MATIEΣ H… «βαλίτσα»

Θ’ αρχίσω πάλι με τον σπουδαίο Τούρκο συγγραφέα και δημοσιογράφο Αζίζ Νεσίν:
στο βιβλίο του «Ο καφές και η Δημοκρατία» (κυκλοφορεί στα ελληνικά, ενώ σε
διασκευή για το θέατρο ανέβηκε σε αθηναϊκές σκηνές) λέει, σε κάποιο σημείο:
«…Τότε που ήμουν 7-8 χρόνων παιδί, ήταν ντροπή μας να φοράμε ένα πουκάμισο ή
μια φανέλα με γαλάζιο – άσπρο της ελληνικής σημαίας (…). Καθόμασταν στη
Χάλκη. Εκεί, υπήρχαν και πυκνοκατοικημένοι μαχαλάδες Ρωμιών. Εμείς, τα
Τουρκάκια, ακόμα απ’ εκείνη την ηλικία, οπλιζόμασταν με ραβδιά, λοστούς και
πέτρες και κάναμε επιδρομές στους ελληνικούς μαχαλάδες και χτυπούσαμε τα
Ρωμιόπουλα..».

Τα ίδια, όμως, δεν κάνουμε κι εμείς; Από τα πιο τρυφερά μας χρόνια, δεν
μαθαίνουμε ότι «οι Τούρκοι είναι οι προαιώνιοι εχθροί μας»; Και ήρθε, κατόπιν,
το ’22, ήρθαν τα γεγονότα της Πόλης, ήρθε και ο Αττίλας και η απόσταση που μας
χώριζε, μεγάλωσε. Έγιναν πολλές προσπάθειες έκτοτε, για να γεφυρωθεί το χάσμα.
Γεφυρώθηκε κάπως. Αλλά όχι αρκετά. Και αυτό το χάσμα, που έχει πολύ αίμα μέσα
του, είναι, κατά τη γνώμη μου, μία από τις βασικές αιτίες, για τις οποίες οι
Ελληνοκύπριοι απέρριψαν με 76% το σχέδιο Ανάν.

Γράφει, πολύ σωστά, ο καθηγητής Γρ. Καλφέλης («TA NEA» 26/4): «.. Ένα τέτοιο
ισχυρό πλειοψηφικό ρεύμα εκφράζει μια βαθύτερη πολιτική (και πολιτισμική)
στάση. Εκφράζει, δηλαδή, την ιστορική άρνηση των Ελληνοκυπρίων να δοκιμάσουν
μακροπρόθεσμα το μεγάλο πείραμα της “πολυπολιτισμικής” συμβίωσης με τους
Τουρκοκυπρίους. Όμως, η ίδια απίστευτη πλειοψηφία αποτυπώνει επιπλέον και τους
υπαρξιακούς (ή οικονομικούς) φόβους των Ελληνοκυπρίων… που δεν ήθελαν να
εγκαταλείψουν τα γνωστά πλεονεκτήματα του δυτικού modus vivendi, για ν’
αποκτήσουν ένα καινούργιο κράτος (μαζί με κάποιους… που δεν εμπιστεύονταν,
όπως οι ίδιοι δήλωσαν στον “Γκάρντιαν” στις 24/4/04)».

Πολύ σωστά, επίσης, («TA NEA» 26/4) ο Θάνος Παπαδόπουλος, τονίζει: «Οι Έλληνες
της Κύπρου δεν θέλουν να ζήσουν ξανά με τους Τούρκους, είτε γιατί θυμούνται
είτε γιατί φοβούνται είτε γιατί δεν θέλουν να πληρώσουν το κόστος μιας
ενοποίησης του νησιού, υπό την εποπτεία της Τουρκίας. Το εκφράζουν με
ειλικρίνεια οι νέοι της Κύπρου».

Ναι. H «βαλίτσα» για την αποδοχή ενός άλλου σχεδίου Ανάν, πάει πολύ μακριά…