ο
ίδιος όμως αλώβητος, μια και συμμετέχει οικειοθελώς και αυτοσαρκαζόμενος στην
«πλάκα» και με την ευκαιρία διασκεδάζει και τα κουτσομπολιά εις βάρος του.

Δεν είναι η πρώτη φορά που υποκύπτει στο δέος του για λαϊκούς «θεσμούς»
ο Λάκης Λαζόπουλος και συμμετέχει στη «μυθολογία» που τους ανέδειξε –
Χριστόδουλος, Δήμητρα Παπανδρέου. Με τον Ψιννάκη, υποκλίθηκε σε αυτό που
υποτίθεται σατιρίζει, στον απόλυτο πολτό των σοουμπίζνες, στο τίποτε των
μιντιακών υπερβολών, ακυρώνοντας ύπουλα, κάθε διάθεση αμφισβήτησης του
συστήματος που αναδεικνύει τέτοιου είδους «περσόνες».

Το υπόλοιπο επεισόδιο των «Τσιμπάει», της σατιρικής σειράς του Λαζόπουλου στον
Alpha, συνδύασε «κάτι παλιό, κάτι καινούργιο, κάτι δανεικό και μπλε», όπως
θέλει η παράδοση να κάνει η νύφη στον γάμο της.

Αποπειράθηκαν την ανανέωση των παλιών Μήτσων με πρόσωπα από το παλιό σινεμά,
τον Σωτήρη Τζεβελέκο, τον Σπύρο Καλογήρου. Συνδύασε πρόσωπα παλιότερα των
Μήτσων, τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο απολαυστική κομμώτρια ή τον Νίκο Σταρόβα
μοναδικό Θεσσαλονικιό, με πρόσωπα σαν την Μάρθα Βούρτση παλαιότερη του
δακρύβρεχτου σινεμά και τη Μίρκα Παπακωνσταντίνου της ανανεωμένης επιθεώρησης.
Δανείστηκε από το «Super Idol» τον Ψιννάκη. Όσο για το μπλε, ήταν η θάλασσα
που περιβάλλει το νησί τών «Τσιμπάει».

Χαρακτήρες παλιοί και γνωστοί όπως ο Σκαραβαίος και ο Μούτσος, που
βρίσκονται σε υποβρύχιο-αντίκα και χορεύουν το τραγούδι του Ρουβά κουνώντας το
«σέικερ» για τον φραπέ. Ο γύφτος-παρουσιαστής που σχολιάζει την επικαιρότητα
(«πειράματα κάνουν λέει στα γηροκομεία με τους γέροντες, μήπως και οι
κυβερνήσεις το ίδιο δεν κάνουν, με 390 ευρώ σύνταξη πειράματα κάνουν»).

Πληκτικές εμμονές

Στους καινούργιους χαρακτήρες οι Κρητικοί – με τον Θοδωρή Αθερίδη στον ρόλο
του ενός – που σχολιάζουν τη Γιουροβίζιον ενώ ψαρεύουν. «Και τραβάει μια
κωλοτούμπα προς τα πίσω, ρε σύντεκνε και τονε χάααανω», «Ποιον μωρέ;», «Τον
Ρουβά μωρέ σύντεκνε. Είδα τη Γιουροβιζιόνε. Βγήκε αυτό το κοπέλι και πούλαγε
αυτό το σέικερ». «Ποιο σέικερ μωρέ», «Ξέρω ‘γώ, δεν μιλούσε και τη γλώσσα μας.
Μια ξένη για να καταλαβαίνουν οι άλλοι τι πουλάει».

Και η Μπόκοτα στο στόχαστρο: «Τι κάνει αυτή τους 11 μήνες που δεν είναι στη
Γιουροβίζιον. Ετοιμάζεται ψυχολογικά;» – όχι Μπόκοτα, «Μπο-κότα, νέο είδος
κότας, κουτσουλάει και γεννάει αυγά προς τα πάνω».

Σχεδόν όλες οι ανδρικές φιγούρες ενδίδουν στην «παρενδυσία». Για τις
ανάγκες της σάτιρας προφανώς. Αλλά από την εποχή του Αριστοφάνη, όπου δεν
υπήρχαν γυναίκες ηθοποιοί, έχουν περάσει αιώνες κατά τους οποίους
αποκαταστάθηκε η έλλειψη. Ο Λαζόπουλος μοιάζει να την αισθάνεται ακόμη, ίσως
γιατί οι γυναίκες της έμπνευσής του δεν υπάρχουν πουθενά, παρά μόνο στους
εφιάλτες του. Μας αφορούν; Ούτε ο Ψιννάκης-όνειρο.