NTE MΠΟBΟYAP Tο αληθινό πάθος της Σιμόν

«Με τον Σαρτρ είχα και ερωτικές επαφές, αλλά πολύ λίγες και μακριά απ’ αυτό που λένε τρυφερότητα… Γι’ αυτό μπορώ να λέω ότι μόνο μαζί σου έχω αισθαντική ζωή», έγραφε η Σιμόν Ντε Μποβουάρ, στο τέλος της δεκαετίας του ’30, στον – νεώτερο – εραστή της, φοιτητή του Σαρτρ, Ζακ Λοράν Μποστ

Οι Γαλλίδες φεμινίστριες δεν θα είναι καθόλου ευχαριστημένες. Το επιφανέστερο
μέλος της «συντροφιάς» τους, η Σιμόν Ντε Μποβουάρ, δεν ήταν ακριβώς όσο
άτεγκτη φεμινίστρια ήθελαν να την φαντάζονται. Ήταν πιο επιρρεπής στα πάθη της
και η ανδρική τρυφερότητα ήταν το ζητούμενό της, όπως αποκαλύπτουν ερωτικές
επιστολές της που δημοσιοποιήθηκαν χτες.

Οι «νέες» επιστολές τής Μποβουάρ σκιαγραφούν τον παθιασμένο έρωτά της για έναν
νεαρό φοιτητή του Ζαν Πολ Σαρτρ, στο τέλος της δεκαετίας του ’30. Μέσα δε από
την αλληλογραφία της, με τον κατά εννέα χρόνια νεώτερό της Ζακ Λοράν Μποστ, η
«σκληρή» Γαλλίδα φεμινίστρια αναδύεται ως αισθησιακή γυναίκα, πολύ μακριά από
την εικόνα που έχει αποκτήσει με τα χρόνια, μετά τον θάνατό της, ως σοβαρή
μορφή της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Τα νέα στοιχεία για τη ζωή της Μποβουάρ διαλύουν και τον μύθο που είχαν πλάσει
οι θαυμαστές τους και γύρω από τη σχέση της με τον υπαρξιστή φιλόσοφο Ζαν Πολ
Σαρτρ. Διότι ενώ ήταν μεν γνωστό πως είχε αφήσει ο ένας στον άλλον την
ελευθερία να έχει άλλους εραστές (ή ερωμένες), οι θαυμαστές τους είχαν φτάσει
να θεωρούν πως ο πνευματικός τους δεσμός ήταν τόσο δυνατός, που είχε διαλύσει
κάθε επιθυμία τους να εκμεταλλευτούν την ερωτική τους ελευθερία.

H αλληλογραφία τής Μποβουάρ με τον Μποστ, μεταξύ του 1937 και του 1940,
αποκαλύπτει μια άλλη αλήθεια: αν και η Γαλλίδα συγγραφέας σεβόταν και θαύμαζε
τον Σαρτρ, το πάθος της ήταν… αλλού. Το 1938 έγραφε στον νεώτερό της
σπουδαστή του συντρόφου της: «Σε έξι ημέρες από τούτο το λεπτό θα βρίσκομαι
στην αγκαλιά σου, με το κεφάλι μου στον ώμο σου κι εσύ θα με κοιτάς στα μάτια
μ’ εκείνη τη σοβαρή σου έκφραση».

Σε άλλη επιστολή της, έναν χρόνο μετά, του έγραφε: «Με τον Σαρτρ είχα και
ερωτικές επαφές, αλλά πολύ λίγες και μακριά απ’ αυτό που λένε τρυφερότητα…
Γι’ αυτό μπορώ να λέω ότι μόνο μαζί σου έχω αισθαντική ζωή και αυτό θέλω να το
πάρεις πολύ σοβαρά υπόψη σου, όπως το έχω πάρει κι εγώ σοβαρά υπόψη μου με όλη
μου στην ψυχή». Και τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, ο Μποστ τής απαντούσε:
«Είμαι πολύ ευτυχισμένος που είσαι κομμάτι της ζωής μου. Νιώθω να σε παίρνω
στην αγκαλιά μου, να σε κρατώ σφιχτά και να σου δίνω ένα μεγάλο, μεγάλο
τρυφερό φιλί. Σ’ αγαπώ».

H Μποβουάρ δεν προσπάθησε ποτέ να κρύψει την ερωτική της σχέση με τον Μποστ,
από τον δάσκαλό του και σύντροφό της Ζαν Πολ Σαρτρ. «Μου συνέβη κάτι
εξαιρετικά ευχάριστο και ανέλπιστο. Κοιμήθηκα με τον μικρό Μποστ πριν από
τρεις ημέρες», αποκαλύπτεται ότι του είχε πει.

© Times, 2004

Ερωτική «αποκαθήλωση»

Οι «νέες» επιστολές τής Σιμόν Ντε Μποβουάρ δεν είναι οι πρώτες που
«αποκαθηλώνουν» την ιδεαλιστική εικόνα που είχαν οι θαυμαστές τους για το
ζεύγος των Γάλλων διανοουμένων. H αλληλογραφία της (μεταξύ 1947 και 1964),
ερωτική επίσης, αλλά όχι τόσο «τολμηρή», με τον Αμερικανό συγγραφέα Νέλσον
Άλγκριν, που είχε έρθει στο φως της δημοσιότητας επτά χρόνια πριν, υποδείκνυε
πως στον Σαρτρ έβρισκε κάτι άλλο, όχι τόσο ερωτικό και μόνον αυτό. Σε επιστολή
της προς τον Άλγκριν, τον οποίο χαρακτήριζε ως «αγαπημένο σύζυγο» στο βιβλίο
της, βίβλο των φεμινιστριών «Το δεύτερο φύλο», έγραφε για τον Γάλλο φιλόσοφο:
«Με χρειάζεται… Είμαι η μόνη του αληθινή φίλη, η μόνη που πραγματικά τον
καταλαβαίνει, τον βοηθά, δουλεύει μαζί του, τον βοηθά να αποκτήσει ηρεμία και
αρμονία. Σεξουαλικά, όμως, δεν έχουμε και μεγάλη επιτυχία, κυρίως εξαιτίας
του. Δεν είναι και πολύ παθιασμένος με τον έρωτα… Σιγά σιγά έγινε σχεδόν
ανούσιο, ακόμη και άσεμνο να κοιμόμαστε μαζί».

INFO

Σιμόν Ντε Μποβουάρ, «Το δεύτερο φύλο», μτφ Κυριάκος Σιμόπουλος, Εκδόσεις
Γλάρος 1979, Σελ. 790, Τιμή: 23,50 ευρώ.