Tο Tέταρτο κουδούνι

Υποσχέθηκα ότι θα τηρήσω το «off the record» αλλά, ομολογώ, δεν κρατιέμαι –
δηλαδή κοντεύω να σκάσω. Θα το παραβώ – κι ας με κατηγορήσουν κι ας με πάνε
στο Πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ… – διότι είναι απ’ τα καλύτερα που έχω
ακούσει – «live» – τα τελευταία χρόνια και δεν μπορώ να σας το στερήσω. Ο Θεός
κι η Μανίσαλη να με συχωρέσουν.

«Συνέντευξη Τύπου» για τη συναυλία με τραγούδια Μίκη Θεοδωράκη στο
Ηρώδειο, παρόντες στο «πάνελ» Αντώνης Ρέμος, Πέτρος Φιλιππίδης, Γιάννης
Σαμσιάρης και η Νατάσα Μανίσαλη – ταλεντάρα, φωνάρα, ΤΟ ταμπεραμέντο,
αυθόρμητη, στόμα χωρίς φραγμούς και κάποια κιλά παραπανήσια (ε, δεν είναι κι
ενζενί…).

Τέλος της συνέντευξης, πλούσιος μπουφές, όλες οι κάμερες που έχουν
στείλει τα κανάλια ριγμένες πάνω στον Αντώνη Ρέμο, η Νατάσα Μανίσαλη φτάνει με
φορτωμένο πιάτο σ’ ένα απ’ τα τραπεζάκια και καθώς κάθεται αναστενάζει: «Αχ, ο
Ρέμος κάνει καριέρα κι εγώ περιφέρεια…».

Πήρα μια βαθιά, βαθιά ανάσα και… βούτηξα. Στο υπόγειο της Πειραματικής
Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου. Για να δω – ένα πλήρες εξάωρο – τις πέντε
παραστάσεις των πέντε πρώτων τελειοφοίτων τού υπό τον Στάθη Λιβαθινό
(φωτογραφία) Εργαστηρίου Υποκριτικής και Σκηνοθεσίας. «Θα κάνεις υπομονή»,
είπα, «παιδιά καινούργια είναι, μαθητές ακόμα, θα ‘χουν τις ατέλειές τους, θα
βαρεθείς και λίγο, αλλά αν δεν πάμε να τους δούμε εμείς, του “χώρου”, ποιος θα
πάει;»…

E, λοιπόν, πέρασα μια απ’ τις ωραιότερες θεατρικές βραδιές.

Εγεννήθησαν ημίν όχι ένας και δυο και τρεις αλλά πέντε νέοι σκηνοθέτες!
Για πρώτη φορά με «γηγενή» παιδεία σκηνοθεσίας – όχι ηθοποιοί που «περνούν»
στη σκηνοθεσία, όχι σπουδαγμένοι έξω… Σ’ ένα θεατρικό χώρο – τον ελληνικό –
που βρίθει καλών ηθοποιών αλλά του λείπουν οι σκηνοθέτες.

H Κατερίνα Αλεξάκη, η Λίλλυ Μελεμέ, η Ελένη Μποζά – καλά, το «Με αφορμή
το χιόνι που λειώνει», διασκευή απ’ τις «Σημειώσεις από το υπόγειο» του
Ντοστογιέφσκι ήταν μια λαμπρή παράσταση… -, ο Στρατής Πανούργιος κι ο Άρης
Τρουπάκης έδειξαν δουλειές από ενδιαφέρουσες έως εξαιρετικές.

Και μαζί τους οι νεαροί ηθοποιοί του Εργαστηρίου, «ενισχυμένοι» από
κάποιους ακόμα, ο ένας καλύτερος απ’ τον άλλο: Γιώργος Δάμπασης, η έξοχη,
αναγεννησιακή Δέσποινα Παπάζογλου – μια δυνάμει Ελισάβετ για τη σιλερική
«Μαρία Στιούαρτ» -, Κανελλίνα Μενούτη – μια καλλονή, και τι ωραίο όνομα! -,
Δημήτρης Μυλωνάς, Σοφιάννα Θεοφάνους… Κι ένα μείζον τάλαντο, ο Νίκος
Γιαλελής, που νομίζω ότι το όνομά του θα «γράψει» στο ελληνικό θέατρο.

Αν, πριν από πενήντα ακριβώς χρόνια, το ελληνικό θέατρο αποκτούσε το
Υπόγειό του με τον Κάρολο Κουν να πλημμυρίζει τις σκηνές με τα «παιδιά» του,
φαίνεται ότι επέστη επιτέλους ο χρόνος να μιλάμε για ένα καινούργιο, καρποφόρο
για το ελληνικό θέατρο υπόγειο – που οι καρποί του δεν είναι μόνον ηθοποιοί
αλλά και σκηνοθέτες.

Εντυπωσιάστηκα. Και συγκινήθηκα.

Ανανεώθηκε η θητεία του Θέμη Μουμουλίδη στη θέση του καλλιτεχνικού
διευθυντή του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας.

Στα Γιάννινα, αντίθετα, τον Παντελή Παπαδόπουλο διαδέχτηκε ο ηθοποιός
και σκηνοθέτης Γιώργος Νάκος, απ’ τους ιδρυτές (μαζί με τον Γιώργο Τζέρπο και
τον Παντελή Παπαδόπουλο, προκατόχους του διευθυντές στο ΔΗΠΕΘΕ, και την Αμαλία
Γκιζά, του Οργανισμού Ηπειρωτικού Θεάτρου που «μετεξελίχθη» σε ΔΗΠΕΘΕ
Ιωαννίνων) και δημιουργός του Θεατρικού Εργαστηριού Ηπείρου.

Όσο για το ΔΗΠΕΘΕ Κέρκυρας, η θέση που χηρεύει, αφότου ο… δι’
αγνώστους λόγους εκλεγείς Μίμης Πλέσσας πήγε, είδε και απήλθε, μόλις που
προκηρύχτηκε. Όπως και στο ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας – «Θεσσαλικό» – επιτέλους!

Μην τυχόν και χάσετε την Αμαλία Μουτούση στο «Blaubart» της «Πόρτας»!

«Πετάει» σαν ανοιξιάτικο γοργόφτερο χελιδόνι απ’ τον ένα στον άλλο
στους έξι ρόλους που ερμηνεύει. Μέγα Τάλαντο! Και τι χιούμορ!

Εξαιρετικά δεν έπαιζε, όπως έγραψα την περασμένη Πέμπτη, τον Κλαύδιο
αλλά τον Πολώνιο στον «Άμλετ» του Μιχάλη Κακογιάννη ο Θεμιστοκλής Πάνου που θα
είναι ο Τέσμαν στην «Έντα Γκάμπλερ» της Νικαίτης Κοντούρη το χειμώνα στο
Εθνικό.

Και θεωρούμαι προσεκτικός…

Περιπέτειες είχε στη διανομή του «Το ημέρωμα της στρίγγλας» του Σαίξπηρ
που ετοιμάζει ο Γιάννης Κακλέας με το ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας.

H Δάφνη Λαμπρόγιαννη αποχώρησε απ’ τις δοκιμές και την Κατερίνα θα παίξει
τελικά η Βάννα Πεφάνη (στη φωτογραφία), που το χειμώνα έκανε πλάι στη Ζωή
Λάσκαρη τον καλύτερό της νομίζω ρόλο – την Κλαίρη στην «Ευαίσθητη ισορροπία»
του Άλμπι -, με Πετρούκιο, όπως έγραψα, τον Τάσο Γιαννόπουλο.