…στο «Αneme e Core»

Δεν μπορούσα να μην πάω στην καινούργια πιτσαρία, κοντά στο σπίτι μου κιόλας,
με το όνομα «Πνεύμα και σώμα». Αυτό είναι η ουσία μιας καλής πίτσας για μένα,
ένα φαγητό που ικανοποιεί την πείνα (το σώμα) και ακουμπάει την ψυχή με τη
νοστιμιά της. Την πιτσαρία την άνοιξαν οι ίδιοι ιδιοκτήτες που έχουν το
«Pulcinella» στο Χαλάνδρι – από τις δικές μου φαβορί τρατορίες – με γνήσιο
ιταλικό φαγητό.

Από τη Νάπολι είναι οι άνθρωποι. Την πίτσα την έχουν στο αίμα τους. Όντως
είναι ωραία. Καθήσαμε μπροστά στον χώρο εργασίας – είναι πιο πολύπλοκος από
μια απλή κουζίνα εστιατορίου και σίγουρα πιο ενδιαφέρων. Δυο τρεις πιτσαδόροι
δούλευαν συνέχεια πάνω στους κατάλευκους μαρμάρινους πάγκους, φτιάχνοντας τη
ζύμη για τις μικρές πίτσες που ψήνονται σ’ ένα τεράστιο πραγματικό ξυλόφουρνο
στο βάθος. Οι μυρωδιές, αχ οι μυρωδιές. Ο χώρος ως ντιζάιν δεν έχει κάτι το
ιδιαίτερο. Το «Anema e Core» στεγάζεται σε ένα προκάτ ξύλινο σπιτάκι και μέσα
κυριαρχούν το ξύλο και η απλότητα. Οικογένειες, νεαρά ζευγάρια, μπαμπάδες με
τις κόρες τους και άλλοι κάθονταν γύρω μας απολαμβάνοντας τα πάντα, από την
απλή margherita μέχρι την πιο γκουρμέ πίτσα με ρόκα και γαρίδες ή αυτή με
αντσούγιες και κάππαρη. Πήραμε κι εμείς μια τέτοια, όπως επίσης και μία άλλη
με ρικότα, πέστο και μοτσαρέλα.

Πώς κρίνει κανείς μια καλή πίτσα; Πρώτον, από τη ζύμη. Υπάρχουν σχολές και
σχολές. Οι οπαδοί της λεπτής πίτσας εδώ θα δυσκολευθούν. Εγώ είμαι φαν κάθε
είδους πίτσας αρκεί να είναι σπιτική η ζύμη και όχι κατεψυγμένη από κάποιο
εργοστάσιο. Εδώ είναι φτιαγμένη με το χέρι, χοντρή, νόστιμη, με όλο αυτό το
ωραίο καμένο άρωμα, το οποίο παίρνει από τον φούρνο. Δεύτερο κριτήριο μιας
καλής πίτσας είναι η σάλτσα και η ποιότητα του τυριού (μοτσαρέλα). Δεν πήραμε
την κλασική marguerita για να κρίνουμε σάλτσες, αλλά είμαι σίγουρη ότι οι
γνήσιοι Ναπολιτάνοι δεν ανοίγουν κονσέρβες από έτοιμη σάλτσα (οι άνθρωποι
φέρνουν κάποια συστατικά all the way από τη Νάπολι, για να πετύχουν π.χ. τα
εξαιρετικά τους canolli). H μοτσαρέλα πάντως ήταν καλή, ιταλική, βεριτάμπλ,
χωρίς αυτή την πλαστική υφή που χαρακτηρίζει τη δανέζικη. H ρικότα το ίδιο.

Μας άρεσε πολύ η πίτσα με τη σάλτσα πέστο και λιγότερο αυτή με τις αντσούγιες,
επειδή ήταν πολύ αλμυρή. Στην αρχή δοκιμάσαμε ένα πολύ ωραίο καρπάτσιο με ρόκα
και παρμεζάνα, αποφεύγοντας με δυσκολία τον πειρασμό ενός calzone (άλλο
ζυμοειδές, γεμιστό με τυριά κτλ.).

Εκτός από πίτσες, υπάρχουν και πολλά ζυμαρικά, διάφορα κλασικά κρεατικά
(scallopine και άλλα) και φυσικά όλα τα γνωστά γλυκά της ιταλικής
ζαχαροπλαστικής.

«Aneme e Core»: Αγίας Παρασκευής 123, Χαλάνδρι. Τηλ. 210-6895.666