Παλικάρια της… φακής

Τι είναι αυτό άραγε που τους σπρώχνει μια χαρά άντρες να μουσκεύουν τα ριάλιτι και να τρομοκρατούνται μπροστά στις συμπαίκτριές τους που δεν ξέρουν να τους κουμαντάρουν;

«Θα αγωνιστούμε παλικαρίσια, άντρας με άντρα και ο αγώνας θα είναι
καθαρός. Ξέρω πως είτε νικήσω είτε χάσω θα φύγω αξιοπρεπής με το κεφάλι ψηλά
γιατί έπαιξα καθαρό παιχνίδι» (μονόλογος-εξομολόγηση μπροστά στην κάμερα
μελλοντικού μονομάχου στην αρένα της «Φάρμας»).

Θαρρεί κανείς, έτσι όπως ακούγεται ο τόνος της φωνής του, πως ακονίζει
τα όπλα για μια μεγάλη μάχη τιμής, για μια μάχη με σκοπό ιερό, από εκείνους
που εμπνέουν τους ήρωες της ιπποσύνης στα μυθιστορήματα. Θαρρεί κανείς πως
σηκώνει στους ώμους του την τιμή ενός έθνους τουλάχιστον.

Και όμως αυτός ο λόγος ο ιπποτικός και ηρωικός αναφέρεται σε μια «μονομαχία»
σκηνοθετημένη, που δεν θα αναδείξει κανέναν απολύτως ήρωα, απλώς θα δώσει
παράταση παραμονής στο ριάλιτι ενός εκ των δύο μονομάχων. Μία μονομαχία
ανούσια, αναίτια, εν τέλει ανόητη, μεταξύ δύο μελών μιας «παρέας» που
ξεκατινιάζεται από το πρωί έως το βράδυ, αλληλοβρίζεται με μίσος ακατανόητο
στους κανονικούς ανθρώπους και όπου ο ένας «καρφώνει» τον άλλο ότι είναι
πονηρός και «βρώμικος».

Συνήθης ατμόσφαιρα των ριάλιτι της απομόνωσης η καβγατζίδικη, όπου οι
σκληρές συνθήκες και οι προσμείξεις χαρακτήρων οδηγούν σε εκρηκτικές
καταστάσεις. Δεν εντυπωσιάζει πλέον. Ωστόσο είναι δύσκολο να αποδεχθεί κανείς
την εικόνα αντρών που κλαίνε σαν μωρά παιδιά γιατί η συμπαίκτριά τους στο
ριάλιτι τούς ψήφισε να αποχωρήσουν.

Ένας εξ αυτών, ο Σάκης, κατά το προχθεσινό επεισόδιο χτυπιόταν σαν
παραπονεμένο παιδί ότι ενώ υπερασπιζόταν μια νεαρά συμπαίκτριά του, γιατί
είχαν πάει με τον αδελφό της φαντάροι – και… είχαμε φάει σκατά στο 523
(τάγμα) – εκείνη τον πρόδωσε. Είπε δηλαδή στον φακό η άτιμη ότι δεν την
ένοιαζε αν θα έφευγε από το παιχνίδι ο εν λόγω Σάκης.

Πολύ κλάμα. Και απέναντί του, παρουσιαστής της ιστορίας κλάματος και προδοσίας
του ριάλιτι, ο Ηλίας του «Survivor», έτερος προδοθείς από συμπαίκτριες, ο
οποίος ράγισε τις καρδιές τών απανταχού παλικαριών με το μαύρο δάκρυ που έχυσε
on camera για το άδικο να αποχωρήσει από το «παιχνίδι», θύμα της γυναικείας
πονηριάς.

Ένα ακόμη «αγροτόπαιδο», κατά κόσμο ο «γυμναστής Γιάννης», νεαρούλης,
με τα γυμνασμένα μπράτσα του, χαμογελούσε με κοριτσίστικη συστολή καθώς η
συμπαίκτριά του, ονόματι Τσίλα, εξηγούσε πως κοιμάται μαζί του κάθε βράδυ αλλά
αυτός είναι τζέντλεμαν και δεν την αγγίζει.

H εν λόγω Τσίλα εισήλθε στο παιχνίδι αργότερα από τους υπολοίπους, σε περίοδο
πλήξης των εγκλείστων, για να αναστατώσει προφανώς κοιμισμένες ανδρικές ορμές
με τις εκρηκτικής θηλυκότητας καμπύλες της σε πλήρη θέα.

Σκέψη «πονηρή» της παραγωγής, καθώς το μυθικό στερεότυπο θέλει την προκλητική
θηλυκότητα να αποτελεί το κίνητρο της πολεμόχαρης συμπεριφοράς του αρσενικού.
Μπα, μάλλον περιττό αποδείχθηκε το «κίνητρο» του είδους, καθώς τα αρσενικά στα
ριάλιτι έχουν άλλους καημούς. Μπορεί μερικά χέρια να κινήθηκαν από
αυτοματισμό, μερικά μάτια να γυάλισαν, αλλά αυτό που προκαλεί τις εκρήξεις και
τα πάθη δεν είναι οι καμπύλες της Τσίλας, αλλά ο ισχυρός χαρακτήρας έτερου
θηλυκού, με ογκώδη εμφάνιση και ατσάλινη θέληση, η οποία φαίνεται να επιβιώνει
κάθε διαμάχης, ονόματι Σμάρω.

H μυθολογία της δύναμης

Το αποτέλεσμα είναι ότι οι «ιδιότητες» του αρσενικού εμφανίζονται μόνο
στους μονολόγους των μονομάχων λίγο πριν δώσουν τη μάχη της παραμονής στη
«Φάρμα». H μυθολογία της δύναμης και της «καθαρότητας» εμφανίζεται αίφνης σαν
ύστατο αποκούμπι ενός ταπεινωμένου ανδρισμού από το καθημερινό κουτσομπολιό,
την ίντριγκα, την απραξία και την αναμέτρηση με μια ευέλικτη θηλυκότητα που
προσαρμόζεται στο κλειστοφοβικό περιβάλλον του ριάλιτι.

Ούτε οι ερωτικές προκλήσεις που απευθύνουν στον περιβάλλοντα χώρο οι
προτεταμένες καμπύλες της έγχρωμης καλλονής Τσίλας ούτε οι δουλειές στα
χωράφια και τα ζώα ούτε καν οι δυναμικές μονομαχίες με τα πριόνια και τα
σφυριά, που έχουν μπει στο καθημερινό λεξιλόγιο των αγροτο-ριαλιτζίδων,
μπορούν να διατηρήσουν τα ελάχιστα έστω χαρακτηριστικά του ανδρικού είδους. H
«αρσενικότητα» εμφανίζεται ως φαντασίωση παρά ως συστατικό στοιχείο της
προσωπικότητας αυτών των μεγάλων παιδιών που κλαίνε, παραπονιούνται και
κουτσομπολεύουν ολημερίς.

Στις προσφορές των ριάλιτι στον σύγχρονο κόσμο θα πρέπει να καταχωρισθεί
και αυτή η συγκλονιστική αποκάλυψη της φθοράς του αρσενικού είδους – ή έστω
της φθοράς του μύθου του. Κρίμα.