MAPΣEΛ MAPΣΟ «H παντομίμα είναι ποίηση»

«Όλα μπορούν κρέμονται από μια κίνηση, από μια ματιά», λέει ο διάσημος μίμος Μαρσέλ Μαρσό

Πέρασαν σχεδόν 60 χρόνια από τότε που ο Ζαν Λουί Μπαρό έδωσε στον 23 χρόνων
τότε, εβραϊκής καταγωγής, Μαρσέλ Μανζέλ τη μεγάλη ευκαιρία να ερμηνεύσει τον
περίφημο ρόλο του Αρλεκίνου στον «Βαπτιστή» (μια διασκευή των «Παιδιών του
Παραδείσου»). Σήμερα ο Μαρσέλ Μαρσό είναι ο μεγαλύτερος μίμος όλων των εποχών.
Και παρά τα 81 χρόνια του, επιμένει.

«Είναι παράξενη η ζωή. Όλα μπορεί κρέμονται από μια κίνηση, από μια
ματιά». Ο νεαρός Εβραίος από το Στρασβούργο, ο στρατιώτης της γαλλικής
Αντίστασης κατά των Γερμανών, ο μαθητής του Ετιέν Ντεκρού και του Ζαν Λουί
Μπαρό, ο δημιουργός της «Κομπανί ντε μίμ» – του μόνου θιάσου παντομίμας στον
κόσμο -, βρέθηκε χθες για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη, προσκεκλημένος της
Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας και Αποκατάστασης Αναπήρων Παίδων.

Για τους σκοπούς της Εταιρείας διατέθηκαν και τα έσοδα από τη μοναδική
παράσταση που έδωσε στο κατάμεστο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.

Μια πρώτη, ενδεικτική της τέχνης του, μίνι-παράσταση έδωσε για τα
παιδιά της ΕΛΕΠΑΠ στις εγκαταστάσεις της. Μιμήθηκε τα ψάρια, τα πουλιά, τους
ανθρώπους και τα παιδιά τού χάρισαν ένα ξυλόγλυπτο έργο τους. «H ψυχή, η
θάλασσα, τα πουλιά είναι ένας κόσμος από μόνα τους. H παντομίμα είναι ποίηση.
Είμαι χαρούμενος που είμαι μίμος. Αυτό μου επιτρέπει να εκφράζω όλα μου τα
συναισθήματα. H μιμική δεν έχει χώρα, δεν έχει πατρίδα. H μουσική και ο ήχος
βρίσκονται παντού», δήλωνε χθες το πρωί στις εγκαταστάσεις της ΕΛΕΠΑΠ, στην
Πυλαία της Θεσσαλονίκης, ο αειθαλής Γάλλος μίμος.

Το βράδυ στο Μέγαρο Μουσικής ο Μαρσέλ Μαρσό μιμήθηκε ανθρώπινους
χαρακτήρες, μιμήθηκε τη διαμάχη του καλού και του κακού, την πορεία από τη
νιότη στα γηρατειά, έγινε ο «Μπιπ» (ο «προσωπικός» του ήρωας – παράφραση του
ήρωα των «Μεγάλων προσδοκιών» του Κάρολου Ντίκενς -, ένας συνδυασμός Τσάρλι
Τσάπλιν, Πιερότου και Μπάστερ Κίτον), έγινε θαλασσοπόρος, πλανόδιος μουσικός,
θηριοδαμαστής χωρίς θηρία και κυρίως χωρίς να αρθρώσει ούτε μία λέξη…