MATIEΣ Οι Mιλλιέξ

Το δημοψήφισμα στην Κύπρο έγινε και η «επόμενη μέρα», για την οποία μιλούν οι
πάντες εδώ κι ένα μήνα, ήρθε. Μόνο που αυτή η «επόμενη μέρα» δεν θα διαρκέσει
24 ώρες. Θα διαρκέσει πολύ. Και είναι άγνωστο, προς το παρόν τουλάχιστον, πού
θα οδηγήσει. Το σίγουρο, πάντως, είναι ότι η Κυπριακή Δημοκρατία μπαίνει το
Σάββατο, με όλα της τα «σέα», στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κι αυτό είναι σημαντικό.

Αρκετά, όμως, από τη μεριά μου (η εφημερίδα γράφει και θα γράφει επί μακρόν
για το τι μέλλει γενέσθαι) για το Κυπριακό. Τώρα, θέλω να μιλήσω για ένα άλλο
θέμα, που εμένα – και φαντάζομαι και πολλούς άλλους – με συγκινεί ιδιαίτερα:

H 84χρονη Τατιάνα Γκρίτση-Μιλλιέξ, ένα πρόσωπο με αγώνες για τη δημοκρατία και
περγαμηνές στη λογοτεχνία, είναι βαριά άρρωστη: χτυπημένη, εδώ και 20 χρόνια,
από σοβαρό εγκεφαλικό, έχει καταδικασθεί σε ακινησία και έχει ανάγκη από την
αδιάκοπη νοσηλευτική παρακολούθηση μιας νυχτερινής ειδικευμένης νοσοκόμου και
τριών βοηθών, την ημέρα. Χρειάζεται, επίσης, τέσσερις φορές την εβδομάδα
κινησιοθεραπεύτρια, για αναπνευστικό και μυϊκό μασάζ. Επειδή η αρρώστια τής
προκάλεσε και μια ολοκληρωμένη, σχεδόν, δυσαρθρία, αποκλείεται νοσοκομειακή
λύση.

Ο σύζυγός της, μέγας φίλος της Ελλάδας, συγγραφέας και αγωνιστής, επίσης, Ροζέ
Μιλλιέξ, έστειλε ένα γράμμα στον Μίκη Θεοδωράκη, στο οποίο γράφει όλα τα
παραπάνω και προσθέτει: «Τα οικονομικά βάρη από την αρρώστια της συντρόφου μου
δεν μπορώ να τα αντιμετωπίσω με την απλή σύνταξη εκπαιδευτικού, που έχω. Το
ταμείο των Γάλλων εκπαιδευτικών του εξωτερικού αρνήθηκε ακόμη και την εξόφληση
του μισθού της νυχτερινής νοσοκόμου. Έτσι, για μιαν ακόμη φορά αναγκάζομαι να
κάνω έκκληση στην ελληνογαλλική φιλία, που η Τατιάνα κι εγώ προσπαθήσαμε να
την καλλιεργήσουμε σε όλη τη ζωή μας».

Έκκληση κάνω κι εγώ, από εδώ, στο υπουργείο Πολιτισμού, στα
λογοτεχνικά-καλλιτεχνικά σωματεία και σε όσους άλλους μπορούν, να βοηθήσουν.
Το χρωστάμε στους Μιλλιέξ. Διεύθυνση: Μετσόβου 20, Αθήνα 261 80, Εξάρχεια.