Bαμπιρικός τηλε-τζόγος

O ύπουλος τηλετζόγος σε μικρά κανάλια φαίνεται ότι αποτελεί ιδανική μέθοδο για να κερδοσκοπήσουν σε βάρος των αφελών

Τι αξία έχει ένα τηλεφώνημα; Και κερδίζεις. Τέσσερις ή και δέκα χιλιάδες ευρώ
υπόσχεται πρόγραμμα στο κανάλι Seven – το πάλαι ποτέ εναλλακτικό – σε όποιον
επικοινωνήσει και λύσει ένα παιδαιριώδες φωτογραφικό κουίζ. Είναι προφανές ότι
έχουν βρει μια χρυσοφόρο «μηχανή» για κέρδη χωρίς κόστος, βασιζόμενοι στην
αφέλεια ορισμένων που πιστεύουν ότι μπορεί να υπάρξει εύκολος τρόπος για ένα
τόσο μεγάλο κέρδος.

Και οι πιο αφελείς εκείνοι την ώρα, που δεν έχουν ούτε την εμπειρία της
αγοράς, ούτε την πονηριά να αποκωδικοποιήσουν το πασιφανώς σκηνοθετημένο
θέαμα, είναι παιδιά και έφηβοι.

Τις προάλλες είχαν «κόψει» σε τεμάχια τη φωτογραφία του Σάκη Ρουβά, δύο ημέρες
μετά τη Γιουροβίζιον, όταν πλέον τον αναγνώριζε και ένα μωρό, και ζητούσαν από
το κοινό να βρει ποιος απεικονίζεται. Προχθές ζητούσαν να βρεθεί η διαφορά
μεταξύ δύο φωτογραφιών. Πασιφανής ακόμη και στον πιο αφηρημένο.

Τα τηλεφωνήματα βροχή. Κανείς όμως δεν έβρισκε τη σωστή απάντηση. Τόσο απ’
αλλού οι τηλεθεατές-παίκτες του συγκεκριμένου παιχνιδιού; Τόσο ανίδεοι,
αφηρημένοι, απρόσεκτοι;

Δεν είναι ούτε η πρώτη φορά ούτε και μοναδικό το φαινόμενο στην
ελληνική τηλεόραση, όπου μικρά κανάλια έχουν μετατραπεί σε «βαμπίρ» των μικρών
οικογενειακών προϋπολογισμών με τέτοιου είδους δήθεν διασκεδαστικά
τηλεπαιχνίδια.

Γιατί όποιος τηλεφωνεί για να δώσει την απάντηση μπαίνει στην «αναμονή», το
κοντέρ μετράει τον χρόνο της τηλεφωνικής επικοινωνίας, στον «αέρα» ακούγονται
όλες οι απίθανες απαντήσεις που δελεάζουν ακόμη περισσότερο τον φανατισμένο
αφελή να είναι αυτός που θα πει το σωστό, περιμένει, ο λογαριασμός ανεβαίνει,
δεν βγαίνει στον «αέρα» και δεν του μένει παρά να ξαναδοκιμάσει την επομένη.
Γίνεται έτσι «αιμοδότης» της τηλεοπτικής επιχείρησης.

Στο μεταξύ, για να τηρούνται οι νόμοι, περνά ηλεκτρονική φάσα στην οθόνη, που
λέει πως υπάρχει κίνδυνος να χάσει κάποιος πολλά χρήματα μέσω αυτού του
παιχνιδιού, γιατί χρησιμοποιούνται γραμμές υψηλής χρέωσης.

Και λοιπόν; Αρκεί αυτή η επισήμανση; Γιατί μοιάζει να προκαλεί ακόμη
περισσότερο τις τζογαδόρικες διαθέσεις. Ο δε παρουσιαστής, ονόματι Γιώργος,
κάνει τα πάντα, σαν καλός πωλητής, για να προσελκύσει. «Θέλετε τα 4.000 ευρώ;
Και εγώ τα θέλω, αλλά δεν μπορώ να τα αγγίξω. Πάρτε τηλέφωνο».

Χθες, στη φωτογραφία ήταν η Αγγελική Νικολούλη. Ακούστηκαν όλα τα
ονόματα, από Σαμπρίνα, μέχρι Ζέτα Μακρυπούλια και Έλλη Στάη. Επί ώρα το ίδιο
ανόητο παιχνιδάκι. Και οι «φωνές» προσποιούνταν πότε την έκπληξη και πότε την
απογοήτευση. Στο μεταξύ, κάθε τόσο τα κομμάτια της φωτογραφίας ενώνονταν και
το πρόσωπο φαινόταν ολόκληρο και καθαρό στην οθόνη.

Είναι προφανές ότι μια τέτοια παιδαριώδης πρόκληση αλιεύει θύματα από
κατηγορίες εύπιστων. Και υπάρχουν. Κυρίως σε πολύ νεαρές ηλικίες.

Σε μια εποχή που τα δύσκολα οικονομικά εργαζομένων ίσως βαραίνουν τη
σπιτική ατμόσφαιρα, που ο βομβαρδισμός πανάκριβου λάιφ στάιλ από πλήθος
τηλεοπτικά προγράμματα κατασκευάζει όνειρα δυσπρόσιτα, που η απόκτηση ενός
πανάκριβου γκάτζετ μετατρέπεται ευκολότατα για τις μικρές ηλικίες σε εμμονή,
έρχονται ιδανικό «συμπλήρωμα» αυτής της υλιστικής «εκπαίδευσης» τα
«τηλεπαιχνίδια» του είδους για να εκμεταλλευτούν τις εύπλαστες εφηβικές
συνειδήσεις. Κατόπιν, οι γονείς πληρώνουν τη «νύφη», τον πανάκριβο λογαριασμό τηλεφώνου.

«Κουίζ» για το ΕΣΡ

Ουδείς θα αρνηθεί ότι σε μια ανοιχτή αγορά οι μέθοδοι κερδοσκοπίας είναι
σχεδόν ανεξέλεγκτοι. Ωστόσο, οι κανόνες στους οποίους υπόκεινται τα κανάλια
ελεύθερης λήψης οφείλουν και να είναι αυστηροί και να εφαρμόζονται με
συνέπεια. H προειδοποιητική φάσα δεν αρκεί για ένα πρόγραμμα που απευθύνεται
ακριβώς σε εκείνους που δεν θα της δώσουν σημασία, γιατί δεν συνειδητοποιούν
τη σοβαρότητα του κινδύνου.

Το κανάλι μάλιστα, δίνει ρεσιτάλ υποκρισίας, καθώς λίγο πριν ξεκινήσει ο
τηλεφωνικός τζόγος προβάλλει κάρτες με τσιτάτα σοφών (από Κικέρωνα μέχρι Όσκαρ
Ουάιλντ) σαν θλιβερό διαφημιστικό απομεινάρι από την πάλαι ποτέ εναλλακτική
του τηλεοπτική προσφορά.

Αν ένα φιλί μεταξύ ανδρών σε σίριαλ προκαλεί την «ευαισθησία» του ΕΣΡ σε
θέματα αιδούς και αισθητικής, μήπως αυτού του είδους τα προγράμματα με τη
χυδαία αισθητική της τεμαχισμένης εικόνας, την απροκάλυπτη εκμετάλλευση και
την τζογαδόρικη πρόκληση θα έπρεπε να το απασχολήσουν περισσότερο;