Γιατί κόπηκε η «Άλλη πλευρά»;

Το περιεχόμενο ενός ντοκιμαντέρ με θέμα την «άλλη πλευρά» της Κύπρου
φαίνεται πως «ξένισε» εκείνους που επιμένουν στην εθνικιστική προσέγγιση της
Ιστορίας που συγκροτεί το έθνος με βάση εχθρικούς λαούς, οι οποίοι, άγνωστο αν
το είδαν ή όχι, άσκησαν πιέσεις για την μη προβολή του. Βραβευμένο στο Διεθνές
Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης τον Μάρτιο του 2004, σε έρευνα και σενάριο της Φανής
Τουπαλγίκη και σκηνοθεσία της Κυριακής Μάλαμα, έχει ως επίκεντρο την αφήγηση
της Τουρκοκύπριας ποιήτριας και ακαδημαϊκού Νασέ Γεσίν, η οποία έχει επιλέξει
να ζει στην ελληνοκυπριακή πλευρά του νησιού.

Το ντοκιμαντέρ επιχειρεί να παρουσιάσει πτυχές των γεγονότων του νησιού
ιδίως μεταξύ ’63-’74 – μια και τα γεγονότα του Αττίλα είναι γνωστά – όταν η
τουρκοκυπριακή πλευρά είχε υποχρεωθεί να ζει σε «θύλακες» και που η
εθνικιστική μυθολογία και των δύο πλευρών έχει αναλόγως είτε υπερτονίσει είτε
υποβαθμίσει. Είχαμε την ευκαιρία να δούμε το ντοκιμαντέρ, του οποίου την
ισορροπία συμπληρώνει ο Ελληνοκύπριος ανθρωπολόγος Γιάννης Παπαδάκης,
επισημαίνοντας τις μεθόδους με τις οποίες και οι δύο πλευρές προσπαθούν να
«σβήσουν» τα ιστορικά σημάδια η μία της άλλης.

Το θέμα είναι ότι στην Ιστορία δεν υπάρχουν απόλυτες αλήθειες. Αυτές τις
διεκδικεί η θρησκεία. Αυτό που έχει σημασία, είναι να την γνωρίζουμε. Όσο
καλύτερα και βαθύτερα, τόσο πιο ασφαλές γίνεται το μέλλον.

Περιμένουμε να αλλάξουν γνώμη οι υπεύθυνοι και να επιτρέψουν την προβολή
ενός ντοκιμαντέρ, όπου η ποιότητα του λόγου και της σκέψης τόσο της Νασέ
Γιασίν όσο και του Γιάννη Παπαδάκη έχουν να προσφέρουν στη δημοκρατία και την
ειρήνη πολύ περισσότερα από τον αναχρονιστικό φόβο μιας ξεπερασμένης πολιτικής
των εθνικιστικών παρωπίδων.