«Γκλάμουρ» με… υποστηρίγματα

Ο Λουτσάνο Παβαρότι άδει μαζί με τη σοπράνο Σιμόνα Τοντάρο «Λιμπιάμο», ένα από τα «ανκόρ» του για το κοινό της φιλανθρωπικής συναυλίας του Ηρωδείου

Πού μπορεί να «συνευρεθούν» η Αυτού Μακαριότης ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και
Πάσης Ελλάδος κ. Χριστόδουλος και η Ναόμι Κάμπελ; Μα σε συναυλία του Λουτσάνο
Παβαρότι! Τουθ’ όπερ και συνέβη στο Ηρώδειο!

Όλοι οι δρόμοι – σκαμμένοι και σκονισμένοι… – της κοσμικής Αθήνας οδηγούσαν
χθες βράδυ στο Ωδείον Ηρώδου. Μια συναυλία του Λουτσάνο Παβαρότι και μάλιστα
με σκοπούς φιλανθρωπικούς είναι ένα «must» για τους κοσμικούς, πολιτικούς,
επιχειρηματικούς κύκλους. Συνδυάζει «γκλάμουρ» με σκοπούς ευγενείς. Και η
συναυλία Παβαρότι, ενταγμένη και στο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών, ήταν
οργανωμένη για τους ευγενείς σκοπούς υπέρ των παιδιών με καρκίνο του συλλόγου
«Ελπίδα».

Σαν τα τσαμπιά κρεμασμένοι οι θεατές – ακροατές στην πάνω ζώνη, φίσκα και η
κάτω. Όσο για τον θώκο, εκεί, το αδιαχώρητο. Παρόντες, ο Πρωθυπουργός – και
υπουργός Πολιτισμού – κ. Κώστας Καραμανλής με την εκθαμβωτική Νατάσα του, ο
πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Γιώργος Παπανδρέου, η πρόεδρος της Βουλής κ. Άννα
Ψαρούδα – Μπενάκη, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ. Χριστόδουλος, ο πρώην
πρωθυπουργός κ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, οι υπουργοί Παιδείας κ. Μαριέττα
Γιαννάκου – Κουτσίκου, Ανάπτυξης κ. Δημήτρης Σιούφας, Δημόσιας Τάξης κ.
Γιώργος Βουλγαράκης, Τουρισμού κ. Δημήτρης Αβραμόπουλος, ο υφυπουργός
Πολιτισμού κ. Πέτρος Τατούλης, οι πρώην υπουργοί κ.κ. Βάσω Παπανδρέου,
Ευάγγελος Βενιζέλος, Κίμων Κουλούρης, ο γενικός γραμματέας της Νέας
Δημοκρατίας κ. Βαγγέλης Μεϊμαράκης, ο πρόεδρος του Ελληνικού Φεστιβάλ κ.
Γιώργος Βουλγαράκης, η πρόεδρος του συλλόγου «Ελπίδα» κ. Μαριάννα
Βαρδινογιάννη, ο καρδιοχειρουργός κ. Μαγκντί Γιακούμπ, το μοντέλο Ναόμι Κάμπελ
ενώ από τον καλλιτεχνικό χώρο διέκρινα – από τα «βραχάκια» όπου είχαμε
«εξοστρακιστεί» οι πολιτιστικοί συντάκτες… – μόνον τον Γιώργο Νταλάρα και τη
Μαρία Κορομάντζου του λυρικού τραγουδιού.

Όλοι περιμέναμε τον Τενόρο. H σκηνή περιστοιχισμένη από σκαλωσιές
φορτωμένες με προβολείς και… ηχεία, στη σκηνή η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών και
στο κέντρο ένα πιάνο με ουρά και… μικρόφωνα. Διότι ο εξηνταεννιάχρονος
Λουτσάνο Παβαρότι με ισχυρότατη μικροφωνική υποστήριξη τραγούδησε. Με το φράκο
του, με το λευκό μαντίλι – σήμα κατατεθέν στο χέρι, με τα πολλά κιλά του,
ελαφρά κυρτωμένος, εμφανίστηκε με τον πιανίστα που τον συνόδευε για να
τραγουδήσει για «πρώτο πιάτο» καντσονέτες του Τόστι. Με δυσκολία στο βάδισμα,
ακουμπώντας διαρκώς στο πιάνο για να στηρίζεται, με ένα μικρό σκαμπουδάκι –
υποστήριγμα που με τρόπο έσπρωχνε κάτω από το φράκο για να καθήσει όταν δεν
τραγουδούσε, φωνή με υπολείμματα πια παλιού μεγαλείου, ο Λουτσάνο Παβαρότι,
ήδη με μειωμένες τις φωνητικές δυνάμεις του από το ’91 που είχε –
καθυστερημένα – πρωτοεμφανιστεί στο Ηρώδειο, φαίνεται να εξαργυρώνει ακόμα –
έχει δηλώσει ότι είναι η αποχαιρετιστήρια περιοδεία του – το όνομα – θρύλο που
φέρει. Το κοινό ήταν, πάντως, έτοιμο να υποκύψει στη γοητεία του θρύλου αυτού
– «τι ήταν κάποτε η φωνή αυτή» – και να του χαρίσει απλόχερα το χειροκρότημά
του. Το οποίο και έκανε.

H βραδιά συνεχίστηκε με τη «σαπόρτ» σοπράνο Σιμόνα Τοντάρο συνοδεία
πάντα πιάνου και κατόπιν – επιτέλους! – «ενεργοποιήθηκε» η ορχήστρα υπό τον
Λεόνε Ματζέρα, μόνιμο μαέστρο του τενόρου: ιντερμέτζο από την «Καβαλερία
ρουστικάνα» και τρία κομμάτια από την «Μποέμ» του Πουτσίνι: «Τι κρύο χεράκι»
από τον τενόρο, «Με λένε Μιμή» από τη σοπράνο και ντουέτο με το οποίο έκλεισε
το πρώτο μέρος.

Στο δεύτερο μέρος δόθηκε μεγαλύτερη έμφαση στην όπερα. Το χειροκρότημα πάντα
θερμό και τρία τα «ανκόρ» – «Γρανάδα», «Ο σόλε μίο» και «Λιμπιάμο» από την «Τραβιάτα».