TοTέταρτο κουδούνι

«Πάπαλα» κι ο Μάιος – Μήνας των ΔΗΠΕΘΕ, που με καλή διάθεση οργάνωνε το Εθνικό
επί πέντε χρόνια παραχωρώντας μια απ’ τις αίθουσές του σε τέσσερα συνήθως
Δημοτικά Θέατρα, για να δείξουν κι εδώ τη χειμωνιάτικη δουλειά τους.
Ματαιώθηκε.

Κι όχι εξαιτίας του Εθνικού. Αλλά λόγω της απροθυμίας που έδειξαν τα-
προφανώς άφραγκα και ανίκανα για μετακινήσεις και πληρωμή εκτός έδρας στους
ηθοποιούς τους-, ΔΗΠΕΘΕ.

Καλά, σίγουρα κάτι δεν πάει καλά στο «βασίλειο» των ΔΗΠΕΘΕ… Και το
υπουργείο Πολιτισμού πρέπει να τον κοιτάξει επειγόντως το θεσμό. Είναι κρίμα
να πάει στράφι.

H Ταμίλα Κουλίεβα (φωτογραφία) θα είναι, τελικά, η Μαρία στον «Βόιτσεκ»
του Γκέοργκ Μπίχνερ, που θ’ ανεβάσει το χειμώνα ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος στο
«Θέατρο του Νέου Κόσμου», με τον Μανώλη Μαυροματάκη στον επώνυμο ρόλο.

H Μάνια Παπαδημητρίου, που είχε αρχικά συμφωνήσει για το ρόλο,
«μεταπήδησε» στις τσεχωφικές «Τρεις αδελφές» της Κάτιας Δανδουλάκη, για να
παίξει Νατάσα σε σκηνοθεσία Νικίτα Μιλιβόγιεβιτς, με τον οποίο έχουν
συνεργαστεί ήδη στο «Έγκλημα και τιμωρία» του Ντοστογιέφσκι στο «Θέατρο του
Νότου» και στη «Φυγή» του Μπουλγκάκοφ στο ΚΘΒΕ.

Καθαρίζει, σιγά σιγά, ο καιρός. Τέρμα κι οι ομίχλες. Έφυγε η ομίχλη κι
από την ομιχλώδη χρονολογία γεννήσεως της Ζωζώς – μία είναι η Ζωζώ! – στην
οποία είχα αναφερθεί στο «Τέταρτο Κουδούνι» την Μεγάλη Πέμπτη – χρονιάρα μέρα
κι εγώ…

Αν άνοιξα το λεξικό «Έλληνες Ηθοποιοί – Αναζητώντας τις Ρίζες» του
Θόδωρου Έξαρχου και το βρήκα; Σιγά… Μα πρώτο πρώτο το είχα ανοίξει αυτό.
Αλλά γράφει: «Σαπουντζάκη Ζωζώ (γ. Θεσσαλονίκη)». Χωρίς χρονολογία. Τη
«μάσησε» φαίνεται η Ζωζώ και την «κατάπιε». (Θα θυμάστε κι εκείνη την ιστορία,
πριν από λίγα χρόνια, με το πιστοποιητικό γεννήσεώς της που το βρήκανε
«αλλοιωμένο» και τη διέσυραν τη γυναίκα στα αστυνομικά τμήματα…).

Εκ Θεσσαλονίκης ήρθε το φως! Συμμαθητής της στο Δημοτικό! Που την
πείραζε, λέει, και της τραβούσε και το βρακάκι. (Από τότε…). Δεν ξέρω αν
έχει «κερδίσει χρόνο» η κ. Σαπουντζάκη, αλλά έμαθα, λοιπόν, ότι ο συμμαθητής
της είναι γεννημένος το χίλια εννιακόσια…

Σιγά που θα σας το πω! Όσο φαίνεται είν’ η γυναίκα! Κι όσο δείχνει στη
σκηνή. Και να ζήσει. Ως τα εκατό και παραπάνω.

(«Και ογδόντα, καλά είναι», έλεγε σε ηλικία ενενήντα τριών ετών η θεία
μου η Μάρω, που, επίσης επιμελώς, τα έκρυβε τα χρόνια της, τόσο που στο
διαβατήριό της ήταν γραμμένο – άγνωστον πώς… – ως έτος γεννήσεώς της ένας
χρόνος META τη χρονιά θανάτου της μητέρας της).

H Τζίνη Παπαδοπούλου θα επωμιστεί την Ερμιόνη στην «Ανδρομάχη» του
Ευριπίδη που θα παρουσιάσει το «Αμφι-Θέατρο» ως συμπαραγωγή με το ΔΗΠΕΘΕ Βόλου
στην Επίδαυρο.

Σκηνοθετεί ο Σπύρος Ευαγγελάτος, στον επώνυμο ρόλο η Λήδα Τασοπούλου,
Άγγελος ο Σπύρος Μαβίδης.

«Εθνικός Μακιγιέρ». Ανηγορεύθη ο κ. Αχιλλέας Χαρίτος (τι φταίει κι ο
άνθρωπος;). Από παρουσιάστρια τηλεοπτικής εκπομπής που θέλει να είναι – η
εκπομπή – και σοβαρή. Έλα, Παναγία μου!

Σπουδαία η δουλειά του κ. Χαρίτου, έξοχος μακιγιέρ, βλέπω, ξέρω και
εκτιμώ τη δουλειά του στο θέατρο, είναι ο πρώτος, αν δεν κάνω λάθος, μακιγιέρ
που το όνομά του έχει συμπεριληφθεί στα ονόματα των συντελεστών των
παραστάσεων και το αξίζει.

Αλλά και «Εθνικός Μακιγιέρ»; Όπως Εθνικός Ύμνος, Εθνικό Θέμα, Εθνική
Οικονομία, Εθνική Άμυνα, Εθνική Οδός, Εθνικός Δρυμός; Κατά το Εθνική Σταρ;

E, δεν έχει γούστο…

Εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς – στην οποία έπρεπε να είχε υποβληθεί
νωρίτερα αλλά, με κίνδυνο για την υγεία του, περίμενε να γίνει πρώτα η
πρεμιέρα του έργου του Σάφερ «Το δώρο της Μέδουσας» που ανέβαζε για το Εθνικό
στο «Κάππα» – έκανε ο σκηνοθέτης Γιώργος Θεοδοσιάδης.

Την έβγαλε πέρα παλικαρίσια παρά κάποια επιπλοκή των πρώτων ημερών και,
γερός και δυνατός, βρίσκεται σε ανάρρωση πια. Σιδερένιος!

Την Μαργκερίτ Ντιράς θα υποδυθεί το χειμώνα η χαλκέντερη Αντιγόνη Βαλάκου
(στη φωτογραφία) από σκηνής θεάτρου «Καρέζη» στη διασκευή για το θέατρο απ’
την Μαρία και την Ελένη Παξινού του αυτοβιογραφικού έργου του Ιάν Αντρεά
«Αυτός ο έρωτας», χρονικού του πολυσυζητημένoυ, θυελλώδη έρωτα και της σχέσης
του νεαρού Αντρεά με τη γηραιά διάσημη Γαλλίδα συγγραφέα, που άρχισε το 1980,
όταν εκείνη ήταν στα εξήντα έξι της κι εκείνος τριάντα έξι χρόνια νεώτερός
της, και κράτησε έως τον θάνατό της, το ’96.

Θα σκηνοθετήσει ο Πέτρος Ζούλιας.

Το βιβλίο έχει ήδη μεταφερθεί στον κινηματογράφο, το 2003, απ’ τη Ζοζέ
Νταγιάν με την Ζαν Μορό στο ρόλο της Ντιράς.