Tα ακέφαλα κεφάλια του Aμφιτρύωνος

Απ’ τη θρυμματισμένη χύτρα του εργαστηρίου ξεχύθηκε το τοξικό κρέας των
χάμπουργκερ, να συναρμολογήσουν το «μουγκανητό» του ακέφαλου βοδιού που
καλπάζει έρποντας χωρίς πόδια, κέρατα και οπλές, διασωληνωμένο σε βαθύ
στομάχι, θεμελιωμένο στους μικρούς χόνδρους ανύπαρκτων οστών, που
αναπτύσσονται στη μητρική επώαση. Το αδαμικό κεφάλι του στο μέγεθος μπαλίτσας
πινγκ πονγκ, κινούν ακίνητο, δίχως μάτια και πηδαλιούχο ουρά, χωρίς έμψυχο
τρίχωμα, χαράζει τον τρόμο στην υποψία του στόματος και στην απουσία της
φωνητικής χορδής. H γενετική παραποίηση το αιχμαλωτίζει σε άψυχη μάζα διάφανης
προβιάς ή μάλλον ζελατινοειδούς βροχής, στη βάση άυλου βοοειδούς, που μοιράζει
εισπρακτικές μηχανές πολυεθνικής οικονομίας.

Οι γιάπηδες, ντυμένοι ιερείς, προσυπογράφουν δελτία καταλληλότητας,
επιστρέφοντας από στάβλους αμφιβόλου ηθικής, προωθούν στα ακονισμένα γρανάζια
του φιλέορτου μεσημεριού την καμπάνα κατασκευασμένων χημικών ουσιών, που
ξεγελούν τη γεύση με το βερνίκι στίλβοντος παπουτσιού, ο κρεατοφάγος ήλιος
στρώνει τα βάγια στη δυσπεψία και στη μη αναστρέψιμη εντερική κολίτιδα. Ξανθά
κορίτσια και αγγελόπουλα θαλασσινά πλατύνονται στης αγέλης την καθημερινή
ανία, φέρνουν στα χείλη προϊόντα του marketing, ριγούν απ’ τον σιελογόνο πόθο
του κορμιού στην αίθουσα του Αμφιτρύωνος με το ολόχρυσο προσωπείον του
θανάτου. Στον μυθικό αιθέρα φτερουγίζουν κοτόπουλα δίχως φτερά, χωρίς πόδια,
με κεφάλια ακέφαλα δίχως ράμφη και με φωνή γυναικείων στεναγμών, συνδεδεμένα
με σωλήνες στου θανάτου την πηγή, διοχετεύουν δύσοσμο αίμα και ρίγη θρεπτικών
ουσιών στο σώμα τους. Ο ζωτικός χώρος του κορμιού τους περιορίστηκε δραματικά
να περιέχουν μόνο κρέας κι όπως το ψάρι σπαρταρά ανύπαρκτο το ξεπουπούλιασμά
τους.

Ιδού, τα ιδεογράμματα απ’ τα αφύτρωτα φτερά γράφουν τη λέξη «κοτόπουλο» στις
χρυσές βιτρίνες του ανταγωνισμού, η κοινωνία, ερχόμενη απ’ τους κόλπους του
πιθήκου ή του Αβραάμ, δεν φορά γυαλιά της μυωπίας για γράμματα ψιλά, στις
ετικέτες φωτισμένων προθηκών.

Εντυπωσιακές οι λέξεις, ένα πλατύ ηχείον μεγαφώνου, δεν διαλαλούν πλέον το
στοιχειωμένο περιεχόμενο που συσκευάζεται το μεταλλαγμένο προϊόν και το
εγγυάται άνευ συντηρητικών στα πλανητικά τραπέζια του διαστήματος.

«Το τελευταίο βράδυ μου απόψε το περνάω…» τραγουδούσε ο Έλληνας τροβαδούρος
στην ομορφιά που περπατάει δίπλα μας, αλλά κομίζει στους διπλούς μαστούς του
ονειρεμένου στήθους της το καρκινικό βάδισμα χνουδάτου καβουριού, ανυποψίαστη
για το κληροδότημα που εκκολάπτει η μοίρα και ο θεός των επιθυμιών στις
επερχόμενες γενεές.

H τυποποίηση της σιωπής συνεχώς πλασάρει έδαφος με κάθε μορφή υπόσχεσης
φαρμακευτικών εταιρειών, για βότανα και θεραπείες.

Ουαί, περιπαικτικές μορφές φωτογραφίζουν υγιείς διαβητικούς πισώπλατα, αλλά οι
παχύσαρκες στατιστικές αλλιώς μιλούν και η πρόσληψη θερμίδων υποδέχεται τον
άρχοντα του εμφράγματος, που κατακυριεύει τη θλιμμένη νέα σελήνη στους
μυστικούς κήπους μελλούμενων χελιδονιών, με τις ημέρες στις φωλιές τους
ηττημένες.

Ο Αντώνης Σανουδάκης είναι διδάκτορας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης – συγγραφέας.