…στο «Mετς»

Μάλλον δικό μου λάθος ήταν να βγω με δύο πολιτικούς δημοσιογράφους (η μία πολύ
καλή φίλη) και έναν πολιτικό σύμβουλο δύο ημέρες πριν από το δημοψήφισμα, για
να τσεκάρω ένα εστιατόριο που εδώ και καιρό είναι στη λίστα μου να πάω. Τα
πολιτικά σκεπάζουν κάθε γεύση και στις ημέρες μας, συνήθως, αφήνουν μια
πικρίλα στον ουρανίσκο.

Στο «Μετς» συναντηθήκαμε. Αυτό το μπαρ-εστιατόριο είναι σαν τον φοίνικα που
ανασταίνεται. Χρόνια τώρα με το ίδιο όνομα στην ίδια τοποθεσία στο… Μετς, το
«Μετς» έχει περάσει διάφορα στάδια. Το θυμάμαι στην αρχή της δεκαετίας του
’80, όταν ήταν ένα από τα hot μπαρ της Αθήνας. Έπεσε από τη μαζική συνείδηση
για κάποια χρόνια, για να επανέλθει και πάλι ως μπαρ-εστιατόριο με διάφορους
επώνυμους, αλλά νεαρούς τότε μαγείρους, οι οποίοι συμβούλευαν την κουζίνα.
Πάλι ξεχάστηκε από το σκηνικό της εστίασης, έκλεισε κιόλας για ένα διάστημα,
για να ξανανοίξει πρόσφατα με ανανεωμένο μενού, καινούργιο, ζεστό look και μια
ατμόσφαιρα χαλαρή και cool. Είναι ένα μέρος για σαραντάρηδες με κάτι να πούνε
ο ένας στον άλλον, καθώς τσιμπάνε κάτι από το αρκετά ενδιαφέρον κατάλογο.

H διακόσμηση θυμίζει λίγο τα παριζιάνικα tabac, με ξύλινα έπιπλα, ανεμιστήρες
στο ταβάνι και διάφορα έργα τέχνης, κυρίως τάπητες στους τοίχους. Εκεί που
καθόμασταν υπήρχε ένα μεγάλο ξύλινο άλογο, αντίκα. Κάτι που ήταν πάντα ωραίο
εδώ είναι το γεγονός ότι η σάλα είναι απλωμένη σε διάφορα επίπεδα, χωρίς να
είναι ολόκληρους ξεχωριστούς ορόφους.

Όταν έφτασα βρήκα μπροστά μου τα δύο πρώτα πιάτα που είχαν παραγγείλει οι
φίλοι μου, μία ωραία σαλάτα με μαρούλι, ροκφόρ, καρύδια, μήλα και δυόσμο και
ένα κομμάτι χοιρινό, σερβιρισμένο κρύο με μια πολτοποιημένη σάλτσα, η οποία
είχε έντονο στοιχείο το μοσχοκάρυδο. Δεν μου άρεσε αυτό, ούτε ως εμφάνιση ούτε
στην υφή ούτε στη γεύση.

Δεν είχαν δυο-τρία από τα πιάτα που να μας κέντρισαν το ενδιαφέρον εκείνο το
βράδυ, όπως οι σαρδέλες ψητές με βότανα και πιπερόριζα και τα χτένια. Τα μύδια
που πήραμε στη θέση τους ήταν καλά, με μια σάλτσα από ψιλοκομμένη ντομάτα,
βασιλικό και σκόρδο. H πολύχρωμη σαλάτα ήταν μια χαρά και η βινεγκρέτ με μέλι,
που την καρύκευε, ωραία.

Προσπαθώ να βάλω φρένο στον γευστικό μου εξτρεμισμό και έτσι στις 11 η ώρα
αποφάσισα να αποφύγω όλα όσα μου ακούγονταν λαχταριστά από τα κυρίως πιάτα,
από το ριζότο με χταπόδι και δενδρολίβανο, μέχρι το πιο κλασικό αρνάκι γεμιστό
με τυρί στα αμπελόφυλλα και το μοσχαρίσιο συκώτι σβησμένο με μια επίκαιρη
κυπριακή κουμανταρία.

Αντί για όλα αυτά δοκίμασα μια απλή σφυριδούλα, ψητή στη σχάρα, με λαχανικά
ατμού και άγρια χόρτα. Τα άγρια χόρτα ξεχάστηκαν όμως από το πιάτο, αλλά το
ψάρι αξιοπρεπές. Το κοτόπουλο σχάρας με εστραγκόν και μουστάρδας ήταν νόστιμο
και ζουμερό. Το αγριογούρουνο που πήρε ο υπέρ το ναι φίλος μου ήταν λίγο
παλιομοδίτικο στην όψη, με πουρέ και μια παχύρρευστη σάλτσα.

Τα γλυκά στο «Μετς» είναι αξιοπρεπή. Ένα «mille» feuille στην πραγματικότητα
ήταν «deux» feuille, από σφολιάτα με κρέμα ζαχαροπλαστικής και σάλτσα από
μύρτιλα. Ωραίο και φρέσκο ήταν. H τάρτα μήλου ήταν ελάχιστα γλυκιά, κάτι που
μας άρεσε. Και αυτή φρέσκια και ωραία.

«Μετς»: Μάρκου Μουσούρη 14 Μετς τηλ. 210-9229.454